"Życiówka cieszy, ale wiem, że mam jeszcze rezerwy". Jan Popławski o Moraviamanie
Jan Popławski opowiada o drugim miejscu w Moraviamanie, rekordzie życiowym, trudnych warunkach i planach przed Malborkiem.
Pierwszą część sezonu Jan Popławski zakończył 2. miejscem w Moraviamanie. Chociaż znacząco poprawił życiówkęRekord życiowyNajlepszy wynik osiągnięty przez danego zawodnika na określonym dystansie lub w danej konkurencji, często nazywany życiówką. na długim dystansie, to odczuwa spory niedosyt. W rozmowie z Akademią Triathlonu opowiada, jak ocenia wyścig, gdzie widzi rezerwy i czemu na start docelowy wybrał właśnie Czechy.
Zamiast startu w zawodach IRONMAN - rywalizacja w mniejszym wyścigu na długim dystansie. Jan Popławski zajął 2. miejsce w Moraviamanie, notując czas 8:16:30. Poprawił swój personal best o 13 minut, ale nie był do końca zadowolony. Zapytaliśmy zawodnika o surową ocenę startu, przebieg rywalizacji i debiut żony, Kamili, na długim dystansie.
Grzegorz Banaś: Startowałeś w tym sezonie np. w Garmin Triathlon Tour w Żyrardowie, rywalizowałeś w Sierakowie. Czemu wybrałeś długi dystans właśnie na Morawach?
Jan Popławski: Moraviaman był moim startem docelowym na pierwszą część sezonu. Nie chcę pchać się na zawody z bardzo wysoką konkurencją, aż sam nie stanę się konkurencyjny na dystansie Ironman. Rok temu wystartowałem w dwóch wyścigach spod szyldu Ironmana, zobaczyłem, jak dużo mi brakuje do zawodników z czołówki. Ten rok poświęcam na podniesienie poziomu i właśnie Moraviaman miał być pierwszym sprawdzianem.
ZOBACZ TEŻ: Jan Popławski na 2. miejscu w Moraviamanie. Poprawiona życiówka!
GB: Życiówka poprawiona o 13 minut brzmi świetnie, ale sam napisałeś o sporym niedosycie. Bardziej cieszy PB czy bardziej boli świadomość, że wynik mógł być jeszcze lepszy?
JP: Życiówka zawsze cieszy, 13 minut to też nie tak mało, jednak wiem, że w moim biegu są jeszcze spore rezerwy. W tym sezonie biegam delikatnie wolniej na krótszych dystansach, niż w poprzednim, jednak miałem nadzieję, że to przełoży się na plus w Ironmanie. Widocznie potrzebne jest wprowadzenie jakichś zmian albo najzwyczajniej jeszcze trochę cierpliwości. Podczas zawodów na pierwszej pętli nie zauważyłem nawrotki i pobiegłem za daleko. Straciłem tam 1,5-2 minuty, ale też dużo nerwów.
GB: Napisałeś, że tym razem pogoda rozdawała karty na biegu. Co dokładnie działo się na trasie i jak wpłynęło to na rywalizację?
JP: Zaczynając od pływania, z przodu utworzyła się 3-osobowa grupa, ja płynąłem na 4 miejscu, wiedziałem, że są to lepsi pływacy, więc na siłę nie starałem się ich utrzymać, ponieważ woda była stosunkowo ciepła i bałem się przegrzania już na samym początku rywalizacji. Na rowerze dosyć szybko dogoniłem 3 zawodnika, na około 70 km byłem już na drugim miejscu. Rower składał się z 5 pętli, pierwsze 3 były naprawdę w dobrych warunkach, wiatr był umiarkowany, a temperatura jeszcze tak nie przeszkadzała.
Na ostatnich 2 pętlach wiatr zdecydowanie się nasilił, temperatura poszła mocno w górę i było to odczuwalne. Do T2Strefa T2Strefa, w której zawodnik odstawia rower i przygotowuje się do biegu. T2 oznacza też samą zmianę z jazdy na rowerze do biegu oraz jej czas. zszedłem ze stratą około 4 minut, która utrzymała się już do końca. Na pewno wspomniana wcześniej pomyłka trasy miała jakiś wpływ na końcowy rezultat, ale zostawiam to, czasu nie cofnę. Bieg był w bardzo ciężkich warunkach, 90% trasy w pełnym słońcu, do tego dosyć uciążliwy wiatr, mimo to mam wrażenie, że bardziej przegrzałem się na rowerze, niż na biegu i to mogło mieć wpływ na moją dyspozycję. Jednak nie szukam już wymówek, teraz czas na zrobienie takiej formy, która pozwoli mi dobrze pobiec na następnym Ironmanie w Malborku.
GB: Wspomniałeś o bardzo dobrym pływaniu i rowerze. Która część wyścigu najbardziej Cię ucieszyła pod względem sportowym?
JP: Zdecydowanie rower, pojechałem szybciej od zwycięzcy, który jest bardzo dobrym kolarzem. Prócz tego pojechałem dosyć rozsądnie, bo gdy w drugiej części zrobiło się ciepło - świadomie odpuściłem.
GB: Kilka lat temu zaraziłeś triathlonem swoją żonę. Dzisiaj ma za sobą debiut na pełnym - spodziewałeś się, że ta przygoda zaprowadzi ją na metę pełnego i zadebiutuje z tak doskonałym czasem?
JP: Szczerze mówiąc, nigdy to nie było, ani moim, ani Kamili celem, żeby pewnego dnia zrobić Ironmana. Ta decyzja wyszła dość naturalnie po poprzednim sezonie. Kamila zrobiła już tyle połówek, że śmiało doszliśmy do wniosku, że można zrobić Ironmana w bezpieczny sposób, bez większego skoku objętości treningowej. Odnośnie do czasu celowaliśmy 10:30-10:45, ale znów patrząc na warunki 10:48, to jest też bardzo dobrym wynik.
GB: Dziękujemy za poświęcony czas.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.