Ironman informuje, że w ciągu “zaledwie kilku dni zawodnicy będą mogli zapisać się do udziału w wirtualnych wyścigach i treningach na całym świecie, zdobywać nagrody w oparciu o aktywność i wyniki. IRONMAN VIRTUAL CLUB wchodzi na żywo 1 kwietnia. #AnywhereIsPossible”. 

Na razie brak dodatkowych informacji poza tymi, które pojawiły się kilka dni temu:

1. Zapisanie się do Ironman Virtual Club ma być bezpłatne. Podstawowa wersja pozwoli uczestniczyć w cotygodniowych treningach.

2. Zostanie uruchomiony program lojalnościowy i zdobywanie punktów.

3. Jako członek Ironman VR Club będziesz miał dostęp do aplikacji i zapisów na wirtualne wyścigi, za które będzie opłata wpisowa.

4. Niektóre wyścigi Ironman VR będą miały możliwość zdobycia slota na Mistrzostwa Świata 70.3 w Nowej Zelandii w listopadzie (dla grup wiekowych).

5. Po uruchomieniu Ironman Virtual Club 1 kwietnia odbędą się wyścigi VR, za które będą przyznawane nagrody pieniężne!

6. Na stronie Facebook Watch będzie można oglądać zawody PRO i AG, z wirtualnymi tablicami liderów.

Na razie nie można jeszcze dołączyć do Ironman VR Club, ale w sieci pojawił się film promujący Ironman VR Club

Beginning April 1, #AnywhereIsPossible. pic.twitter.com/mFTJuFB7Jc

— IRONMAN Triathlon (@IRONMANtri) March 27, 2020

Artykuł Ironman Virtual Club rusza 1 kwietnia. W sieci pojawił się filmik promocyjny pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

Ten gest spotkał się z bardzo dużym uznaniem w mediach społecznościowych.

“Jak wielu z Was wie, w moich treningach jednostki na wysokości przy niedoborze tlenu są kluczowe, jednak teraz są dużo ważniejsze sprawy. Dzięki iAltitud przekazaliśmy moją maszynę imitującą przebywanie na dużej wysokości ponad poziomem morza. Może być ona używana przez pacjentów, którzy potrzebują respiratora. Razem możemy osiągnąć naprawdę wiele”.

View this post on Instagram

Como muchos sabéis mi entrenamiento de altura con @_ialtitude es esencial, pero ahora hay cosas mucho más importantes. . Gracias a iAltitud hemos donado mi máquina de simulación de altura al hospital montado en IFEMA ya que puede ser utilizada como respirador para los pacientes que lo necesiten. . Esta lucha la ganamos unidos entre todos y si un pequeño detalle sirve para salvar una vida, habremos conseguido mucho.

A post shared by Fernando Alarza (@fernando_alarza) on Mar 27, 2020 at 2:47am PDT

Artykuł Zobacz, jak Fernando Alarza pomaga chorym na COVID-19 pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

ITU APELUJE DO TRENERÓW I ZAWODNIKÓW

Trening do zawodów to regularny stres, który okresowo obniża poziom układu odpornościowego sportowców. Trenerzy są dzisiaj odpowiedzialni za unikanie takiej sytuacji i dostosowanie planu treningowego – czytamy w poradniku. ITU (International Triathlon Union) podkreśla, że sami sportowcy również powinni przestrzegać tej zasady. W nadchodzących tygodniach i miesiącach sesje treningowe będą miały zupełnie inną funkcję niż dotychczas.

Rekomendacja ITU: “Szkolenie powinno tymczasowo służyć ogólnemu dobremu samopoczuciu i utrzymaniu układu odpornościowego w dobrej kondycji, a nie zwiększeniu wydolności“.

Zdaniem ITU trenerzy muszą jeszcze raz spojrzeć na plany roczne i na nowo narysować mapę drogową dla swoich zawodników. Na pierwszym planie powinna znowu pojawić się praca nad utrzymaniem zdrowia, szkolenie podstawowych umiejętności, a następnie, gdy sytuacja wróci do normy, ponownie wprowadzić trening podnoszący formę.

Nie wiadomo, kiedy sytuacja wróci do normy, dlatego należy całkowicie zmienić treningi. ITU podkreśla:

“Trenerzy muszą myśleć odpowiedzialnie o ocenie ryzyka związanego z treningami (outdoor), ponieważ każdy wypadek lub kolizja stanowiłaby dodatkowe obciążenie dla i tak przeciążonego już systemu opieki zdrowotnej, który musi skierować wszystkie swoje zasoby na walkę z pandemią”.

Zobacz obszerne kompendium wiedzy na ten temat TUTAJ>

W wielu krajach często stosowanym przez władze środkiem walki z pandemią jest kwarantanna lub izolacja. Trenerzy muszą pomóc swoim zawodnikom zrozumieć i zaakceptować tę sytuację.

