brett sutton
Home Aktualności Newsy Artykuły w etykiet: Alistair Brownlee

Alistair Brownlee podjął decyzję o poddaniu się zabiegowi operacyjnemu na biodro. Konsekwencją tej decyzji jest przerwanie startów w zawodach do końca 2017 roku. To jest pierwszy sezon od kiedy brytyjski triathlonista przeszedł na długie dystanse i już zdążył osiągnąć pierwsze sukcesy. Wygrał Challenge Gran Canaria, Ironman 70.3 St. George oraz WTS Leeds. Podczas zawodów The Championships Samorin Alistair zszedł z trasy.

 

“Po latach borykania się z przewlekłymi bólami biodra, idę pod nóż. To była ciężka decyzja ale cierpiąc od przenikliwego bólu pozostałem bez większego wyboru. Niestety będę musiał przerwać rywalizację w zawodach do końca tego roku. Mam nadzieję, że będę mógł dalej robić to co kocham przez wiele lat. W między czasie będę czerpał to co najlepsze i relaksował się w moim hrabstwie Yorkshire, co jest bardzo rzadką nagrodą.” Opublikował Alistair Brownlee w mediach społecznościowych.

 

Alistair był jednym z faworytów do zwycięstwa na Mistrzostwach Świata Ironman 70.3. Nie zobaczymy go już także w Super League Triathlon, który odbędzie się we wrześniu na wyspie Jersay należącej do Wielkiej Brytanii.

 

To nie jest pierwszy zabieg chirurgiczny triathlonisty. W 2015 roku Alistair przeszedł operację kostki.

 

 

 

Opublikowane w Wydarzenia
poniedziałek, 12 czerwca 2017 15:28

Alistair Brownlee triumfuje u siebie - WTS Leeds

Triathlon WTS Leeds to jest to na co bracia Brownlee czekali cały rok. Jak sami przyznają, dla nich jest to jeden z najważniejszych startów w całym sezonie. Alistair i Jonathan w Leeds są po prostu u siebie, bo tutaj dorastali. Dopełnieniem całości są tu kibice, tłum ludzi na całej trasie głośno dopingujący triathlonistów. Pomimo, że starszy z braci Alistair, przeszedł na długie dystanse, nie odpuścił tego triathlonu. W tym roku zwyciężył już w Challenge Gran Canaria oraz Mistrzostwa Ameryki Północnej Ironman 70.3 St. George. Tydzień temu uczestniczył w imprezie mistrzowskiej The Championship, jednak tych zawodów nie ukończył. Do Leeds Alistair powrócił ze zdwojoną siłą. Sprawdźmy od początku jak wyglądał przebieg wydarzeń.

Pływanie w piankach było dla większości wyrównane. Zawodnicy płynęli w jednej dużej grupie. Z wody pierwszy wyszedł najlepszy pływak Richard Varga SVK, tuż za nim młodszy z braci Jonathan Brownlee oraz Pierre Le Corre FRA. Czas pływania wyniósł zaledwie 16:32.

Na rowerze podobnie jak w wyścigu kobiet uformowała się grupka czterech zawodników, bracia Brownlee wraz z dwoma Francuzami Pierre Le Corre i Raphael Aurelien. Czwórka dawała z siebie wszystko aby odstawić goniącą grupę pościgową. Początkowo było bardzo trudno, w ujęciach z kamer można było mieć wrażenie, że peleton zaraz wchłonie czwórkę liderów. Wtedy bracia Brownlee podkręcili jeszcze bardziej tempo nie czekając na Francuzów, którzy nie utrzymali koła. Techniczne sekcje z zakrętami pomogły Alistairowi i Johnnemu, we dwoje mogli szybciej pokonywać zakręty niż duża goniąca grupa. Ich przewaga rosła z każdym okrążeniem, a publika coraz głośniej krzyczała. Do strefy zmian T2 udało im się wyrobić przewagę 1 minutę i 13 sekund nad resztą.

