Mistrzowie schodzą ze sceny. 21 triathlonistów, którzy zakończyli kariery w 2025 roku

Rok 2025 okazał się wyjątkowy pod względem liczby sportowych pożegnań w zawodowym triathlonie. Kariery zakończyli zarówno mistrzowie świata, jak i zawodnicy od lat obecni w światowej czołówce. Łącznie triathlonową emeryturę ogłosiło 21 zawodników i zawodniczek.

Dla jednych był to naturalny moment na zakończenie startów, dla innych decyzja wymuszona zdrowiem lub zmianą priorytetów. Część zawodników odchodzi po najlepszych sezonach w karierze, inni po latach regularnej obecności w światowej czołówce. Poniżej krótkie przypomnienie triathlonistów, którzy w 2025 roku zakończyli kariery PRO.

Największe triathlonowe nazwiska ogłaszają emeryturę

1. Anne Haug

Ostatnie kilkanaście miesięcy okazały się dla Anne Haug wyjątkowo trudne. W lipcu 2024 roku ustanowiła rekord świata na dystansie ironman podczas Challenge Roth, kiedy zameldowała się na mecie z czasem 8:02:38. Od tego momentu zmagała się z problemami zdrowotnymi oraz kontuzjami. 13 lipca 2025 roku stanęła na starcie IRONMAN Vitoria-Gasteiz. Nie dotarła jednak do mety i zeszła z trasy. Tym samym złamała jedną ze swoich zasad, którymi kierowała się przez całą karierę – nigdy nie schodzić z trasy.

Po zawodach w Hiszpanii przyznała, że zawsze żyła dla sportu, jednak doszła do momentu, w którym kończy karierę. W pożegnalnym wpisie Anne Haug wyjaśniła, że jej mentalne i fizyczne baterie są wyczerpane, co jest znakiem, że czas odejść.

Kariera Haug była naprawdę imponująca. Zadebiutowała w 2007 roku i przez blisko 20 lat wypracowała pozycję jednej z najlepszych zawodniczek na świecie. W 2019 roku w spektakularny sposób wygrała mistrzostwa świata IRONMAN na Hawajach – na mecie miała ponad 30 minut przewagi nad Danielą Ryf, czterokrotną triumfatorką. Na podium na Hawajach stawała jeszcze dwa razy – w 2022 roku, zajmując 3. miejsce, oraz w 2023 roku, zajmując 2. miejsce. Trzykrotnie wygrywała również kultowe Challenge Roth (2018, 2019 i 2024).

Oprócz tego Haug ma na swoim koncie m.in. brązowy medal mistrzostw świata IRONMAN 70.3. Dwukrotnie reprezentowała Niemcy na igrzyskach olimpijskich – zajęła 11. miejsce w Londynie w 2012 roku i 36. miejsce w Rio de Janeiro w 2016 roku.

2. Braden Currie

W zawodowym triathlonie Braden Currie ścigał się ponad 10 lat. Pod koniec października ogłosił jednak, że kończy karierę, by zrobić miejsce dla nowych wyzwań i jeszcze bardziej skupić się na przyjaciołach oraz rodzinie.

W 2015 roku odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach PRO, triumfując w IRONMAN 70.3 Taupo. W kolejnych sezonach wielokrotnie stawał na najwyższym stopniu podium w imprezach rozgrywanych na terenie Nowej Zelandii i Australii.

Rok 2021 przyniósł mu 6. miejsce w prestiżowym Challenge Roth, natomiast największy sukces w karierze osiągnął rok później. Podczas przeniesionych mistrzostw świata IRONMAN w St. George wywalczył trzecie miejsce, ustępując jedynie Kristianowi Blummenfeltowi oraz Lionelowi Sandersowi. Występował również w Konie – w ubiegłym sezonie ukończył tam rywalizację na 14. pozycji.

3. Aaron Royle

Po ponad piętnastu latach reprezentowania Australii na arenie międzynarodowej Aaron Royle ogłosił zakończenie kariery zawodowej. Zrobił to w wyjątkowych dla siebie okolicznościach. W 2013 roku po raz pierwszy wygrał kultowy Noosa Triathlon. Dwanaście lat później, w tym samym miejscu, ścigał się po raz ostatni.

Royle po raz pierwszy reprezentował swój kraj siedemnaście lat temu. W 2010 roku wystartował w młodzieżowych igrzyskach olimpijskich. Od tego czasu zaliczał kolejne międzynarodowe starty. W 2012 roku zdobył tytuł mistrza świata U23.

Dwukrotnie brał udział w igrzyskach olimpijskich – w Rio de Janeiro w 2016 roku oraz w Tokio w 2020 roku. Przez ponad dekadę ścigał się w serii WTCS. Trzykrotnie triumfował w Noosa Triathlon. Swoich sił próbował również w formacie T100.