ITU rekomenduje pozostanie w izolacji, a mając świadomość, że zwiększa to poziom lęku i stresu, zachęca do utrzymywania kontaktów online poprzez: Skype/Zoom/Telefon/Social Media.

Bardzo istotna jest zakładka pt.: “Change mindset” – “Zmień nastawienie”, której główne przesłanie brzmi: priorytety się zmieniły, zdrowie jest najważniejsze, wyniki są mniej ważne.

ITU podkreśla, że to trener swoim autorytetem musi wpłynąć na zawodnika i podjąć decyzję o wycofaniu go z pierwotnie zaplanowanych zawodów, które z jakiegokolwiek powodu stają się powoli nierealistyczne (odroczenie, odwołanie, brak przygotowania, ryzyko, itp.).

Materiały szkoleniowe znajdują się w “The World Triathlon Education Hub”. Ta wirtualna biblioteka jest oficjalnym źródłem e-learningowym, w którym znajdują się materiały edukacyjne i szkoleniowe dla osób i członków Narodowych Federacji zapisanych do oficjalnych programów edukacyjnych World Triathlon.

Zobacz inne nasze teksty na ten temat w zakładce: “Koronawirus raport – to musisz wiedzieć”.

Artykuł Mocny apel ITU do trenerów i zawodników: “Wyniki sportowe mają teraz drugorzędne znaczenie” pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

Na początku 2011 roku, w drugim sezonie uprawiania triathlonu, zapisałem się na Mistrzostwa Europy na dystansie 70.3 IM. Czyli tak zwana „połóweczka”. Powodów było kilka: ograniczona oferta na rynku krajowym, moje wybujałe ego oraz  poszukiwanie ładnych medali i słabych przeciwników.

Mistrzostwa zaplanowano na połowę sierpnia  w Wiesbaden koło Frankfurtu n/Menem. Miejscowość była mi znana z co najmniej trzech powodów. Po pierwsze, produkują tam autobusy dowożące pasażerów do samolotów, a na lotniskach spędzałem wtedy duuużo czasu. Po drugie, jest tam olbrzymia baza wojsk amerykańskich.  No i w tym uroczym miasteczku zmarł i został pochowany Marek Hłasko, mój imiennik i bożyszcze okresu dorastania.

Zawody opłaciłem, zarezerwowałem sobie hotel i rozpisałem treningi.

Pracowałem wtedy w amerykańskiej firmie konsultingowej o  zasięgu globalnym.  Używa się tego określenia, żeby dodać sobie splendoru i zaimponować klientom.  W kwietniu dostałem propozycję nie do odrzucenia: – Jedziesz do miasteczka Sudbury w Kanadzie. O Kanadzie słyszałem, ale o miasteczku Sudbury już nie. Moim punktem docelowym była kopalnia niklu należąca do korporacji Yamana. Zgodziłem się pod warunkiem, że zakwaterowany będę  w hotelu z basenem, w którym będę mógł trenować. Sporo wtedy podróżowałem i zgodnie z Czwartą Regułą Grassa „Trenuj wszędzie i zawsze” czasami trenowałem o dziwnych porach i w zaskakujących miejscach.

Ludzie odpowiedzialni za logistykę zapewnili mnie, że basen jest i to otwarty 24h na dobę. Dla pewności zajrzałem na stronę internetową hotelu. Wszystko się zgadzało: gwiazdki, wyposażenie siłowni i lazur basenu. Tekst poparty odpowiednimi zdjęciami.

Podróż była długa i pouczająca. Najpierw skok przez Atlantyk do Toronto. Potem długie oczekiwanie w lotniskowym barze z powodu załamania pogody, a ponieważ był to kwiecień, załamanie oznaczało śnieżycę. Samolot był opóźniony, opóźniony i coraz bardziej opóźniony. Wreszcie, ze względu na mgły i śnieżycę, która się uwzięła, odwołano lot na amen. Ostatnie 400 kilometrów trzeba było przejechać taksówką. Bo – jak to w konsultingu –  rano mieliśmy kluczowe spotkanie z cholernie ważnym klientem.

Do hotelu dotarliśmy około 3 nad ranem. W Europie ludzie właśnie kończyli jeść śniadanie. Ponieważ ostatnie godziny przespałem, byłem świeżutki jak włoski lekarz po 36 godzinnym dyżurze. Ze snu i tak kiszka, postanowiłem więc pójść za ciosem i odhaczyć zaplanowany trening pływacki. Włożyłem pływackie majtaski (nie, nie… nie te z bawełny uzbeckiej), klapki basenowe i na czoło fantazyjnie nasunąłem okularki pływackie. Całość okręciłem hotelowym szlafrokiem z hinduskiej bawełny. Obok egipskiej, hinduska bawełna jest najlepsza.