 

WTS Leeds bracia biegna.jpg

Fot. ITU

 

Na początku biegu było już wiadomo, że pierwsze dwa miejsca są przeznaczone dla Brytyjczyków, natomiast nie było pewne w jakiej kolejności dobiegną na metę. Czy zwycięży Jonathan, który potrzebuje punktów do rankingu WTS, czy starszy brat Alistair, który sam nie zbiera punktów i teoretycznie mógłby pomóc bratu ustępując pierwszego miejsca. Za to z tyłu toczyła się walka o trzecie miejsce pomiędzy Fernando Alarza ESP, a kolejnymi dwoma Brytyjczykami Adamem Bowdenem i Thomasem Bishopem. Na cztery kilometry do mety Fernando Alarza przyspieszył odstawiając Brytyjczyków. Tego można było się spodziewać po Hiszpanie, który biega negative split, czyli drugą połowę biegu ma szybszą od pierwszej. Jest to bardzo rzadko spotykane w triathlonie. Mniej więcej w tym samym czasie pomiędzy braćmi zaczął się pojawiać coraz większy odstęp. Jonathan zaczął zwalniać. Alistair wytrzymał szybkie tempo do samego końca, tym samym zwyciężając po raz drugi WTS Leeds. Duet Alistair i Jonathan startował w sumie 25 razy z czego Alistair ma na swoim koncie 17 zwycięstw a Jonathan 8. 

 

Całe zawody można obejrzeć na stronie TVP Sport 

http://sport.tvp.pl/32772995/triathlon-itu-world-series-w-leeds-wyscigi-mezczyzn

 

Poniżej skrót wyścigu.

 

 

Wyniki mężczyzn:

1. Alistair Brownlee (GBR) 1:46:51

2. Jonathan Brownlee (GBR) 1:47:03
3. Fernando Alarza (ESP) 1:47:28
4. Adam Bowden (GBR) 1:47:41
5. Thomas Bishop (GBR) 1:47:50
6. Kristian Blummenfelt (NOR) 1:48:06
7. Joao Silva (AUS) 1:48:58
8. Pierre Le Corre (FRA) 1:48:58
9. Vicente Hernandez (ESP) 1:49:04
10. Vincent Luis (FRA) 1:49:12

Opublikowane w Wydarzenia

Kolejny przystanek serii Mistrzostw Świata WTS zawitał do miejscowości Leeds w Wielkiej Brytanii. Jest to jeden z tych triathlonów gdzie na kibiców zawsze można liczyć. Pogoda tego dnia była umiarkowana. Temperatura powietrza wynosiła 18 stopni, a wody 16 stopni, co oznaczało pływanie w piankach. Jeśli mówimy o pływaniu to nie kto inny jak Jessica Learmonth GBR prowadziła całą stawkę. W poprzednim sezonie 5 na 6 wyścigów WTS wychodziła pierwsza z wody. Parę sekund za nią w T1 pojawiła się także Flora Duffy BER. Lokalna triathlonistka Non Stanford GBR, której publiczność bardzo kibicowała załapała się do drugiej grupy ze stratą 58 sekund.

Jessica Learmonth pierwsza wskoczyła na rower i jechała bardzo mocno pod początkowe wzniesienie. Jednak trwało to bardzo krótko. Kiedy oceniła, że za nią jedzie czwórka bez zawodniczek z jej reprezentacji postanowiła poczekać na grupę pościgową. W tej czteroosobowej grupce znalazły się Flora Duffy, Taylor Spivey USA, Alice Betto ITA i Maya Kingma NED. Flora jest jedną z najmocniejszych triathlonistek jeśli chodzi o rower. Ciągnęła grupę tak mocno, że zawodniczki za nią ledwo utrzymywały się na kole. Kiedy przyszło im dać zmianę tempo jazdy spadało. Bardzo mocna jazda opłaciła się, w strefie T2 triathlonistki miały przewagę 2:31 nad peletonem.

 


Od samego początku biegu było wiadomo, że Flora Duffy biegnie po swoje drugie zwycięstwo WTS w tym sezonie. Flora pod nieobecność Gwen Jorgensen USA jest niezwykle trudnym przeciwnikiem do pokonania. To był dopiero drugi start Flory w WTS w tym sezonie dlatego w klasyfikacji generalnej znajduje się na szóstym miejscu. Na drugim miejscu podium stanęła świetnie się zapowiadająca Amerykanka Taylor Spivey. Dwa tygodnie temu na Pucharze Świata w Madrycie zdobyła także drugie miejsce. Warto też przyjrzeć się trzeciej zawodniczce Alice Betto, która zdobyła pierwsze podium WTS dla Włoch. Otrzymała karę 15 sekund za przekroczenie linii przy zejściu z roweru. Było blisko, ale czy ta decyzja sędziów była prawidłowa? Spójrzcie sami na to zdjęcie.