Royle nie odchodzi jednak z triathlonu na stałe. W ostatnich latach łączył własne starty z rolą przewodnika dla paratriathlonisty Sama Hardinga, z którym startował m.in. na paraigrzyskach w Paryżu oraz podczas tegorocznych mistrzostw świata w Wollongong. To właśnie na tym zadaniu triathlonista ma zamiar skupić się w pełni.

4. Els Visser

Jej historia to jedna z najbardziej niesamowitych, jakie zna triathlon. Sportową karierę postanowiła rozpocząć po tym, jak nieomal zginęła w katastrofie statku.

W czasie swojej kariery szybko zyskała status jednej z topowych zawodniczek. W 2023 roku została mistrzynią Europy na dystansie długim podczas Challenge Almere-Amsterdam. Kilkukrotnie wygrywała również zawody serii IRONMAN i wiele razy stawała na ich podium.

Visser znana jest z rozgrywania bardzo intensywnych sezonów. W 2023 roku Els Visser 12 razy stawała na linii startu różnych wyścigów, a w 2024 roku aż 16 razy. Sezon 2025 zakończyła tak, jak rozpoczęła swoją karierę – startem w IRONMAN Western Australia.

5. Melanie McQuaid

Melanie McQuaid to zawodniczka, której kariera jest dowodem na to, że sportowe marzenia nie mają daty ważności. Zaczynała od pływania, później zakochała się w kolarstwie górskim i właśnie tam stawiała pierwsze kroki jako profesjonalistka. Z czasem odkryła, że jej prawdziwym żywiołem jest triathlon crossowy XTERRA – dyscyplina wymagająca wszechstronności, odporności psychicznej i charakteru.

Przez lata należała do absolutnej światowej czołówki XTERRA, zdobywając trzy tytuły mistrzyni świata. Gdy wielu sugerowało jej zakończenie kariery po czterdziestce, obrała nowy kierunek i coraz śmielej zaczęła startować na długich dystansach IRONMAN.

W wieku 50 lat wywalczyła kwalifikację na mistrzostwa świata IRONMAN na Hawajach, przechodząc do historii jako najstarsza zawodniczka PRO, która tego dokonała.

Teraz postanowiła w pełni poświęcić się pracy trenerskiej… i z pewnością doświadczenia jej nie zabraknie. 

6. Richard Murray i Rachel Klamer

Triathlonowa emerytura 2 w 1. To rzadki przypadek, by para o tak dużych osiągnięciach kończyła ściganie w tym samym czasie.

Oboje startowali w czterech igrzyskach olimpijskich. Murray był jednym z najlepszych triathlonistów RPA, z ponad 300 startami, zwycięstwami w World Triathlon Series oraz trzema tytułami mistrza świata w duathlonie. Klamer może pochwalić się m.in. 4. miejscem na igrzyskach w Tokio i wygraną w World Triathlon Series.

Decyzja o zakończeniu kariery była naturalna – Murray od kilku lat zmagał się z problemami zdrowotnymi, a Klamer potrzebowała nowej równowagi po wielu sezonach sportu wyczynowego.

Teraz wspólnie rozpoczynają nowy etap. W Holandii rozwijają projekt The Austie – miejsce noclegowe i treningowe dla sportowców. Planują też skupić się na coachingu i dzieleniu się swoim doświadczeniem z innymi.

Kto jeszcze zakończył karierę w 2025?

