Trening

"Demaskując Grassa" - felieton Dowbora!

No dobrze. Już dość tego milczenia. Mam nadzieję, że chociaż trochę podsyciłem Waszą ciekawość. Zapewne jest kilka osób, które się zastanawia - „no to jak z tym Dowborem???

"Demaskując Grassa" - felieton Dowbora!

No dobrze. Już dość tego milczenia. Mam nadzieję, że chociaż trochę podsyciłem Waszą ciekawość. Zapewne jest kilka osób, które się zastanawia - „no to jak z tym Dowborem??? Trenuje, czy tylko wcina pączki i lansuje się na eventach?!” To może najpierw słów kilka o redaktorze Grassie. Wiem, wiem. Na łamach tego portalu, jak i zresztą w prawie całym środowisku triathlonowym (no może poza ciemnymi korytarzami siedziby PZTri ) to postać nieskazitelnie czysta, wzór cnót, zasad i bezwzględnego profesjonalizmu – zarówno w sferze dziennikarskiego warsztatu jak i podejściu do kariery triathlonisty-amatora. I tu od razu pragnę wyprowadzić Was z błędu. Żaden z niego amator, bo co to za amator, co na treningach spędza 30 godzin tygodniowo. Wyczynowiec, ale... cichociemny.

Naczytałem się ja ochów i achów na temat redaktora Grassa ostatnio. A że szybki w bieganiu jak Emil Zatopek, a że kopyto do roweru ma niczym Szurkowski. Od jakiegoś czasu docierają do mnie nawet opinie o jego postępach w pływaniu, jakoby zrobił takie, że ledwie Otylia mu daje radę. Znosiłem tę PR-ową kampanię mojego vis-a-vis z godnością i stoickim spokojem. Ale do czasu. Kiedy na AT zaczęły się pojawiać kipiące od zachwytów komentarze dotyczące nadzwyczajnej linii i pięknej budowy szanownego redaktora G., to mi normalnie pączek w gardle stanął. A należy mieć na uwadze, że nie był to mój pierwszy pączek owego dnia, wszak zdarzenie miejsce miało w tłusty czwartek. Nie muszę chyba dodawać, że był to najgorszy tłusty czwartek w moim 34 letnim życiu, a nie ma chyba nic bardziej nieludzkiego niż obdzieranie z tradycji i tożsamości kulturowej. To zresztą nie koniec moich nieszczęść i nikczemnej próby wyniszczania przeciwnika poprzez działania propagandowe. Już szczytem bezczelności i braku zasad była niby niewinna i przypadkowa wizyta w „mojej” siłowni, w której to JA się przygotowuję do nowego sezonu. Słowo „wizyta” nie oddaje zresztą w najmniejszym stopniu tego przedstawienia, które odstawił tam red.Grass. Był to „one man show” ze spektakularnym biegiem na 10 km po automatycznej bieżni, z jeszcze bardziej efekciarskim zatarciem niewinnej maszyny, która została poddana nieludzkiej próbie. No bo kto normalny biega w klubie fitness poniżej 4 min/km????!!!!!!! I po co ????

Ja Wam powiem, po co!! Żeby nasikać na teren przeciwnika, zerwać jego flagę, utytłać w psich odchodach i spalić. Upokorzyć i osłabić morale. Redaktor sabotażysta dla tej niecnej intrygi był gotów poświęcić pół niedzieli i nadrobić 20 km, chociaż równie dobrą siłownie ma tuż pod domem. Nie muszę chyba nikomu wyjaśniać, w jakiej atmosferze przychodzi mi teraz trenować, kiedy odpalam bieżnie i drepczę sobie powoli w tym moim tempie 6 na km, a obok już od ponad tygodnia stoi zmasakrowane urządzenie, przy której zatrzymują się najpiękniejsze dziewczyny z fitnessu i wspominają bohatera, który odwiedził ten przybytek i tak szybko jak się pojawił, zniknął pozostawiając za sobą zgliszcza. Romeo od siedmiu boleści. Oczywiście oficjalnie to przecież inni rozsiewają te legendy, bo sam redaktor to chodząca skromność. Skromność i kurtuazja. W rzeczywistości dobrze wiem, że wszystko ma tam już dawno policzone, przekalkulowane i jak nic wyszło mu, że jest lepszy.

Zapewne to właśnie te kalkulacje sprawiły, że mimo naszych wcześniejszych ustaleń dotyczących naszego pojedynku, w ostatniej chwili zmienił podstępnie plany. Otóż mieliśmy zmierzyć się na dwóch dystansach – w Ełku na olimpijce i w Suszu na połówce. Niestety nasza rywalizacja w połówce odpadła, bo red. Grass wykręcił się sianem, tłumacząc, że w tym czasie ma zagraniczny wyjazd z okazji 10tej rocznicy ślubu. Też mi powód! Jakby nie mógł jej przełożyć na inny termin, albo w ogóle na przyszły rok. Też będzie uroczyście, a jeszcze żona się ucieszy, że ją o rok odmłodziliśmy. A ja byłem nawet gotów zrezygnować z mojego już opłaconego startu na zawodach serii IM w Berlinie. I kto tu więcej poświęcał?! Tak oto pozostał nam tylko jeden termin na podjęcie rywalizacji. W tym sezonie zmierzymy się podczas Beko Ełk Triathlon na dystansie olimpijskim.

Niech więc redaktor Grass sieje swoją propagandę i dopieszcza sylwetkę, ja wcinam pączki i dopieszczam siebie, a cała prawda wyjdzie 20 lipca. Nie mam nic do stracenia. Wszyscy i tak uważają, że nie mam najmniejszych szans z Ojcem Dyrektorem.

P.S. Stawkę pojedynku ustalimy już wkrótce.


Maciej Dowbor

Polski dziennikarz i prezenter telewizyjny, znany m.in. z Polsatu i TVN. Triathlonista amator, który przez blisko dekadę trenował i startował w zawodach. Ma na koncie m.in. starty na dystansie IRONMAN 70.3 i pełnym dystansie oraz medal mistrzostw Polski w swojej kategorii wiekowej.