brett sutton
Home Aktualności Newsy Artykuły w etykiet: biodro

Alistair Brownlee podjął decyzję o poddaniu się zabiegowi operacyjnemu na biodro. Konsekwencją tej decyzji jest przerwanie startów w zawodach do końca 2017 roku. To jest pierwszy sezon od kiedy brytyjski triathlonista przeszedł na długie dystanse i już zdążył osiągnąć pierwsze sukcesy. Wygrał Challenge Gran Canaria, Ironman 70.3 St. George oraz WTS Leeds. Podczas zawodów The Championships Samorin Alistair zszedł z trasy.

 

“Po latach borykania się z przewlekłymi bólami biodra, idę pod nóż. To była ciężka decyzja ale cierpiąc od przenikliwego bólu pozostałem bez większego wyboru. Niestety będę musiał przerwać rywalizację w zawodach do końca tego roku. Mam nadzieję, że będę mógł dalej robić to co kocham przez wiele lat. W między czasie będę czerpał to co najlepsze i relaksował się w moim hrabstwie Yorkshire, co jest bardzo rzadką nagrodą.” Opublikował Alistair Brownlee w mediach społecznościowych.

 

Alistair był jednym z faworytów do zwycięstwa na Mistrzostwach Świata Ironman 70.3. Nie zobaczymy go już także w Super League Triathlon, który odbędzie się we wrześniu na wyspie Jersay należącej do Wielkiej Brytanii.

 

To nie jest pierwszy zabieg chirurgiczny triathlonisty. W 2015 roku Alistair przeszedł operację kostki.

 

 

 

Opublikowane w Wydarzenia

Od Redakcji: Ponieważ dostajemy od Was sygnały o dolegliwościach, jakich doświadczacie podczas treningów, poprosiliśmy naszego eksperta medycznego o kilka słów na temat Zepsołu Bólowego Pasma Biodrowo-Piszczelowego. Profesor Artur Pupka napisał dla Was tekst, który mam nadzieję rozwieje część wątpliwości i odpowie na dręczące Was pytania. Życząc Wam treningów i startów bez kontuzji, zachęcamy do lektury.

 

Mięśnie zewnętrzne miednicy układają się w trzy warstwy powierzchowną, środkową i głęboką. Warstwę powierzchowną tworzy mięsień pośladkowy wielki i mięsień napinacz powięzi szerokiej. Warstwę środkową tworzą mięśnie pośladkowe średni i mały. Warstwę najgłębszą tworzą mięśnie gruszkowaty, mięśnie bliźniacze, mięsień zasłonowy wewnętrzny i zewnętrzny oraz mięsień czworoboczny uda. Mięsień napinacz powięzi szerokiej rozpoczyna się na stronie bocznej kolca biodrowego przedniego górnego talerza kości biodrowej i w powięzi pośladkowej, a jego włókna przechodzą w pasmo biodrowo-piszczelowe. Pasmo obwodowo przyczepia się mocno swoimi odnogami do nadkłykcia bocznego kości piszczelowej. Od kości piszczelowej pasmo oddzielone jest bogato unaczynioną i unerwioną tkanką. Pasmo biodrowo-piszczelowe połączone jest także z trzonem kości udowej przez przegrodę międzymięśniową. W stawie kolanowym pasmo ustala pozycję wyprostowaną, natomiast zgięty staw zgina jeszcze bardziej. W stawie biodrowym pasmo odwodzi udo i obraca je do wewnątrz.


Opisana budowa anatomiczna pasma biodrowo-piszczelowego i jego wpływ na biomechanikę stawu biodrowego oraz kolanowego są odpowiedzialne za źródło dolegliwości u biegaczy. A źródło to najczęściej znajduje się poza stawem kolanowym. Najczęstszą przyczyną dolegliwości są zaburzenia ustawienia miednicy lub powodujące je skrzywienia boczne kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym. Zaburzenia te powodują napinanie pasma biodrowo-piszczelowego przy współudziale mięśni odwodzicieli: mięśnia pośladkowego wielkiego i mięśnia napinacza powięzi szerokiej. Takie napięcie opisywanego pasma prowokuje również niedostatek siły mięśnia pośladkowego średniego, który stabilizuje miednicę przy podporze na jednej kończynie dolnej. Przyczyną napinania pasma i następowych dolegliwości bólowych są też nieprawidłowe stereotypy ruchowe w czasie biegu lub nieprawidłowa technika biegu. Kobiety, które mają szerszą od mężczyzn miednicę, wykonują niekorzystny stereotyp ruchu polegający na zawijaniu nogi do środka z jednoczesnym wywijaniem podudzia na zewnątrz. Taki stereotyp ruchowy powoduje napinanie pasma w okolicy jego piszczelowego przeszczepu. Przyczyną dolegliwości może być także nieprawidłowe ustawienie tułowia w nadmiernym przodpochyleniu w czasie biegu. Takie ustawienie miednicy powoduje silniejsze napinanie mięśnia pośladkowego wielkiego, który ma chronić przed upadkiem do przodu, a co za tym idzie większe napięcie pasma biodrowo-piszczelowego.