 

WTS Leeds Alice Betto.jpg-large

 

Cały wyścig można obejrzeć na TVP Sport pod linkiem:

http://sport.tvp.pl/32772377/triathlon-itu-world-series-w-leeds-wyscigi-kobiet


Wyniki kobiet

1. Flora Duffy (BER) 1:57:02
2. Taylor Spivey (USA) 1:58:32
3. Alice Betto (ITA) 1:59:36
4. Kirsten Kasper (USA) 2:00:33
5. Ai Ueda (JPN) 2:00:59
6. Jessica Learmonth (GBR) 2:01:06
7. Gillian Backhouse (AUS) 2:01:06
8. Ashleigh Gentle (AUS) 2:01:40
9. Charlotte McShane (AUS) 2:01:50
10. Juri Ide (JPN) 2:01:53


Opublikowane w Wydarzenia

Stało się, Alistair Brownlee zwyciężył w swoim debiucie na Ironman 70.3 St. George. Zawiesił sobie poprzeczkę wysoko, bo wybrał na początek Mistrzostwa Ameryki Północnej, czyli jedne z najmocniej obstawionych zawodów. Podwójny mistrz olimpijski prowadził praktycznie od początku do samej mety. Szybkie pływanie, które wyrobił sobie na dystansach olimpijskich zaprocentowało tego dnia zwycięstwem. Broniący tytułu Lionel Sanders pomimo, że miał tego dnia najszybsze międzyczasy z roweru i biegania nie dogonił Alistaira Brownlee. W rezultacie na mecie różnica pomiędzy tymi zawodnikami wyniosła niespełna pół minuty. Trzeci zawodnik na podium to Sebastian Kienle. Sebastian wraz z Lionelem tworzyli parę pościgową za Alistairem Brownlee. Forma z jaką Alistair Brownlee wystartował na Ironman 70.3 St. George nie daje wątpliwości, że to jeden z najlepszych triathlonistów na świecie i świetnie sobie radzi na kolejnym podejmowanym dystansie. Teraz czekamy na jego następny debiut, tym razem już na koronnym dystansie pełnego Ironmana, a być może na udział w Mistrzostwach Świata na Hawajach.

 

W Ironman St. George brała udział również nasza reprezentantka Ewa Bugdoł. Ewa zajęła 13 miejsce wśród kobiet PRO. Tak komentuje swój występ na profilu Facebook:
“Dziękuję za dzielne kibicowanie na trasie Krzysiek Puszynski, Piotr Pasterczyk Ted Nowak. Aż się łezka w oku zakręciła słysząc polski doping na trasie. Dziś dałam z siebie wszystko i to wystarczyło, żeby zająć 13 miejsce w Mistrzostwach Północnej Ameryki Ironman 70.3. Pogoda nie rozpieszczała kibiców i zawodników, było ok 34C. Na rowerze było do pokonania 1200 m przewyższeń, na biegu 450 metrów, a same zawody rozgrywały się na wysokości 1300 m n.p.m. Cieszę się, że mogłam wystartować w tak doborowej obsadzie zawodniczek, a także zdobyć kolejne cenne doświadczenie. Teraz trzeba się skupić na kolejnych startach już w Europie.”

 

Im 70.3 St. George Bugdoł.jpg

Fot. Facebook Ewa Bugdoł Blog

 

Top 5 kobiety IM 70.3 St. George
1. Holly Lawrence GBR 4:12:07
2. Jeanni Seymour RSA 4:15:12
3. Ellie Salthouse AUS 4:22:25
4. Rachel Joyce GBR 4:25:46
5. Lesley Smith USA 4:27:44

 

13. Ewa Bugdoł POL 4:47:03

 

Top 5 mężczyźni IM 70.3 St. George
1. Alistair Brownlee GBR 3:41:58
2. Lionel Sanders CAD 3:42:31
3. Sebastian Kienle DEU 3:46:20
4. Tim Don GBR 3:48:26
5. Ben Kanute USA 3:50:29

 

W tym samym czasie w Europie, a mianowicie w Lizbonie Maciej Bodnar i Ewa Komander wystartowali w serii Challenge Family na dystansie połowy ironmana. Niestety obydwoje zawodników tego dnia miało nieprzyjemne dolegliwości, które nie pozwoliły na ukończenie zawodów (DNF). Maćka wykluczyły problemy żołądkowe, a Ewę sprawy kobiece.