Bezszelestną windą zdobioną bogato chromem i niklem z miejscowej kopalni zjechałem na dół. Babeczka w recepcji, krewna Pocahontas o szlachetnych, indiańskich rysach twarzy –  albo rodzice byli po prostu uchodźcami z Wietnamu – popatrzyła na mnie z zaciekawieniem, ale i niepokojem. Pomyślałem, że pewno niewiele osób korzysta z basenu o tej porze.

Tonem światowca i bywalca najdroższych hoteli poprosiłem o kartę magnetyczną do strefy fitness. Skośne oczy recepcjonistki jeszcze bardziej się skrzywiły i zamieniły w dwie wąziutkie szparki. – Aaa – pomyślałem. – To tak wyglądają „oczy szeroko otwarte” w ich wersji etnicznej. Na pytanie, co planuję robić w strefie fitness, uśmiechnąłem się z europejską wyższością i pomyślałem. – Co ona, do qrvy nędzy nie widzi stroju i okularków?

Proszę pani – odpowiedziałem z moim kreolskim akcentem nabytym przez latach mieszkania w Nowym Orleanie. – Jestem triathlonistą będącym w kluczowej fazie przygotowań do mistrzostw Europy na dystansie ½ Ironmana i jeśli nie wykonam zaplanowanego na dziś treningu, to cała wypracowana forma pójdzie się paść na prerie razem z bizonami. Nieodwołalnie muszę przepłynąć kilometr z hakiem, please!

A ona na to:

–Oj, oj… hi, hi, hi – teraz rozumiem. Have a nice day and enjoy your stay in our hotel.

Podaną kartę ująłem w dwa paluszki i mlaskając klapkami po lśniącej posadzce ze sztucznego marmuru podreptałem w kierunku strefy fitness.

Basen był pięknie wyłożony błękitnymi kafelkami, dokładnie jak na obrazku.  Miał kształt zdrowej nerki bez symptomów choroby alkoholowej – to też się zgadzało. Ale był jeden problem…. Ten basen miał 5 metrów długości!!! Zostałem zdradzony o świcie!! Jak ten cholerny fotograf uzyskał taką głębie?!?

Nawet nie liczyłem, ile musiałabym zrobić nawrotów, aby wypływać swoją normę. Na szczęście miałem plan B. Łykając gorzkie łzy rozczarowania wsiadłem w szlafroku i klapkach na rower stacjonarny. Zrezygnowany kręciłem pedałami patrząc w kanadyjską czarną i zimną czeluść za oknem. W szybie odbijał się facet na rowerze z pływackimi okularkami na czole kręcący wściekle pedałami ze słowiańską determinacją na twarzy.

Walcząc z takimi i podobnymi przeciwnościami dotarłem do linii startu w Wiesbaden, które jak każde szanujące się miasto w Europie na południe od Dunaju i na zachód od Łaby ma swoje rzymskie ruiny, winnice oraz pasmo górskie Taunus.  Pokonując epicki podjazd (kto tam był, wie o czym piszę) dotarłem nawet do mety, ale to już materiał na kolejny tekst.

Artykuł Nocne spotkanie z Pocahontas, czyli Sequel do „O wyższości pływania żabką…” pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

Przyjrzyjmy się bliżej, czy w czasie epidemii Joe złamał przepisy? Joe Skipper obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii, gdzie wprowadzono wiele nowych zasad dotyczących poruszania się w przestrzeni publicznej. Z domu można wychodzić tylko jeden raz dziennie, aby załatwić podstawowe i niezbędne sprawy. Może to być również jedna aktywność fizyczna, jak na przykład bieganie, chodzenie czy jazda na rowerze – samotnie lub z osobami, z którymi się mieszka pod jednym dachem.

Patrząc pod względem przepisów Joe poruszał się zgodnie z zaleceniami. Wyszedł z domu sam i tylko jeden raz. Wybrał aktywność fizyczną, jaką jest jazda na rowerze. Zarzuty w jego kierunku są takie, że 325 kilometrów to kawał pokonanego dystansu, podczas którego mógł przenosić koronawirusa. Sam w swojej obronie odpowiada na zarzuty, że całe jedzenie zabrał ze sobą i zatrzymał się tylko raz po wodę. Sam nic w tym złego nie widzi. Tłumaczy dalej, że jego żona jest lekarzem, która na co dzień walczy o zdrowie pacjentów zakażonych koronawirusem. Dostał od niej wskazówki i zielone światło.

Jako że jest to profesjonalny triathlonista i specjalista w 12 godzinnej jeździe na czas, pewnie jest bardzo dobrze wytrenowany, całkiem sprawnie zachodzi u niego regeneracja. Co innego amator, który w tym czasie się porwie na taki wyczyn może być pewny, że jego odporność spadnie bardzo mocno i na długo. Będzie potencjalnie dużo bardziej narażony na zakażenie koronawirusem lub inną chorobą.

