Technologia

Jak zadbać o piankę triathlonową po zakończeniu sezonu?

Jak zadbać o piankę triathlonową po zakończeniu sezonu? Sprawdź, jak ją wyczyścić, wysuszyć i przechowywać, aby służyła przez kolejne sezony.

Triathlonistka w piance triathlonowej Dare2Tri przed pływaniem w wodach otwartych
Źródło: Dare2Tri

Ostatni start za tobą, temperatura wody spada, a pianka triathlonowa⁠Pianka neoprenowaElastyczny strój z neoprenu, który ogranicza utratę ciepła i zwiększa wyporność w wodzie. W triathlonie używa się modeli przeznaczonych do pływania. przez najbliższych kilka miesięcy prawdopodobnie nie będzie potrzebna. Zanim jednak schowasz ją do szafy, warto poświęcić jej trochę uwagi. Jak przygotować piankę do zimowej przerwy, aby wiosną była gotowa na kolejne treningi i starty?

Przygotowanie pianki do kolejnego sezonu zaczyna się tak naprawdę po zakończeniu obecnego. Kilkanaście minut pracy jesienią może więc oszczędzić problemów podczas pierwszego treningu open water⁠Open waterPływanie w otwartych akwenach, np. jeziorze, morzu lub rzece, gdzie na warunki wpływają m.in. fale, prądy, temperatura i widoczność. wiosną.

Dokładnie opłucz piankę

Zaczniemy od czegoś banalnego: po ostatnim pływaniu w sezonie porządnie opłucz piankę. I to nie tylko z zewnątrz. Czystą, zimną lub letnią wodą przepłucz obie strony, zwracając uwagę na miejsca, w których mogą pozostawać sól, piasek i inne zabrudzenia. Pamiętaj, że ciepła lub gorąca woda wpływa negatywnie na właściwości pianki m.in. uszkadzając klejenie szwów.

Jeśli pianka jest naprawdę brudna, możesz użyć do jej umycia specjalnych płynów. Ważne, aby przeznaczone one były do czyszczenia neoprenu, ponieważ zbyt mocne detergenty mogą zepsuć materiał.

Nawet jeśli wydaje Ci się, że pianka jest bardzo brudna, pod żadnym pozorem nie pierz jej w pralce. Temperatura, środki piorące oraz mechaniczne oddziaływanie bębna i wirowania mogą uszkodzić materiał oraz klejone połączenia.

I oczywiście – piankę trzeba płukać po każdym pływaniu. Przed kilkumiesięczną przerwą warto zrobić to jednak szczególnie dokładnie.

Jak zadbać o piankę triathlonową po zakończeniu sezonu?
Źródło: Dre2Tri

Pianka musi całkowicie wyschnąć

Ale… dokładne mycie to dopiero połowa pracy. Przed schowaniem pianki trzeba ją całkowicie wysuszyć – zarówno od środka, jak i na zewnątrz.

Nie należy przyspieszać tego procesu, wystawiając neopren na pełne słońce albo kładąc go przy grzejniku. Promieniowanie UV oraz wysoka temperatura przyspieszają niszczenie materiału i mogą negatywnie wpływać na klejone połączenia. Z czasem neopren może tracić elastyczność i zacząć pękać.

Najbezpieczniejsze będzie zacienione, przewiewne miejsce o dobrej cyrkulacji powietrza. Piankę można początkowo wywrócić na lewą stronę, a po wyschnięciu wnętrza odwrócić ponownie i pozwolić wyschnąć stronie zewnętrznej.

Kluczowe jest, aby nie suszyć pianki na wieszaku. Cały ciężar suszenia przyjmują wypchnięte przez wieszak ramiona. Takie obciążenie negatywnie wpływa na szwy oraz sam neopren, który rozciąga się od własnego ciężaru, stając się coraz cieńszy na ramionach. Piankę najlepiej suszyć przewieszoną w pasie.

Pamiętaj też, żeby nie chować pianki, która jest choćby lekko wilgotna. Kilka miesięcy spędzonych w zamknięciu w takich warunkach sprzyja powstawaniu nieprzyjemnego zapachu i rozwojowi mikroorganizmów.

Koniec sezonu to najlepszy moment na przegląd

Zanim schowasz piankę do szafy, warto pomyśleć o nadchodzącym sezonie. Czysta i sucha pianka jest bowiem gotowa do dokładnych oględzin. Przyjrzyj się przede wszystkim okolicom pach, krocza, szyi i mankietów, a także cienkim panelom na barkach oraz strefie zamka. Są to miejsca intensywnie pracujące podczas pływania, zakładania oraz zdejmowania pianki.

Sprawdź przede wszystkim:

  • przecięcia i pęknięcia powierzchni neoprenu,
  • rozklejające się łączenia paneli,
  • przetarcia oraz uszkodzenia szwów,
  • stan mankietów przy rękach i nogach,
  • działanie zamka i stan jego okolic

ZOBACZ TEŻ: Kiedy kupić piankę triathlonową? Nie chodzi tylko o porę roku

Niewielkie nacięcia powstałe chociażby od paznokci łatwo zignorować, ale podczas kolejnego zakładania lub zdejmowania pianki mogą się powiększyć. Drobne uszkodzenia neoprenu można naprawić odpowiednim klejem, zgodnie z instrukcją producenta. Większe uszkodzenia warto powierzyć specjalistycznemu serwisowi.

Dzięki temu wiosną wyciągasz z szafy sprzęt gotowy do użycia, zamiast rozpoczynać sezon od poszukiwania kleju lub serwisu.

Jak przechowywać piankę przez zimę?

To, co dzieje się z pianką przez kolejnych kilka miesięcy, jest równie istotne jak samo czyszczenie. Neopren nie powinien przez całą zimę pozostawać mocno ściśnięty, zwinięty w kulę ani leżeć pod ciężkimi przedmiotami.

Dobrym miejscem będzie suche, chłodne i zacienione pomieszczenie, z dala od kaloryferów oraz bezpośredniego światła słonecznego. Jeśli producent danej pianki podaje konkretną metodę długoterminowego przechowywania, warto się jej trzymać.

Jeżeli (sucha!) pianka ma wisieć, najlepiej zastosować szeroki wieszak przeznaczony do pianek lub taki, który dobrze rozkłada jej ciężar. Cienki, klasyczny wieszak może punktowo obciążać okolice barków. Dobrą alternatywą jest przechowywanie pianki na płasko lub luźno złożonej, bez ostrych zagięć i bez obciążania jej innym sprzętem.

Wiosną pozostanie tylko kontrola

Jeśli po ostatnim pływaniu dokładnie wypłuczesz piankę, wysuszysz ją, sprawdzisz jej stan i naprawisz ewentualne uszkodzenia, przygotowanie do kolejnego sezonu będzie znacznie prostsze.

Po zimowej przerwie nadal warto ponownie obejrzeć neopren, skontrolować szwy, klejenia i zamek oraz wykonać trening testowy przed pierwszym startem. Nie powinno być jednak potrzeby nadrabiania zaniedbań sprzed kilku miesięcy.

A jeśli po przeglądzie okaże się, że Twoja pianka ma już za sobą najlepsze lata i czas pomyśleć o nowej, zajrzyj do sklepu Trioutlet. Z kodem „akademiatriathlonu” otrzymasz 10% zniżki na modele Dare2Tri.

*Tekst powstał we współpracy z Trioutlet / Dare2Tri


Nikodem Klata

Redaktor, dziennikarz z wykształcenia. W triathlonie szuka inspirujących historii, a każda z nich może taką być. Trzeba ją tylko odkryć, zrozumieć i dobrze opowiedzieć.