Opublikowane w Wydarzenia

Dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich Alistair Brownlee GBR wygrał swój debiutancki triathlon Gloria Challenge Mogan Gran Canaria na dystansie połowy ironmana (1,9 - 90 - 21,1). Alistair wybrał na pierwszy wyścig zawody spod szyldu Challenge Family. Na wyspach kanaryjskich Alistair nie miał sobie równych. Zatrzymał zegar na mecie z czasem 4:03:09, a drugi zawodnik Pieter Heemeryck BEL dobiegł ponad 8 minut za brytyjczykiem. Alistar ustanowił tym wynikiem nowy rekord trasy.

 

“To była moja pierwsza próba na tym dystansie. Jeszcze muszę się dużo nauczyć. Wybrałem Gloria Challenge Mogan Gran Canaria ponieważ bardzo mi się podoba to co robi Challenge Family i termin był idealny.” - powiedział zwycięzca Alistair Brownlee.

 

Alistair Brownlee na kolejny start wybiera się już za dwa tygodnie w USA. Tym razem będzie to Ironman 70.3 St. George, podczas którego odbędą się Mistrzostwa Ameryki Północnej na tym dystansie. Na tych zawodach można się spodziewać już większej konkurencji.

 

Alistair Brownlee tuż przed triathlonem na wyspach kanaryjskich zmienił sponsora rowerowego. Po długiej współpracy z firmą Boardman przyszedł czas na markę Scott. 6 maja na IM 70.3 St. George Alistair będzie mógł się zmierzyć z Sebastianem Kienle GER na tym samym sprzęcie.

 

Kibice przyzwyczajeni do dominacji Danieli Ryf SUI, tym razem zobaczyli faworytkę zawodów w nieco gorszej formie. Daniela wyszła druga z wody. Na części rowerowej była liderką. Natomiast podczas biegu dwie zawodniczki z Wielkiej Brytanii Emma Pallant i Lucy Charles wyprzedziły Danielę. Daniela ukończyła zawody na trzecim miejscu z ponad 3 minutową stratą. Emma Pallant także ustanowiła rekord trasy zawodów.

 

Podczas Challenge Gran Canaria startowało trzech polskich triathlonistów w kategorii PRO. Na 16 miejscu uplasował się Jacek Tyczyński z czasem 4:33:33. Kacper Adam i Ewa Komander niestety nie ukończyli zawodów.

 

Challenge Gran Canaria Jacek Tyczyński.jpg

fot. Facebook Trinergy - na zdjęciu Jacek Tyczyński

 

Wyniki mężczyzn:

 

1. Alistair Brownlee (GBR) 4:03:09
2. Pieter Heemeryck (BEL) 4:11:23
3. Mark Buckingham (GBR) 4:15:36
4. Julian Mutterer (GER) 4:18:26
5. Manuel Küng (SUI) 4:19:30

 

16. Jacek Tyczyński 4:33:33 (POL)
DNF Kacper Adam (POL)

 

Wyniki kobiet:


1. Emma Pallant (GBR) 4:35:15
2. Lucy Charles (GBR) 4:35:21
3. Daniela Ryf (SUI) 4:38:35
4. Lucy Gossage (GBR) 4:47:54
5. Judith Corachan Vaquera (ESP) 4:50:46

 

DNF Ewa Komander (POL)

Opublikowane w Wydarzenia

W trzecim roku istnienia Bahrain Endurance 13 dołączyli do teamu Alistair Brownlee (GBR), Holly Lawrence (GBR) wraz z Mikelem Calahorra (ESP). Tą drużynę triathlonową można nazwać All-Star ponieważ w jej szeregach znajdują się najlepsi zawodnicy na świecie. Założycielem tej grupy jest Szejk Nasser Bin Hamad Al Khalifa, a siedziba mieści się w Bahrainie. Drużyna składa się z 13 triathlonistów. W tej chwili jest to 8 mężczyzn PRO, 4 kobiety PRO oraz jeden amator.

