Karaś nie tylko jak ryba w wodzie! Ironman w 8.29!
Robert Karaś wygrał zawody na dystansie Ironmana w Wolsztynie. 26-letni strażak z zawodu, były pływak, pokonał dystans 223km (krótsza trasa rowerowa.
Robert Karaś wygrał zawody na dystansie Ironmana w Wolsztynie. 26-letni strażak z zawodu, były pływak, pokonał dystans 223km (krótsza trasa rowerowa. Nie mam informacji o tym, aby pozostałe odcinki były krótsze) w 8h 29 minut 40 sekund! Z Robertem rozmawiałem tuż po zakończeniu wyścigu, jeszcze przed dekoracją przewidzianą na godzinę 22.00. Zawodnicy z pierwszej trójki byli na linii mety, witając uczestników, którzy kończyli wyścig dużo później niż oni. Szybka trasa w Wolsztynie i dobra pogoda sprzyjały doskonałym wynikom. Do granicy 9h zbliżył się Wojtek Łachut, a Rabenda Marcin w kategorii M40 osiągnął czas 9h 19 minut. Jeżeli trasa pływacka i biegowa były dobrze wymierzone, są to doskonałe wyniki. Gratulacje. Zapraszam do wywiadu z Robertem Karasiem.
Robert, ogromne gratulacje za osiągnięty wynik! Zanim przejdziemy rozmowy o poszczególnych konkurencjach, warto na początku zaznaczyć, że trasa rowerowa nie była idealnie wymierzona, choć niewiele zabrakło do pełnego dystansu 180km.
Tak, organizatorzy mówili, że brakuje około 2km, Garmin pokazał mi, że zabrakło 3km. Kilka minut trzeba więc doliczyć do uzyskanego wyniku, ale nawet gdyby to było 8h 33 minuty, to jest to wynik bardzo dobry. Z mojego doświadczenia wynika, że w 90% przypadków trasy rowerowe na zawodach nie są domierzone. W Roth też mi zabrakło 2.5km do pełnego dystansu.
Rewelacyjny czas! Biorąc pod uwagę, że jesteś zawodowym strażakiem pracującym w systemie 24h służba, 48h wolnego, układanie treningu pod Ironmana nie jest proste. Zaraz do tego wrócimy. Na początek przeanalizujmy każdą z konkurencji. Jak poszło?
Pływanie zgodnie z założeniami, „z ręki na rękę”. Spokojne pływanie, z dużą rezerwą, asekuracyjnie. Bywało, że taki dystans pokonywałem już poniżej 50 minut. Tutaj uzyskałem czas 52 minuty. Miałem w pełni kontrolować siły, bo chciałem jeszcze wystartować w Malborku, ale już wiem, że nie wystartuję, bo jestem za bardzo zmęczony po tych zawodach. Ale do wody wchodziłem z takim właśnie założeniem. Warunki były dobre, bez fali, bezwietrznie. BojkiBoja asekuracyjnaJaskrawa boja holowana przez pływaka, która poprawia jego widoczność w otwartym akwenie. Nie zastępuje kamizelki ratunkowej ani nadzoru. nawrotowe były dobrze widoczne, gorzej było z pozostałymi, na środku trzeba było również opłynąć małą wysepkę, zrobić jeszcze pętelkę i przyznam, że trochę gubiłem się w nawigacji. Ale generalnie w wodzie wszystko poszło zgodnie z planem - wyszedłem pierwszy z dużą przewagą.
Rower. Wiem, że jechałeś z miernikiem mocyMiernik mocyUrządzenie mierzące moc wytwarzaną podczas pedałowania, podawaną w watach. Pozwala kontrolować intensywność jazdy niezależnie od samej prędkości.. Jakie założenia?
Było 6 pętli i na każdej podkręcałem moc o 5 watów. 38km/h miałem po pierwszej pętli, po drugiej 38.3km/h, po trzeciej 38.8km/h, później 39.1km/h, 39.3km/h i skończyłem ze średnią 39.5km/h, więc ostatnią jechałem ponad 40km/h. Sam jestem w szoku, że tak dobrze pojechałem. Średnia moc wyszła prawie 270 watów, a ważę 67kg.
To daje ponad 4 waty na kilogramWaty na kilogram (W/kg)Moc wyrażona w watach podzielona przez masę ciała w kilogramach. Ułatwia porównywanie względnej mocy zawodników, szczególnie na podjazdach. masy ciała! Kapitalny wynik!
