Trening

"Ciemna strona początkującego triathlonisty" - mkon

Styczeń 2016, moment noworocznych postanowień. Są wśród nich takie: zostanę triathlonistą. Nie ma znaczenia na jakim dystansie.

"Ciemna strona początkującego triathlonisty" - mkon

Styczeń 2016, moment noworocznych postanowień. Są wśród nich takie: zostanę triathlonistą. Nie ma znaczenia na jakim dystansie. Dla mnie takim samym triathlonistą jest ten, który chce ukończyć sprint, jak również też, który che złamać 10h w Ironmanie. Jednak wszyscy początkujący mają według mnie ten sam, bardzo charakterystyczny zestaw zachowań, który zidentyfikowałem też u siebie, patrząc na pierwsze lata mojej tri-kariery. Myślę, że niektóre z tych „cech” można przypisać do każdego rodzaju sportu, a i zapewne nie wszystkie z nich wymieniam poniżej. Może się dołożycie?

  1. Trenuję triathlon – jak śmiesz nie wiedzieć co to jest?
    To ten sport co się lata z karabinem? A to wszystko jednego dnia? Ile razy słyszeliście te pytania? A ile razy was to irytowało? Na początku irytowało mnie to kosmicznie. Jak można nie wiedzieć z czego składa się moja ukochana dyscyplina sportu? Nie wiedzą – znaczy są gorsi. Zresztą ta relacja: "trenuję, jestem lepszy – nie trenujesz, jesteś gorszy", jest niebezpieczna dla ego. Oj jest! Od tego już tylko krok do nieomylności, oceniania innych, myślenia o sobie typu primus inter pares, co prowadzi do kolejnego złego zachowania: "Nie widzisz, że trenuję?
  1. Nie widzisz, ze trenuję?
    Co w praktyce oznacza: nie mam dla ciebie czasu, nie mam czasu na rozmowę z tobą, na obowiązki domowe, w końcu na nic innego poza treningiem. Przecież trenuję tak ciężko (w końcu to najcięższa dyscyplina), więc nie masz prawa ode mnie nic wymagać. Zresztą o tym, że trenuję ciężko dowiesz się natychmiast z mojego FB, bo przecież 100km, które pokonałem właśnie na rowerze, to dla Ciebie kosmos. Więc podziwiaj! Brrr...koszmar! Do dzisiaj pamiętam swojego pierwszego bloga, gdzie zamieszczałem swoje codzienne treningi. Tak jakby kogoś obchodziło, ile i co robiłem. Co to w tej głowie siedzi?!
  2. "Jestę triatlończykiem" – musicie się ze mną liczyć!
    Innym słowem: pozostali trenujący się nie liczą. I żeby było jasne – żabkarze na torze straaaaasznie mi przeszkadzają. Ale z drugiej strony to, że koleś ma na czepku napis triathlon, nie czyni go królem toru. W końcu pływanie w pralce to część triathlonu. Nie ma co więc prychać, wzdychać i albo wykupujemy tor dla siebie albo… pływamy z dobrodziejstwem inwentarza. Chociaż przyznam się szczerze, że kiedy widzę pełen zestaw gadżetów przed słupkiem, to łatwiej się pływa, bo wiem, że przynajmniej część treningu zawodnik wykona wąskim stylem, jakim jest dowolny. Podobnie jest z bieganiem na stadionie. Tor pierwszy na Agrykoli nie służy do truchtania. Tak samo truchta się na torze 2,3 i 4. Tor pierwszy służy do treningu jakościowego. Nie ma co po nim truchtać w koszulce z imprezy Garmin albo Endomondo, i tak pokaże, ile przebiegłeś.
  3. Aero Uber Alles.
    I nie piszę tutaj o manii kupowania sprzętu za miliony, ale raczej o fobii karbo-aero. Ważysz 5kg powyżej przyzwoitości – rower za 20k nie zrobi ci różnicy. Dopóki nie będziesz ważył tyle, ile zawodnik powinien ważyć, ten 1kg więcej sprzętu ci nie zaszkodzi. Na początku naprawdę ma to drugorzędne znaczenie. Noga się liczy - nie rower. Z rozrzewnieniem wspominam rozmowę z kolegą, który zaczynał przygodę z tri, kiedy mówił, że kurtki z decathlonu na rower to on nie założy, bo będzie mu oporowała. He he. Wolał kupić taką speca, 4x droższą. No to kupił. Ale jeśli ten sam kolega na treningu wywala za siebie papierki po żelach lub batonach (no bo trzeba co 10km wziąć jedno albo drugie, bez tego nie jestem tri-pro), bo nie będzie tego dźwigał albo nie będzie aero – tutaj już protestuję!
  4. Ostatni sprawa – wybory.
    Początki są trudne bo… można się zatracić. Triathlon to piękne hobby, ale hobby. Warto zastanowić się, czy ma on pochłaniać 100% naszego czasu. Bo, że trzeba będzie ten czas przeformatować to wiadomo. Ale mam nadzieję, że wszystkich zaczynających, nie będzie opisywał ten kawał: Jak poznać, że ktoś trenuje triathlon? Powie ci po 10’ rozmowy, albo szybko będzie chciał kończyć, bo rano ma basen!

Powodzenia na treningach!


Marcin Konieczny

Triathlonista amator, znany jako „MKON”. Mistrz świata IRONMAN na Hawajach w kategorii M45-49 z 2017 roku i wicemistrz świata w kategorii M50-54 z 2022 roku. W 2022 roku zdobył także mistrzostwo Europy w triathlonie i mistrzostwo świata w duathlonie na dystansie średnim w swojej kategorii wiekowej. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski w triathlonie.