Joe Skipper zmienił ustawienia prywatności swojego konta na Stravie i teraz mogą go obserwować tylko osoby, które sam zatwierdzi.

Artykuł Joe Skipper krytykowany za trening kolarski 325 km w czasie epidemii pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

Myśląc o sposobie pozbawienia siebie argumentów odrywających mnie od biegania zacząłem rozglądać się za domową bieżnią. I choć temat na forum domowych spotkań budżetowych nie był najpopularniejszy i wywoływał kontrowersje wraz z odruchem pukania się w czoło przez organ domowego nadzoru finansowego, nadszedł taki moment, gdzie zdobył on przychylność i finansowanie. Zakup bieżni to wyzwanie i teraz już o tym wiem. Tutaj chciałem się podzielić tym, jak ja to zrobiłem.

Problem z wyborem

Jak to zwykle bywa, możliwości na rynku jest bardzo dużo. Ceny – nawet od 1 tysiąca do kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu tysięcy. Planując wydatek szacowany na kilka tysięcy warto się do niego przygotować. Postanowiłem poszukać w sieci i bez nastawienia na produkt konkretnej marki posłuchać, co mają do powiedzenia użytkownicy wrzucający swoje przemyślenia do sieci. Suche informacje od producentów na niewiele się tu zdały. Przydały się tylko parametry techniczne jak moc silnika, maksymalna waga biegacza, rozmiar pasa.

Kryteria

Kierując się tym, że miał to być sprzęt do użytku domowego, a ja nie należę do wycieniowanych zawodników, musiałem przyjąć kryteria, którymi będę się kierować. Po przeczesaniu tego co jest w internecie założyłem:

1. Moc silnika bieżni, od którego tak na prawdę wiele zależy.  Mając na uwadze swoją wagę (93 kg), chęć korzystania ze sprzętu przez dłuższy okres odpadło tutaj bardzo dużo pozycji, zarówno tych tańszych i dostępnych od ręki w sklepach ze sprzętem sportowym, jak i tych topowych marek choćby ta, którą widziałem na reklamówkach Zwift z trenującym Janem Frodeno i Lucy Charles-Barclay. Założenie – przynajmniej 3KM. Dlaczego tyle? Okazuje się, że większe silniki bieżni mają większą wytrzymałość i “uciągną” takiego kogoś jak ja, a także sprzęt szybciej obsłuży zmiany tempa w przypadku interwałów. Praktyka pokazała, że tak się dzieje. Finalnie wybrany sprzęt od momentu zadania zmiany tempa przyśpiesza i zwalnia w dosłownie kilka sekund. Miałem okazje sprawdzić takie działanie na bieżni z mniejszym silnikiem i czas ten był sporo dłuższy.

2. Szerokość/długość pasa – niby nic takiego, jednak poczucie komfortu jest tu szczególnie ważne. Ma to też znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa. W momencie zachwiania równowagi i nadepnięcia na nieruchomy brzeg bieżni może zakończyć się źle (po sieci krąży wiele śmiesznych filmów z upadkami na bieżni). Wybrałem szerokość 51cm i długość 152cm. Przy moim wzroście 183 cm to sporo miejsca.

3. Solidność wykonania – dość subiektywny warunek. Ciężki do oceny bez uprzedniego dotknięcia i sprawdzenia sprzętu. Kierowałem się w tutaj opinią użytkowników, którzy wybrali ten konkretnie model bieżni, który przeszedł ważniejszych kryteriów.

Dodatkowe wyposażenie

W momencie, gdy bieżnie smart okazały się zupełnie poza zasięgiem i zdroworozsądkowym wyborem, niespecjalnie liczyłem na jakieś “wodotryski” w tego typu sprzęcie. Zwracałem jedynie uwagę na to, czy jest chłodzenie (wiatraczki wbudowane w bieżnię) oraz czy jest uchwyt na tablet. Gdy już wybrałem markę sprzętu okazało się, że jest wszystko czego chcę, a nawet więcej. Na wybranym modelu pojawił się 7″ wyświetlacz, bluetooth, wifi, złącze HDMI. Przy zakupie otrzymałem także roczny abonament aplikacji treningowej, którą mogę wykorzystać z bieżnią.

Zakup

Wybrany sprzęt zakupiłem u autoryzowanego dystrybutora w Polsce. Zakup przez internet, bardzo szybka dostawa. Na sprzęt otrzymałem gwarancję 2 lata + gwarancja rozszerzona: 5 lat na silnik i 10 lat na ramę (dla użytku domowego)

Całość dotarła zapakowana na paletę. Sprzęt w opakowaniu waży 103kg, tak więc jeżeli planowane jest wniesienie wyżej niż poziom ulicy lepiej poprosić o pomoc we wniesieniu. Opakowanie jest dość długie i może być problem na “zakrętach” korytarzy i klatek schodowych.