Pierwszy raz tak pojechałem na tym dystansie.
Pamiętam twój wywiad na Akademii Triathlonu, kiedy robiłeś swojego drugiego Ironmana i wtedy narzekałeś na brak energii na rowerze z powodu zmiany żeli w ostatnim momencie. Jak było tym razem?
Tak, wtedy zmieniłem żele na dzień przed zawodami i nie spojrzałem na kaloryczność, a na mililitry i wydawało mi się, że wszystko jest OK. Teraz jechałem na tym, na czym trenowałem przez cały rok, a więc żele PowerBar. Zjadłem 15 żeli na rowerze, za dużo, bo już zaczynałem mieć problemy z…delikatnie mówiąc pomieszczeniem ich w żołądku. Ale wolę po tych przygodach zjeść za dużo niż za mało. Na rowerze wypiłem ponad 6 litrów płynów. Na biegu około 3 litrów.
Jeszcze raz…sześć litrów?! Jak to możliwe?
Ponad 6 litrów i nie miałem żadnych problemów, ani razu nie zatrzymałem się w toalecie, co oznacza, że wszystko zagrało idealnie. Ja w ogóle bardzo dużo piję. Nawet w nocy muszę mieć przy łóżku wodę. Cały czas piję i chyba muszę sprawdzić to u jakiegoś lekarza. Dużo się też pocę, ale też chłonę wodę. Na rowerze piłem PoweBara Izomax z kofeiną, a później izotonik organizatorów. Oprócz żeli jadłem również banana na każdej pętli i popijałem wodą.
A jaką miałeś pogodę?
Było około 27 stopni Celsjusza, ale rano było zimno. Kiedy przyszedłem na start było około 9 stopni Celsjusza. Kiedy wyszedłem z wody, było pewnie około 11, przez pierwszą godzinę zamarzałem na rowerze, nie czułem palców u stóp. Ale rower tutaj jest mega szybki, ponieważ cała trasa jest płaska i osłonięta drzewami, drzewo przy drzewie, jest cień, były jedynie dwa miejsca odkryte, gdzie było czuć wiatr. Poza tym idealnie.
Rozumiem, analizując twoje czasy na poszczególnych pętlach rowerowych, że kryzysu nie miałeś?
Żadnego! Momentami musiałem się hamować, bo kręciłem pod 300 watów. Sam nie mogłem w to uwierzyć. Licząc pływanie i etap rowerowy wybiegałem z T2Strefa T2Strefa, w której zawodnik odstawia rower i przygotowuje się do biegu. T2 oznacza też samą zmianę z jazdy na rowerze do biegu oraz jej czas. po 5h 25 minutach! Zacząłem bieg i od razu musiałem się hamować, bo wystartowałem po 4min/km. Wiedziałem, że tak nie mogę. Ale tętno w normie - 140 bpm. Było 8 pętli. Pierwszą pętlę pobiegłem po 4.10/km, drugą 4.12/km, trzecią 4.15/km, później 4.20/km… biegłem maraton na czas 2h 54 minuty. Piątą pętlę pobiegłem około 4.30/km, a później zaczęło dziać się coś niedobrego. Jakby od razu ściana. Nie było tak, jak zwykle, kiedy ściana przychodzi powoli, wiesz, że za chwilę będzie kryzys. Teraz z dobrego samopoczucia natychmiast wpadłem w złe. Bomba. Zwolniłem do 4.40/km kolejną pętlę. Potem była siódma i walczyłem między 4.40 a 4.30, myślałem też o zejściu z trasy. To nie było zmęczenie, ale kręciło mi się w głowie, myślałem, że się przewrócę, chciało mi się wymiotować. Rozmawiałem później z ratownikiem medycznym i powiedział mi, że za szybko oddychałem i nastąpiła hiperwentylacja. Czułem się, jakby mnie ktoś znokautował. Ale po zwolnieniu na przedostatniej pętli zacząłem dochodzić do siebie i na ostatniej pętli to już był ogień. Zacząłem ją około 4.20/km i kiedy spojrzałem na zegarek na 3km przed metą, wiedziałem, że muszę pobiec około 4min/km jeżeli chcę złamać 8h30min. No i udało mi się pobiec poniżej 4min/km! Ale na końcu było ścięcie. Kiedy zobaczyłem metę, myślałem, że do niej nie dobiegnę. Wypłukałem się idealnie ze wszystkiego do samego końca. Wymierzyłem wszystko perfekcyjnie. Na więcej mnie nie było już tego dnia stać. Czułem fajną ścianę! Jeszcze tego nie miałem. Cieszę się, że kończyłem wyścig w takim tempie, a nie jak czasami bywa po 5.30/km. Byłem w stanie zmusić się na bieg poniżej 4min/km, co pokazuje, jak wielką rzecz odgrywa psychika w takiej walce, bo przecież pętlę wcześniej problemem było 4.40/km.
