Optyczny czujnik tętna na ramię – realna alternatywa dla pasa na klatkę?

Pasy tętna na klatkę piersiową są złotym standardem wśród triathlonistów. Co jednak zrobić, kiedy taki pas zaczyna obcierać lub jest niewygodny? Alternatywą jest optyczny czujnik tętna na przedramię. Kiedy warto się nim zainteresować?

Pulsometry na klatkę piersiową są powszechnie uważane za najdokładniejsze narzędzie do pomiaru tętna. Coraz więcej sportowców sięga jednak po czujniki optyczne zakładane na ramię. Są wygodniejsze i prostsze w obsłudze, ale czy tak samo dokładne? Kiedy warto kupić taki czujnik? Odpowiedzi szukaliśmy między innymi u trenera Macieja Bodnara ze Szkoły Triathlonu, który podzieli się z nami swoimi doświadczeniami.

Czujniki tętna: zasada działania

Czujnik optyczny i EKG mają ten sam cel: monitorowanie pracy serca. Różnią się jednak przede wszystkim zasadą działania, a także pośrednio dokładnością. Czujniki EKG wykorzystywane w pasach zakładanych na klatkę piersiową, mierzą impulsy elektryczne generowane przez serce. Jest to dokładna metoda wykorzystywana również w diagnostyce medycznej. Takie pasy bardzo szybko rejestrują zmiany rytmu serca np. przy interwałach oraz sprintach.

Z kolei czujnik optyczny zakłada się na nadgarstek (zegarek) lub ramię/przedramię (pasek). Tutaj zasada działania opiera się na emisji światła, które przenika przez skórę i odbija się od krwi płynącej w naczyniach. W ten sposób obliczane jest tętno. Lokalizacja czujnika ma duże znaczenie. W przypadku nadgarstka mówimy o zakłóceniach związanych z ruchem – ramię i przedramię to zdecydowanie stabilniejsze miejsca.

Jakie są wady i zalety obu rozwiązań?

Wybór między pasem piersiowym a czujnikiem optycznym na ramię, to coś więcej niż tylko kwestie technologii. Chodzi tutaj również o komfort, indywidualne preferencje i rodzaj treningu. Przykładowo w treningu interwałowym, gdzie tętno zmienia się gwałtownie, pasek tętna na klatkę piersiową będzie lepszym rozwiązaniem. Odczyty są bardzo szybkie i stabilnie, nawet gdy mocno się pocisz. Czujniki optyczne są pod tym względem coraz lepsze, ale mają minimalne opóźnienia.

Trener Maciej Bodnar wyjaśnia, że w jego przypadku (używał czujnika OH1/Oh1 Plus) dokładność była praktycznie taka sama, jak w przypadku paska tętna. Bardzo ważne jest jednak, aby czujnik było odpowiednio dopasowany (przylegał), aby odczyt był precyzyjny. Dlatego sam uważa, że lepiej zakładać go na przedramię. Jest to rozwiązanie wygodniejsze niż umieszczenie na bicepsie. Dane są też dokładniejsze.

– Aby utrzymać komfort ruchu na bicepsie, musiałem mieć opaskę nieco mniej luźniej. Jak tak miałem, to opaska się zsuwała i przy mocniejszym bieganiu, kiedy ta ręka mocniej pracuje, to pomiar nie był dokładny. Na przedramieniu takiej sytuacji nie miałem – wyjaśnia.

ZOBACZ TEŻ: Lista wszystkich zniżek na sprzęt treningowy, odżywki, suplementy, diety, plany treningowe i więcej

Kwestia wygody jest więc też istotna. Podczas treningów wiele osób stawia na komfort. Paski piersiowe potrafią się zsuwać, uciskać, a u niektórych osób powodują podrażnienia skóry. Czujniki na ramię są lekkie, ale tutaj ich wadą jest to, że np. zimą podczas przy kilku warstwach odzieży trudno jest je poprawić lub dopasować. Wiele osób docenia jednak komfort czujników optycznych przy np. długich wybieganiach i rowerze, w sytuacjach, gdy wygoda jest ważniejsza niż każda sekunda pomiaru tętna.

Podsumowując, optyczny czujnik może być dobrym wyborem dla triathlonistów w codziennym treningu. Sprawdzi się na luźniejszych biegach, spokojnych jednostkach tlenowych i dłuższych rozjazdach. Największą zaletą jest wygoda – łatwo się go zakłada i nie obciera skóry. Jest to dobry wybór dla osób, które nie tolerują pasów na klatkę piersiową, bo te ich obcierają. Czujnik optyczny jest bardziej praktyczny w codziennym użytkowaniu.

ZOBACZ TEŻ: MŚ IRONMAN Nicea 2025: którzy zawodnicy mają już slota? [Lista]

Dokładność optycznych czujników tętna – testy i badania

Zastanawiasz się, czy kupić czujnik optyczny, ale nie wiesz, czy dokładność jest wystarczająca? Oddajmy tutaj głos specjaliście w tej dziedzinie DCRainmakerowi. Na swojej stronie w przeszłości wielokrotnie testował popularne modele. Przykładem jest Polar OH1/OH1 Plus (który za bardzo dokładny uważa również Maciej Bodnar). Jakie były wyniki tych testów?

OH1 wykazał się bardzo dużą dokładnością, którą można często porównać z pasem piersiowym. W pewnych warunkach (stałe tempo) był nawet lepszy. Jest również bardziej komfortowym rozwiązaniem, na które nie wpływają warunki atmosferyczne.

– Powiedziałbym nawet, że OH1 działa lepiej niż klasyczne pasy. Dlaczego? Bo czujniki tętna na ramię nie mają problemów z zimnym oraz suchym powietrzem zimą. W paskach na klatkę skutkuje to skokami tętna – pisze w tej recenzji.

Na temat dokładności czujników tętna prowadzone są również badania. Przykładem jest Heart Rate Measurement Accuracy During Intermittent Efforts Under Laboratory Conditions (MDPI, 2024).

Badacze porównali w nim Garmin HRM-Dual, Coospo H6 (pasy piersiowe) oraz czujnik Coospo HW807 (przedramię) podczas interwałowego treningu kolarskiego. Wykazano, że przy szybkich zmianach intensywności, pasy piersiowe przewyższały opaskę pod kątem dokładności. Przy niższej intensywności różnice pomiędzy urządzeniami malały.

Najpopularniejsze czujniki optyczne – zestawienie?

Na rynku jest bardzo wiele modeli czujników optycznych. Wspomniany Polar OH1 Plus jest wysoko oceniany, a także przystępny cenowo. A jak prezentuje się w zestawieniu z innymi modelami?

Ty oszczędzasz, my tworzymy!

Akademia Triathlonu działa bez stałych sponsorów – wspierasz nas, używając kodu „akademiatriathlonu”. To dzięki Tobie możemy popularyzować i rozwijać triathlon w Polsce oraz tworzyć kolejne angażujące treści!

Nasze działania możesz wesprzeć również w systemie Patronite.