Montaż i pierwsze uruchomienie.

Zajął mniej więcej 2 godziny. Producent dostarczył także zestaw niezbędnych kluczy (co nie musi być standardem). Warto mieć też swoje narzędzia (śrubokręt) i wsparcie jeszcze jednej osoby. Sam montaż nie był skomplikowany. Trzeba go robić wolniej i uważnie. Przydarzyła mi się jednak sytuacja, gdzie musiałem cofnąć się i rozmontować część bieżni by zmontować ją poprawnie. Po uruchomieniu, połączyłem się z domowym wifi, wykonałem aktualizację oprogramowania. W kolejnym kroku skalibrowałem ułożenie pasa biegowego i odbyłem pierwszy marszobieg.

Aplikacje

Wbudowana apka.
Jak wspomniałem, razem ze sprzętem otrzymałem roczny abonament aplikacji na ten model bieżni. Najważniejszym jej elementem jest możliwość ustalenia przy komputerze całego treningu (prędkość i nachylenie). Tak zbudowany program pozwala na odbycie treningu bez konieczności przełączania ręcznego tempa i nachylenia. Póki co mechanizm ten na stronie producenta jest dość toporny, ale przy odrobinie wprawy można zaplanować jednostki na najbliższy czas. Aplikacja pozwala tez na uruchomienie zaprogramowanych sesji z trenerami (również z automatycznym dopasowaniem parametrów biegu). Tym sposobem odbyłem kilka spacerów po Rapa Nui, oglądając na ekranie film z trenerem opowiadającym o wyspie w trakcie takiego marszobiegu. Czy skorzystam z tej apki po upływie abonamentu? Jeszcze nie wiem. Na szczęście nie ma takiej potrzeby, by sprzęt działał mimo braku abonamentu.

Zwift.
Biegam głównie ze Zwiftem. Do tego niezbędny jest jeszcze zakup foot poda. Nabyłem na stronie Zwift ich urządzenie o nazwie Runpod. Po kalibracji rozpocząłem bieganie z moim wirtualnym obrazem. Oczywiście dane należy traktować z przymrużeniem oka, jednak dają jakiś obraz tempa biegu. Udało mi się tak skalibrować Runpod, że odpowiada temu co widzę na ekranie bieżni (tempo). W trakcie biegu trzeba jednak regulować nachylenie bieżni według wskazania trasy na Zwift. Jak wspomniałem w poprzednim wpisie, Zwift Run jest bezpłatny i nie ma potrzeby wykupowania abonamentu.

Podsumowując. Ta inwestycja to strzał w dziesiątkę. Uważam, że bardzo dobrze wybrałem i po 3 miesiącach użytkowania sprzęt daje radę. Okazuje się, że bieganie stacjonarne nie musi boleć. Ogromnym plusem okazało się to, że mogę wykonać zakładkę rower-bieg.  Bardzo ważnym dla mnie jest przede wszystkim to, że nie jestem uzależniony od kaprysów pogody, alertów smogowych (nie lubię biegać w dymie z kominów) ani od pory dnia. Podobnie jak przy biegu w terenie, bieg na bieżni czyści mi głowę i osiągam też stan zwany runners high.

Artykuł Wirtualnie w domu – okiem amatora – bieżnia pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

“Stan zagrożenia potrwa na pewno przez dwa miesiące – powiedział wczoraj dla Gazety Wyborczej prof. Robert Flisiak, Prezes Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych – W maju prawdopodobnie nastąpi wygaszanie epidemii i wtedy będzie decyzja, czy zdejmujemy obostrzenia – dodaje.

Przedłużający się system pracy “home office” jest dla wielu nie lada wyzwaniem. Dzięki zastosowaniu proponowanych zasad przebrniecie na drugą stronę kryzysu suchą stopą.

Pułapki pracy zdalnej
Home office to nie urlop dla dorosłych i ferie dla dzieci 

Samodzielna praca z domu ma kilka minusów:

• Długofalowy brak bezpośredniego kontaktu ze współpracownikami może niekorzystnie wpływać na pracę zespołową, a tym samym realizację wspólnych celów

• Odizolowanie od reszty zespołu może wywołać poczucie osamotnienia lub wykluczenia

• Organizacja czasu pracy.  W jednym z artykułów na Akademii Triathlonu, home office nazwaliśmy pułapką dla źle zorganizowanych. Dla wielu z nas codzienne meldowanie się w biurze porządkowało nam dzień. Nie musieliśmy się martwić planowaniem, bo ktoś organizował nam 8 godzin poza domem.

• Problemy z odseparowaniem spraw zawodowych od obowiązków domowych

• Brak ruchu

Jak zminimalizować te zagrożenia i utrzymać efektywność na przyzwoitym poziomie?