 

Alistair Brownlee jest jednym z najlepszych triathlonistów na świecie, który zdobył najcenniejsze trofea na dystansach olimpijskich. Jako pierwszy na świecie zdobył dwa złote medale olimpijskie w triathlonie. Także jako pierwszy wygrał Mistrzostwa Świata ITU jako Junior (2006), jako zawodnik U23 (2008) i jako Senior (2009).

 

“Przez następne kilka lat będzie można mnie zobaczyć na długich dystansach, ale i tak wystartuję u siebie w WTS Leeds w tym roku. Mam zamiar rywalizować na najwyższym poziomie podobnie jak na dystansie olimpijskim, aczkolwiek muszę jeszcze dużo się nauczyć. Czuję się silny w trzech dyscyplinach i mam zamiar to wykorzystać.” powiedział Alistair Brownlee.

 

Po tej deklaracji możemy spodziewać się Alistaira na długich dystansach i być może w niedługim czasie na Hawajach. Zawodnik w dalszej części dodaje:

 

“Naprawdę jestem zadowolony, że jestem częścią Bahrain Endurance Team. To są najlepsi zawodnicy na świecie, zarówno mężczyźni jak i kobiety. Nie ukrywam, że triathlon, a w tym pływanie, jazda na rowerze i bieganie dają mi ogromną przyjemność przez ostatnie 20 lat. Chcę wspierać cele Szejka Nassera w promowaniu triathlonu w Bahrainie, na Bliskim Wschodzie oraz na całym świecie. Trening i współzawodnictwo w triathlonie dają wiele korzyści w życiu i zdrowiu.”

 

Holly Lawrence 1.jpg

fot. Twitter Holly Lawrance 


Holly Lawrence po tym jak przeszła dwa lata temu z ITU na długie dystanse, w ubiegłym roku zdobyła tytuł Mistrza Świata Ironman 70.3 w Australii.

 

Ciekawą postacią jest Mikel Calahorra, który jest pierwszym przyjętym amatorem do Bahrain Endurance 13. Triathlonista został wybrany nie tylko za swoje osiągnięcia, ale także za wkład w rozwój triathlonu w Bahrainie. Stworzył pierwszą grupę triathlonową w Bahrainie składającą się z samych kobiet. Jest także trenerem Szejka Nassera.

 

BahrainEndurance13.jpg

 

Mężczyźni Bahrain 13


Javier Gomez (ESP)
Jan Frodeno (GER)
Alistair Brownlee (GBR)
Terenzo Bozzone (NZL)
Brent McMahon (CAN)
Ben Hoffman (USA)
David Plese (SLO)
Fredrik Croneborg (SWE)

 

Kobiety Bahrain 13


Daniela Ryf (SUI)
Jodie Cunnama (GBR)
Caroline Steffen (SUI)
Holly Lawrence (GBR)

 

Amator Bahrain 13
Mikel Calahorra (ESP)

Opublikowane w Wydarzenia

Alistair Brownlee w wywiadzie dla brytyjskiej gazety 220 powiedział, że jego celem w sezonie 2017 będzie Ironman 70.3 World Championship w Chattanooga. “Chcę w pewnym momencie wygrać Mistrzostwa Świata 70.3 Ironman, rok po igrzyskach będzie do tego najlepszy.” - powiedział Alistair Brownlee.


“Staram się nie myśleć zbyt daleko do przodu. Mam za sobą dwa czteroletnie cykle olimpijskie, gdzie do tego celu szykowałem się przez okrągłe cztery lata. Teraz zmieniłem trochę podejście. Chcę spróbować innych rzeczy przez kolejne dwa lata. Odstąpię trochę od olimpijki, spróbuję dłuższego dystansu, a nawet może samego biegania.”