Jakie plany?
Miał być Malbork, ale już w tym sezonie nie wystartuję. Jestem styrany. W płucach mniej kłuje. Po Roth trzy tygodnie nie mogłem do siebie dojść. Teraz mam to samo. Nawet teraz, jak rozmawiamy, to się męczę. Muszę odpocząć i od października przygotowania do kolejnego sezonu. Chciałbym startować w Polsce na połówkach, pokazać się trochę.
Ale masz fenomenalne czasy w Ironmanie. Nie myślisz o kwalifikacji na Hawaje?
Hmm… w niedzielę miałem startować w Ironman Kopenhaga, ale nie mam pieniędzy na slota, więc po co miałem tam jechać, skoro nie stać mnie na Hawaje? To nie jest proste. Zbieram fundusze, staram się, ale… to nie jest takie proste. Udało mi się zebrać pieniądze od sponsorów na obóz na Majorce, tam zrobiłem dobrą formę. Ale później pech, bo kilka razy łapałem gumę na zawodach i nie mogłem się pokazać na podium. Załamałem się. Nie szło, tak jak powinno. Później wystartowałem w Brodnicy, gdzie zrobiłem połówkę Ironmana w 4h 4 minuty i od tego momentu "jakoś" idzie. Chciałbym startować za granicą w serii Ironmana, ale nie mam na to pieniędzy. Wolę startować w Polsce w przyszłym roku i pokazać się potencjalnym sponsorom - Susz, Gdynia - tam, gdzie mogę zarobić jakieś przyzwoite pieniądze.
Nie masz żadnego sponsora?
Mam wsparcie sprzętowe, odżywki, za co ogromnie dziękuję, ale z pensji strażaka nie mogę niestety zorganizować wszystkiego. Nie mam żadnego stypendium i stałego wsparcia od strony Państwowej Straży Pożarnej, gdzie pracuję. Szukałem wsparcia po całej Polsce. Najlepsze jest to, że nie znalazłem go w swoim mieście, w Elblągu, a tak daleko jak w Szczecinie, Kołobrzegu czy Koszalinie w prywatnych firmach. Ale nie poddaję się. Szukam dalej.
Ile masz lat?
Dwadzieścia sześć. Pracuję w PSP Nowym Dworze Gdańskim.
Jak wygląda twój tydzień pracy?
24 godziny trwa służba, po której mam 48 godzin wolnego. Do pracy dojeżdżam rowerem, zaczynam około 4-5 rano, więc to jest już jakiś trening, zimą idę rano na basen, a w pracy, jeżeli nie ma wezwania, mogę pobiegać wokół jednostki, pętla 200-metrowa. Ale są takie dni, że cały czas mamy wezwania, również całą noc, a następnego dnia masz do zrobienia trzy jednostki treningowe, a spałeś godzinę. Wydawałoby się, że taki strażak ma kolorowe życie, bo czasami faktycznie 3 dni nic złego się nie dzieje, ale bywają takie służby, że wyjazdy mamy non stop. Nasza jednostka jest przy „siódemce” i mamy sporo wypadków.
A ze Straży Pożarnej nie masz wsparcia?
W Roth wygrałem Mistrzostwa Świata Strażaków i od Komendanta Głównego dostałem 2 tysiące złotych brutto. Poza tym „uścisk ręki”. Wydałem na te zawody w sumie 8 tysięcy złotych. Z tego też powodu nie mogę pojechać na Mistrzostwa Świata na Hawaje. To nie jest takie proste. Fajnie byłoby się pościgać z najlepszymi. Myślę, że mam talent na pokonanie Ironmana w okolicach 8h… gdybym przetrenowałem porządnie cały rok...
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.