• Zaplanuj dzień! Pamiętaj o zasadzie 5P (Proper Preparation Prevents Poor Performance)

Możesz mieć złudne poczucie luzu i nadmiaru czasu. Zanim się zorientujesz jest już wieczór.

• Wyznacz sztywne godziny pracy

Nie dziel pracy z innymi obowiązkami w domu i usuń wszystkie rozpraszacze (aplikacje, media społecznościowe, itp.). Nie śledź bieżących komunikatów na temat koronawirusa, za kilka godzin będą już nieaktualne.

• Kontroluj czas pracy

  • Nie śpij za długo, nie pracuj w piżamie

  • Ubierz się, pościel łóżko, zjedz śniadanie, nie pracuj w łożku

• Uzgodnij z partnerem/partnerką swoje i ich godziny pracy.

• Podzielcie się obowiązkami (opieka nad dziećmi, zwierzętami, zakupy, prace domowe

• Zadbaj o siebie
  Home office to pokusa, aby na dalszy plan odłożyć kwestię ubioru i wyglądu. Takie podejście również wprowadza dezorganizację. Twój mózg dostaje podświadomie informację, że masz wolne, że jesteś na urlopie. Zacznijcie dzień tak, jak zaczynaliście go do tej pory. Nie musisz pracować w garniturze, ale zadbanie o schludny wygląd i ubiór pomoże stworzyć atmosferę pracy, a nie wakacji.

• Jeśli to możliwe, zacznij dzień od aktywności fizycznej

W TeamPact wyznajemy zasadę, że bez sportu i zdrowego żywienia nie ma efektywności. Uzgodnij z partnerką/partnerem, kiedy możesz poświęcić godzinę na aktywność fizyczną. Rano, kiedy dzieci jeszcze śpią? Czy może w ciągu dnia, kiedy opiekuje się nimi ktoś z rodziny?  Rozpoczęcie dnia od aktywności fizycznej lub włączenie jej na innym etapie dnia, pozytywnie wpłynie na zdrowie i dobre samopoczucie. Naszym partnerom proponujemy wdrożenie w firmie systemu podnoszenia efektywności przez sport. I chodzi tu nie tylko o rywalizację czy zabawę w sztafetach triathlonowych, ale systematyczne podnoszenie kultury fizycznej w organizacji.

W sytuacji pracy zdalnej oraz zakazu gromadzenia się i trenowania w grupie, systematyczna aktywność staje się jeszcze większym wyzwaniem. Dlatego razem z Akademią Triathlonu nagraliśmy dla Was zestaw 10 ćwiczeń, które można wykonać nawet na dwóch metrach kwadratowych domowej podłogi. Nasza propozycja jest doskonałym połączeniem ćwiczeń o charakterze wytrzymałościowym i siłowo-stabilizacyjnym.

• Włącz dzieci w swój system zarządzania home office

To jedno z trudniejszych wyzwań. Oczywiście bierzemy pod uwagę dzieci w wieku szkolnym. Ci, którzy zmuszeni są organizować dzień, opiekując się małymi dziećmi, muszą liczyć na pomoc rodziny, współmałżonka, partnerki, partnera.

Każdego dnia wieczorem ustal razem z dziećmi ich osobistą “To do list”. Może to być świetna zabawa. Kartka papieru z rozpisanymi zadaniami, powieszona na lodówce czy szafie, będzie dla nich motywacją. Dzieci widząc, że tym masz podobną, poczują, że traktujesz je poważnie i doceniasz ich zaangażowanie. Jeżeli to możliwe włącz dzieci do wspólnej aktywności fizycznej. Zamknięcie szkół to nie powód, żeby zapominać o zajęciach WF. Tak jak jest miejsce na język polski, biologię i matematykę, tak powinno się znaleźć miejsce również na wychowanie fizyczne. W momencie pisania tego artykułu nie ma zakazu wychodzenia na trening z najbliższymi. Jeżeli masz taką możliwość, koniecznie zaplanuj ruch na świeżym powietrzu z dala od skupisk ludzi.

• Ustal przerwy – wyłącz telewizor

Najlepszym wyjściem jest oczywiście praca w osobnym pomieszczeniu – gabinecie. Jeżeli jednak nie masz takiej możliwości, zorganizuj sobie przestrzeń do pracy w pokoju dziennym lub sypialni (z wyjątkiem łóżka). Jeżeli pewne zadania wymagają maksymalnego skupienia, wyłącz na ten czas radio lub telewizor. Zaplanuj przerwy na “przysłowiową kawę”, ale nie pij jej za dużo. 1-2 kawy dziennie to maksimum, na które powinieneś sobie pozwolić.