• Haley Chura – zadebiutowała jako zawodniczka PRO w 2012 roku, zajmując 7. miejsce na IRONMAN Arizona, a rok później odniosła pierwsze zwycięstwo w IRONMAN 70.3 New Orleans. W 2014 roku wygrała Challenge Florianopolis i IRONMAN Fortaleza, po czym w 2015 roku jej karierę przerwał poważny wypadek rowerowy, gdy została potrącona przez samochód. Po długiej rehabilitacji wróciła do ścigania i ponownie zaczęła wygrywać, m.in. w Coeur d’Alene, Buenos Aires, Waco i Bariloche. Największym sukcesem swojej kariery uważa właśnie powrót do sportu po wypadku, który wymagał od niej ogromnej siły mentalnej.
• Jodie Stimpson – ikona brytyjskiego triathlonu krótkodystansowego i podwójna mistrzyni Wspólnoty Narodów z 2014 roku. Medalistka mistrzostw świata i wieloletni filar reprezentacji Wielkiej Brytanii. Karierę zakończyła po debiucie na dystansie IRONMAN.
• Matt McElroy – do najważniejszych sukcesów jego kariery należą tytuł mistrza świata ITU U23 w duathlonie w 2015 roku, dziewięć medali Pucharów Świata World Triathlon – w tym złoto w Tongyeong w 2022 roku – oraz srebrne medale w zawodach World Triathlon Series w Leeds w 2019 roku i mistrzostwach świata sztafet mieszanych ITU w Hamburgu w 2017 roku.
• Chris Leiferman – był wielokrotnym zwycięzcą zawodów IRONMAN i IRONMAN 70.3. Do najważniejszych osiągnięć w jego karierze należą miejsca w TOP10 mistrzostw świata IRONMAN w Konie oraz najlepszy wynik w karierze – 4. miejsce na mistrzostwach świata IRONMAN 2021 w St. George.
• Simone Dailey – zawodniczka zakończyła swoją karierę, stojąc na najwyższym stopniu podium. Po wygranej w zawodach IRONMAN Arizona ogłosiła przejście na emeryturę. W pożegnalnym wpisie podkreślała, że obecna generacja zawodniczek wyniosła poziom rywalizacji na zupełnie inny poziom i że dziś, by liczyć się w stawce, trzeba być w sporcie w stu procentach. Ona sama uznała jednak, że nie chce już inwestować aż tak dużego zaangażowania.
• Meredith Kessler – uznawana za jedną z najwybitniejszych amerykańskich triathlonistek w historii. Swoją karierę zakończyła tam, gdzie ją rozpoczęła – po zawodach IRONMAN Arizona. Po ponad 25 latach w sporcie zrezygnowała ze startów w PRO, mając na koncie 76 ukończonych zawodów – 11 razy wygrywała na pełnym dystansie i 23 razy na połówce.
• Dede Griesbauer – z zawodowym triathlonem pożegnała się jako najstarsza aktywna zawodniczka PRO w stawce – emeryturę ogłosiła w wieku 55 lat. W jej dorobku znajdują się trzy zwycięstwa w IRONMAN-ie oraz liczne wygrane na średnim dystansie, ale jednym z najbardziej symbolicznych momentów kariery był triumf w Ultraman World Championships w 2022 roku, odniesiony w wieku 52 lat i w rekordowym czasie. Teraz nie odsuwa się od triathlonu – pozostaje w nim jako komentatorka zawodów IRONMAN.
• Summer Rappaport – kartę PRO zdobyła w marcu 2014 roku, a już rok później stanęła na podium Pucharu Świata w Alanyi, zapowiadając szybki awans do światowej czołówki. Została pierwszą Amerykanką, która wywalczyła kwalifikację na igrzyska w Tokio, na których ostatecznie zajęła 14. miejsce. Siedmiokrotnie zdobywała również medale WTCS.
• Richard Varga – dwukrotny olimpijczyk (Londyn 2012, Rio 2016), który zyskał miano jednego z najmocniejszych pływaków w triathlonie. Z wody niemal zawsze wychodził na prowadzeniu. Największe sukcesy odnosił w aquathlonie, gdzie w latach 2010–2015 zdobył cztery tytuły mistrza świata.
• Josh Amberger – był znany z odważnego stylu ścigania i fenomenalnego pływania. Wielokrotnie jako pierwszy wychodził z wody na mistrzostwach świata IRONMAN w Konie, sięgał po zwycięstwa na dystansie 70.3, był mistrzem Azji i Pacyfiku oraz triumfował w IRONMAN Cairns w 2017 roku. Ostatnie zwycięstwo odniósł w IRONMAN 70.3 Langkawi w 2023 roku.
• Matt Sharpe – wygrywał zawody ITU Continental Cup, regularnie startował w Pucharach Świata i serii World Triathlon Series oraz reprezentował Kanadę na dwóch Commonwealth Games. W 2020 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Tokio.
• Yuko Takahashi – reprezentowała Japonię na igrzyskach olimpijskich w Tokio w 2021 roku oraz w Paryżu w 2024 roku, a także wielokrotnie sięgała po tytuły mistrzyni Azji – zarówno indywidualnie, jak i w sztafecie mieszanej podczas igrzysk azjatyckich w 2018 i 2023 roku. Na krajowym podwórku dominowała przez lata, zdobywając cztery tytuły mistrzyni Japonii (2018, 2019, 2023 i 2024), co czyni ją jedną z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii japońskiego triathlonu.
• Sophie Linn – olimpijka z Paryża i jedna z kluczowych postaci australijskiego triathlonu krótkiego dystansu. W trakcie kariery regularnie stawała na podium najważniejszych imprez, a jej największym indywidualnym sukcesem był tytuł mistrzyni świata Arena Games w 2023 roku.
• Kate Bevilaqua – zapisała się w historii jako pierwsza kobieta, która wygrała zawody Ultraman w klasyfikacji generalnej. W 2016 roku sięgnęła po tytuł mistrzyni Ultraman World Championship.