"Trening in the City" - Rafał Medak
Od kilku miesięcy czytałem różne artykuły na stronie Akademii Triathlonu poświęcone trenowaniu podczas zimy i debatom na temat wyższości treningu rowerowego na drogach nad trenażerem.
Od kilku miesięcy czytałem różne artykuły na stronie Akademii Triathlonu poświęcone trenowaniu podczas zimy i debatom na temat wyższości treningu rowerowego na drogach nad trenażerem. W końcu postanowiłem podzielić się moimi doświadczeniami w tej kwestii. Wraz z żoną Alicją pracujemy i mieszkamy w centrum Londynu. Pracujemy około 9-10 godzin dziennie i w ciągu tygodnia nie mamy możliwości trenowania na rowerach na zewnątrz. Ponadto podobnie jak w Warszawie trenowanie w Londynie na drogach wiąże się nie tylko z problemami logistycznymi, zajmuje więcej czasu niż trening na trenażerze, ale może być również niebezpieczne. Cztery lata temu podczas jednego z treningów zostałem potrącony przez samochód, kiedy przejeżdżałem przez rondo. Na szczęście mięsnie uda i rama roweru zamortyzowały uderzenie i tylko porządnie się poobijałem, ale rower nadawał się już do wyrzucenia. Lekarz stwierdził, że dobrze rozwinięte mięśnie uratowały mnie przed złamaniem kości udowej. Jednak przez prawie miesiąc nie mogłem biegać, a rany i obtarcia nie pozwalały również na treningi pływackie. Wtedy to podjąłem decyzję o zakupie trenażera. Nie był drogi - jeden z podstawowych modeli, nawet bez pomiaru mocy i innych gadżetów. Miałem tylko wskażniki prędkości, kadencjiKadencjaCzęstotliwość ruchu podczas wysiłku: na rowerze liczba obrotów korby na minutę, a w biegu zwykle liczba kroków na minutę. i różne stopnie oporu. Ku mojemu zdziwieniu mój trener był zachwycony, zalecał używanie trenażera od początku sezonu, ale ja szedłem w zaparte! W końcu ścigamy się na szosie! Jednak ten zakup okazał się chyba najlepszą inwestycją, jeżeli chodzi o poprawienie wyników. Zacząłem trenować na maszynie trzy razy w tygodniu. Treningi tamtej zimy nie były długie - 45-90 minut, ale ułożone tak, że powodowały stymulację różnych systemów, poprawiały zarówno siłę jak i wydolność.
Przykład jednego z treningów siłowych: 10x3 minuty na największym obciążeniu, kadencja 40-50. Drugi trening to tolerancja laktacyjna: 6x5 minut ostrej jazdy, kadencja 80-90 obrotów/minutę, tak, aby tętno przekroczyło poziom, w którym następuje silne zakwaszenie organizmu. Trzeci trening, to coś bardziej wytrzymałego np.: 30 minut lekkiego rozjeżdżenia, 30 minut średni opór, 30 minut czasówkaRower triathlonowyRower zaprojektowany do jazdy w pozycji aerodynamicznej i długiego utrzymywania równego wysiłku, stosowany głównie w triathlonie bez draftingu. na maksa.
Oczywiście podaję tutaj przykłady treningów! W czasie okresu przygotowawczego były one różnicowane, ale stymulacja i typ treningu były podobne. Po przetrenowaniu pierwszej zimy na trenażerze zacząłem martwić się o pierwsze zawody w sezonie - Ironman 70.3 Majorka, początek maja. Przed zawodami byłem tylko 3 lub 4 razy na treningu rowerowym na zewnątrz, a najdłuższy trening jaki wykonałem to mniej niż 3 godziny! Trener był spokojny o moją kondycję na rowerze i te zawody miały być testem, jak jestem w stanie pojechać po spędzeniu zimy na trenażerze w pokoju gościnnym... a raczej "pokoju rowerowym". Z żoną nazywamy go teraz "performance center". Założenia na zawody były proste:
1. Ostro na pływaniu! Jak na słabego pływaka pokonanie dystansu 1900m, to już jest spory wysiłek.
2. Zacząć rower umiarkowanym tempem i od początku podjazdu (po około 15-20km) jechać na całego!
3. Biegiem się nie przejmować, będzie co ma być. Najważniejsze to sprawdzić, jak trening wpłynął na jazdę rowerem.
{gallery}medak_foto2{/gallery}
Wynik przeszedł moje najśmielsze oczekiwania - 2:35 na trasie rowerowej i nikt mnie nie wyprzedził na 7-kilometrowym podjeździe. Mimo, że pod koniec było oczywiście ciężko, to uzyskałem czas jedynie 2 minuty wolniejszy od czasu Pana Marka Jaskółki. To mówi samo za siebie. Naprawdę nie spodziewałem się tak dobrego wyniku po zimie spędzonej w pokoju gościnnym, a nie na szosie. Od tego czasu rower mam na stałe zamontowany na trenażerze i cały trening w ciągu tygodnia wykonuję w pokoju. Rower jest jedynie zdejmowany na dłuższe treingi w weekendy (jeżeli pogoda jest znośna) i na zawody. A wyniki takiego treningu mówią same za siebie. Przykłady lepszych czasów na rowerze z ostatnich dwóch sezonów:
- Kona 2013: 5:00:49
- Ironman Arizona 2013: 4:49:51
- 70.3 Mt Tremblant 2014: 2:20:45 - 1 minuta wolniej od Ritch’a Viola, który wygrał moją kategorię wiekową w Mt. Tremblant i Kona 2014. Akademia Triathlonu pisała o nim wcześniej (Wygrali swoje kategorie wiekowe na Hawajach i wywiad z Ritchem Violą:
Według mnie trenażer pozwala nie tylko na efektywny trening, ale zaoszczędza mnóstwo czasu. Jeżeli wracam z pracy około 18:30 to już o 19.00 zaczynam trening i o 20.00 biorę prysznic. Jeżeli miałbym się ubrać i wyciągnąć na zewnątrz rower, to straciłbym około 30 minut. W naszym przypadku (jak chyba więszkości amatorów) czas na trening jest bardzo ograniczony, my staramy się go maksymalizować. A jeżeli chodzi o efektywność? Gdzie znajdziecie 20km prostej drogi, na której można zrobić czasówkę, pedałując bez odpoczynku? Ja próbowałem to robić na drogach Londynu, na spokojnej 5-kilometrowej pętli, ale nie jestem jednak w stanie zrobić takiego treningu tak dokładnie, jak na trenażerze. Szczególnie po wypadku oglądam się, kiedy słyszę nadjeżdżający samochód, zwalniam na rondach i skrzyżowaniach...to już nie to samo.
Łukasz Grass zapytał mnie, co z nudą i patrzeniu cały czas w ścianę. Nie jest to wcale takim problemem. Przed rowerem mam telewizor i video, czasem podłączamy komputer i oglądamy jakieś zawody kolarskie albo triathlonowe - na YouTube jest tego całe mnóstwo. A w zimie nie ma nic lepszego niż narciarstwo klasyczne i dopingowanie Pani Justynie Kowalczyk czy polskim biathlonistkom. A podczas czasówki mam nadzieję, że daję z siebie tyle co one, chociaż nie padam na mecie...czasami niewiele brakuje.
Jak mawiają trenerzy: "Champions are made when no one is watching".
Od czasu do czasu napiszemy z żoną więcej na temat naszego treningu. Powinno być to dla Was ciekawe ponieważ my również pracujemy na całych etatach i musimy pogodzić wymagającą pracę, czas dla znajomych i rodziny, wypoczynek z wymagającym treningiem. Opiszemy trening oczami age-groupera. Dodam, że od jakiegoś czasu współpracujemy z trenerami wyszkolonymi przez Bretta Suttona (www.trisutto.com). Od kilku miesięcy pracujemy również z samym Brettem. Ja sam również pomagam kilku osobom w ułożeniu treningu, doradzam w rożnych dziedzinach triathlonu i moi "podopieczni" mają coraz lepsze wyniki. Kto wie, jak przejdę na emeryturę, może na poważnie zajmę się trenowaniem triathlonistów. Z własnego doświadczenia wiem, że jest niewielu trenerów, którzy nie tylko znają się na tej sztuce, ale przede wszystkim potrafią zaadoptować trening do amatorów pracujących na całych etatach, mających rodziny i niewiele czasu na trening.
Pozdrawiam czytelników Akademii Triathlonu.
Rafał
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.