• Zdrowe żywienie

Pamiętaj o piciu wody (2-3 litry dziennie, trenujący powinni pić jej zdecydowanie więcej, do każdego treningu bidon z wodą). Zadbaj o zbilansowaną dietę. Jak najmniej przetworzonych produktów, dużo warzyw, ogranicz lub wyeliminuj spożycie cukru. Ta zasada obowiązuje zawsze i wszędzie, niezależnie od pandemii czy epidemii, jednak dziś tym bardziej powinniśmy zadbać o zdrowe jedzenie. Odporność organizmu i jego zdolność do walki z wirusami to pochodna wielu czynników. Jest wiele takich, które potrafią osłabić nasz układ immunologiczny. Pierwszy czynnik to alkohol i palenie papierosów. W dymie tytoniowym mamy grubo ponad 4 tysiące trujących substancji. Są zabójcze dla pierwszej lini frontu obrony – czyli błon śluzowych. Na mniejszą odporność wpływa też złe odżywianie, stres i brak snu. Właściwa dieta powinna składać się ze wszystkich składników odżywczych i mineralnych. Sport i zdrowe żywienie pomagają budować odporność organizmu. 

TUTAJ > Więcej na temat programu TeamPack 

Artykuł Home office wg TeamPact, czyli jak nie tracić efektywności pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

Odwołanie tak dużej i popularnej imprezy to przykra informacja nie tylko dla triathlonistów – wielu z nich wybiera Roth na swoją główną imprezę. To cios również dla organizatorów, restauratorów, hotelarzy i branży turystycznej. Dla mnie osobiście, mimo że nie planowałem w tym roku startu w Roth, to również smutna informacja, bo czuję ogromny sentyment do tej imprezy.

To właśnie w Roth zmierzyłem się po raz pierwszy w życiu z dystansem Ironmana. Pamiętam, jak doskonale zorganizowaną imprezą jest Challenge Roth. Poza Hawajami i moją ulubioną Gdynią nie ma drugiej takiej.

Ale cytując Felixa Walchshöfera z Chellenge Roth, jakie to wszystko ma znaczenie w obliczu pandemii koronowirusa? W bardzo emocjonalnym filmie, razem z całą grupą zaangażowanych w organizację członków Challenge Family, usłyszeliśmy chyba po raz pierwszy z ust wpływowego człowieka w triathlonie, że należy sobie wybić z głowy jakiekolwiek starty w triathlonie w 2020 roku.

Co prawda padają słowa “big events”, ale… będąc realistami, jakie to ma znaczenie, czy impreza ma kilka tysięcy czy 300 zawodników.

Anulowanie i zwrot opłaty wpisowej za Challenge Roth

Wszyscy zawodnicy, którzy są zarejestrowani w DATEV Challenge Roth 2020, automatycznie otrzymają zwrot wpisowego, pomniejszony o opłatę administracyjną w wysokości 90€.

Organizatorzy proszą jednak o wyrozumiałość i pomoc: 

“Jeśli jesteście w stanie wesprzeć nas w tej trudnej sytuacji ekonomicznej, będziemy bardzo wdzięczni. Możesz to zrobić poprzez dobrowolne zrzeczenie się części zwrotu pieniędzy. Prosimy o podanie w mailu na adres service@challenge-roth.de kwoty, w jakiej wysokości możecie zrezygnować z opłaty startowej oprócz opłaty manipulacyjnej. Dzięki darowiźnie solidarnościowej w wysokości 100 euro lub więcej, otrzymasz dwie możliwości wcześniejszej rejestracji w DATEV Challenge Roth w ciągu najbliższych 10 lat. Dziękujemy za każde wsparcie, którego jesteś w stanie udzielić!

W oświadczeniu Challenge Roth czytamy:

“To najtrudniejsza decyzja, jaką musieliśmy podjąć od czasu założenia Challenge 19 lat temu w 2002 roku. Długo się zmagaliśmy z myślami, rozważaliśmy każdą możliwą alternatywę, ale rozprzestrzenianie się wirusa, który dotarł do prawie każdego kraju na świecie, doprowadziło nas do bolesnej świadomości, że nie ma innej alternatywy niż odwołanie tegorocznego wyścigu.

Niemcy i cały świat stoją w obliczu ogromnego wyzwania. Stale rosnąca liczba zachorowań i zgonów zmusza nas do ponownego przemyślenia sytuacji i dostosowania własnego spojrzenia na wiele rzeczy, które są nam drogie. Musimy nauczyć się, że sport, a zwłaszcza nasz ukochany triathlon, nie jest właściwie najważniejszą rzeczą w życiu. W tej chwili chodzi o rzeczy, które są większe i ważniejsze od triathlonu. Chodzi o powstrzymanie agresywnego i śmiertelnego wirusa.

Jeśli weźmiemy pod uwagę ogromne konsekwencje pandemii na światową populację, odwołanie imprezy sportowej – nawet tak dużej jak DATEV Challenge Roth – jest nieistotne, jest jak ziarenko piasku na pustyni. Powinniśmy o tym pamiętać.