 


Zaburzenia biomechaniki stawu kolanowego oraz stopy również wywołują nadmierne napinanie pasma biodrowo-piszczelowego i związane z tym dolegliwości bólowe. Kolana szpotawe i płaskostopie powodują nadmierny docisk pasma do nadkłykcia kości piszczelowej. I właśnie ten nadmierny docisk pasma do piszczeli wywoływany albo nieprawidłowym ustawieniem kości piszczelowej lub nadmiernym napięciem pasma biodrowo-piszczelowego powoduje uszkodzenie bogato unerwionej i unaczynionej warstwy tkanki łącznej leżącej między pasmem a kością. Czyli źródłem dolegliwości bólowych nie jest objęte zapaleniem pasmo, a warstwa bogato unaczynionej i unerwionej tkanki łącznej leżącej między nim a kością. W wyniku nacisku pasma biodrowo-piszczelowego na tkankę nad nadkłykciem przyśrodkowym kości piszczelowej jest zespół bólowy uniemożliwiający bieganie. Ból pojawia się zwykle po przebiegnięciu podobnego dystansu. Największym i najczęstszym błędem biegacza (triathlonisty) jest kontynuowanie biegu. Takie postępowanie nasila się nie tylko dolegliwości, ale wywołuje większe uszkodzenie tkanki pod pasmem biodrowo-piszczelowym i wydłuża proces leczenia.  Ostateczne rozpoznanie stawia chirurg ortopeda lub lekarz medycyny sportowej. Musi on wykluczyć inne przyczyny wywołujące dolegliwości w okolicy kolana. Proponuję zawsze zwracać się w takich sytuacjach do lekarza specjalisty.


Jakie postępowanie należy wdrożyć “od zaraz”?

 

Przede wszystkim ograniczyć dystans biegania do odcinka bez bólowego, a najlepiej zaprzestać biegania. Następnym krokiem jest ograniczenie stanu zapalnego przez przykładanie lodu na bolesną okolicę. Ulgę mogą przynieść niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane doustnie lub miejscowo. Najczęściej stosowane są różne formy Diklofenaku. Miejscowe stosowanie tych środków jest też skuteczne, ponieważ penetrują one tkanki na głębokość 2 cm., a zmieniona zapalnie tkanka pod rozcięgnem nie jest położona głębiej. Bardziej skuteczne niż smarowanie żelami obolałej okolicy jest stosowanie zabiegów fizykoterapeutycznych ułatwiających dotarcie czynnika leczniczego do zmienionej zapalnie tkanki, czyli jonoforezy czy ultradźwięków. Zastosowanie znajduje także lampa sollux: z filtrem czerwonym ma działanie przeciwzapalne, z filtrem niebieskim p/bólowe oraz lasero-, krio- czy magnetoterapia. Następnym etapem, po likwidacji stanu zapalnego, jest przywrócenie prawidłowej ruchomości pasma biodrowo-piszczelowego, czyli tzw. rozciąganie. Stosuje się w tym wypadku terapię manualną i kinesiotaping, czyli modne ostatnio “plastrowanie”. Metody te stosują specjaliści rehabilitacji i fizjoterapeuci. Bardzo istotne jest leczenie przyczyny dolegliwości, czyli korygowanie wad postawy (skolioza, kolana szpotawe, płaskostopie) i wzmacnianie osłabionych w zespole bólowym odwodzicieli.


Co robić w przypadku, gdy ból nie mija po zastosowaniu leków niesteroidowych przeciwzapalnych i zabiegów fizjoterapeutycznych?

 

Konieczne staje się zastosowanie iniekcji z użyciem leków sterydowych (np. Diprophos) podawanych pod rozcięgno w okolicy nadkłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej, aby ograniczyć stan zapalny uciskanej przez pasmo tkanki. Zwykle zachodzi konieczność zastosowania 2-3 zastrzyków. Zespół pasma biodrowo-piszczelowego to dość często występująca dolegliwość wśród biegaczy. Istotna jest profilaktyka w postaci prawidłowej techniki biegu, eliminowanie wad postawy i negatywnych stereotypów ruchowych. Rehabilitacja w przypadkach wystąpienia zespołu bólowego jest konieczna i zwykle wystarczająco efektywna.

Opublikowane w Kontuzje

Blogi

Ostatnie wpisy Pokaż wszytkie

stat4u
Website Security Test