“Wiem, żeby znaleźć się w Tokio 2020 muszę poświęcić się przez dwa lata poprzedzające igrzyska. Więc przez dwa lata będę skupiony tylko na Tokio… lub tylko na Hawajach. Trening maratoński bardziej pasuje do Ironmana, niż do triathlonu olimpijskiego, więc w przeciągu kolejnych 18 miesięcy zdecyduję, którą drogę wybrać. Niestety nie możesz robić wszystkiego czego chcesz w profesjonalnym sporcie, musisz wybrać jedną ścieżkę.”


Alistair Brownlee próbował już swoich sił na dłuższym dystansie w Abu Dhabi International Triathlon w 2014 roku, na nietypowym dystansie 1,5 km pływania, 100 km roweru, i 10 km biegu. Wygrał wtedy przekraczając linię mety trzymając się za ręce ze swoim bratem Jonathanem.


Alistair (28 lat) nie jest jedynym zawodnikiem, który ma takie plany. Richard Murray (27 lat) utalentowany sprinter, także planuje wystartować na początku nadchodzącego sezonu w 70.3 Ironman. Jednak są to jeszcze stosunkowo młodzi zawodnicy, którzy traktują to jako odskocznię i sprawdzenie swoich możliwości. W przyszłym roku możemy spodziewać się więcej czołowych triathlonistów dystansu olimpijskiego, którzy zapewne zdecydują się na przejście do dłuższych zawodów. Między innymi Nicola Spirig (34 lata), Sarah True (34 lata), Javier Gomez (33 lata), Sven Riederer (35 lat). Jest to naturalna kolej rzeczy w pierwszym sezonie po igrzyskach olimpijskich. Po IO Londyn 2012 Jan Frodeno i Daniela Ryf pożegnali się z ITU, przeszli i pozostali na najdłuższym dystansie Ironman, odnosząc ogromne sukcesy. Pokazuje to jednak, że na długich dystansach konkurencja rośnie z roku na rok i nie jest tam wcale łatwiej.

Opublikowane w Publicystyka
czwartek, 06 października 2016 16:54

Alistair Brownlee "nie udaje chorego na astmę"

Alistair Brownlee został ujawniony jako ostatni zawodnik, który znalazł się na liście TUE. Triathlonista jednak nie korzysta z tego przywileju na co dzień. Nie udaje chorego na astmę, ani nie przyjmuje żadnych niedozwolonych leków. Rosyjscy hakerzy z grupy Fancy Bears jedynie opublikowali tajne informacje, jednak każdy przypadek jest inny. Pisaliśmy o tej sprawie wcześniej w artykule o Bradleyu Wiggins.  Na czym polega TUE (Therapeutic Use Exemptions) - w skrócie: kiedy zawodnik jest chory, idzie do dwóch niezależnych lekarzy, którzy oświadczają, że nie ma dla niego innego leku niż z listy zabronionej przez agencje dopingowe. Międzynarodowa Agencja Antydopingowa daje pozwolenie na przyjmowanie zabronionych środków. Oczywiście cała procedura jest trochę bardziej skomplikowana.


Złoty medalista Igrzysk Olimpijskich znalazł się na tej liście ponieważ w październiku 2013 roku po skończonym sezonie wybrał się na wycieczkę na Kilimandżaro. Po tym jak dopadła go choroba wysokościowa otrzymał acetazolamid, aby zwalczyć dolegliwości.

Alistair na swoim Twitterze napisał:
“Tylko raz w swojej karierze skorzystałem z TUE. Było to w październiku 2013 roku podczas wspinaczki na Kilimandżaro. Otrzymałem Diamox w celu leczenia choroby wysokościowej. Trochę zawstydzające jest to, że ktoś tak wytrenowany jak ja, borykał się z chorobą wysokościową, całe szczęście Jonny był ze mną i zaopiekował się mną.”

 

W przypadku zapobiegania wystąpieniu choroby wysokościowej, acetazolamid podaje się w dawkach 500–1000 mg na dobę, w dawkach podzielonych. Przy szybkim zdobywaniu wysokości, stosuje się 1000 mg na dobę. Acetazolamid należy zastosować 24–48 godzin przed planowaną wspinaczką.

 

AlistairBrownleeNieUdajeChoregoNaAstme1

Alistair i Jonathan Brownlee na szczycie Kilimandżaro.

Opublikowane w Publicystyka

Blogi

Ostatnie wpisy Pokaż wszytkie

stat4u
Website Security Test