Zaplanowaliśmy już rejestrację na kolejne DATEV Challenge Roth 4 lipca 2021 roku. Każdy, kto zarejestrował się na DATEV Challenge Roth w 2020 roku, będzie miał prawo zarejestrować się na 2021 przed innymi osobami”.

Pełne oświadczenie: 

Challenge Roth wielokrotnie była wybierana w Niemczech najlepsza imprezą triathlonową na świecie.

Artykuł Challenge Roth zwraca część wpisowego za odwołane zawody! “Jeśli mamy być realistami, nie będzie w tym roku żadnej dużej imprezy” pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

Advance kupuje zatem cały biznes WTC, na który składają m.in. flagowe triatlony IRONMAN i IRONMAN 70.3, Rock ‘n’ Roll Marathon Series oraz wyścigi kolarstwa górskiego Epic Series. Grupa IRONMAN od ponad 40 lat jest właścicielem i organizatorem Mistrzostw Świata IRONMAN Hawaii, a także ponad 235 imprez w ponad 50 krajach.

W kupno IRONMANA zaangażowana jest również spółka private equity Orkila Capital – będzie współinwestorem w Ironman. Jesse Du Bey, partner zarządzający w Orkila, ponownie dołączy do zarządu Ironmana. Du Bey był wcześniej dyrektorem zarządzającym w Providence Equity Partners i kierował inwestycją firmy w Ironmana 12 lat temu.

Hengming Yang, prezes i dyrektor generalny Wanda Sports Group:

„Ta transakcja stanowi doskonały wynik dla obu stron. Advance pozyskuje największego na świecie organizatora imprez sportowych na masową skalę oraz portfolio marek, które są synonimem doskonałości ”

Andrew Messick, prezes i dyrektor generalny Ironman:

„Dziękujemy Wanda Sports Group za wsparcie w ciągu ostatnich czterech lat i jesteśmy dumni z tego, co wspólnie osiągnęliśmy. Cieszymy się, że możemy połączyć siły z Advance. ”

Chińska firma, należąca do Dalian Wanda Group, miliardera Wanga Jianlina, kupiła Ironmana w 2015 roku od Providence Equity Partners za 650 mln USD plus długi, które w 2015 roku wyceniane były na prawie 250 mln, co dawało łączną kwotę około 900 milionów dolarów!

Ostatnio o kupno Ironmana bardzo intensywnie zabiegała organizacja PTO (Professional Triathletes Organization). Więcej na ten temat przeczytasz TUTAJ>

Tuż po kupnie Ironmana przez Dalian Wanda, stał się on częścią Wanda Sports Group, która w zeszłym roku weszła na giełdę w Stanach Zjednoczonych.

Jednak od czasu debiutu w 2019 roku akcje Wanda Sports spadły na nowojorskiej giełdzie o około 63%, co dało wartość rynkową firmy na poziomie około 409 milionów dolarów. Negocjacje i poszukiwanie kupca na IRONMANA trwały intensywnie od kilku miesięcy.

Formalna sprzedaż zostanie zakończona w drugim kwartale 2020 r.

Artykuł IRONMAN sprzedany za 730 milionów dolarów! pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.

 Na swoim Facebooku zaprasza do akcji, która odbędzie się 4 kwietnia.

Akcja BIKE CHALLENGE #wystartujępóźniej

Będzie polegać na wirtualnym treningu kolarskim, który odbędzie się 4.04.2020 o godzinie 9.00. Jak to działa?
1. Bierzesz rower, strój startowy, trenażer oraz telefon/aparat
2. W sobotę 4.04 o godz. 9 wsiadasz na trenażer i robisz trening rowerowy taki, jaki masz w planie. Jeśli planu nie masz napisz do mnie – ja ci zapodam trening
3. Po treningu wrzucasz swoje zdjęcie oraz czas trwania treningu (waty, km są opcjonalne) na stronkę https://bit.ly/2UFeac3

Akcja ma również cel charytatywny. Osoby, które w ramach dobrowolnej opłaty startowej zasilą konto Nidzicki Fundusz Lokalny (POLUPLPR 10 8834 0009 2001 0000 5005 000) lub poprzez zbiórkę na FB (będzie w tym dniu podpięta do wydarzenia) wezmą udział w losowaniu fantów przekazanych przez Klub Sportowy Niemaniemogę oraz firmę Orlen.

Do akcji włączyli się również triathloniści i triathlonistki PRO. Ich apel o wyrozumiałość i solidarność z organizatorami publikujemy codziennie na Facebooku i stronie AT.

Dziś Józefina Młynarska, zawodniczka Kadry Narodowej.

Artykuł mkon zaprasza do akcji BIKE CHALLENGE #wystartujępóźniej pochodzi z serwisu Akademia Triathlonu.