Trening

"Kona u mkona" - Ojciec Dyrektor

Ostatni weekend Ojciec Dyrektor postanowił spędzić niedaleko Olsztyna u znanego mistrza grup wiekowych Marcina mkona Koniecznego.

"Kona u mkona" - Ojciec Dyrektor

Ostatni weekend Ojciec Dyrektor postanowił spędzić niedaleko Olsztyna u znanego mistrza grup wiekowych Marcina mkona Koniecznego. Umawialiśmy się na to spotkanie już od maja ubiegłego roku, kiedy to razem z Profesorem, Sportowym Jeżem Porannym oraz Maćkiem Dowborem ładowaliśmy zbiorniki z paliwem podczas domowego pasta party przed zawodami Elemental Triathlon Olsztyn. Droga na Mazury jaka jest, wie każdy warszawiak. Niby tylko niespełna 200km do miejsca przeznaczenia, ale jęk dzieci z tylnego siedzenia zwiastował, że nie będzie to podróż łatwa. Pierwsze pytanie "Po co tam jedziemy?" jeszcze jakoś zbyłem, ale na drugie: "Czy tam są jakieś zwierzęta?", nie potrafiłem już odpowiedzieć. Oprócz mkona nie widziałem tam żadnego zwierzaka, ale dzieciom nie o takiego sierściucha chodziło. Na szczęście już w drzwiach usłyszeliśmy, że jest 5 kotów wałęsających się po ogrodzie. Poza tym dom okazał się idealnym miejscem do zabawy w chowanego i moje córki były szczęśliwe, zadając tylko czasami niezręczne pytania np. o numery startowe porozwieszane na ścianach gabinetu. Weź wytłumacz teraz dziecku, że tatuś swoje numery wyrzucał do kosza, a inni wieszają je na ścianach jak myśliwskie trofea!

Generalnie przez cały weekend dominował temat regeneracji i resetu - oczywiście biernym uczestnikiem niektórych aktywności był sam gospodarz. Obżeranie się sernikiem, opijanie czerwonym winem i nalewką to czynności, o których mkon nie chciał słyszeć. (A propos sernika upieczonego przez Ewę - żonę Marcina, to publicznie chciałem wyrazić ubolewanie z powodu ukrywania przepisu i apeluję o odtajnienie tych informacji!). Przez całą sobotę w powietrzu wisiała wizyta w małym drewnianym domku, o którym krążą już legendy.

mkon sauna8

Wygląda jak Ruska Bania, a miejscowi mówią, że wieczorami z tej szopy dochodzą dziwne odgłosy, przypominające w większości listę dialogową filmów pornograficznych, aby chwilę później zmienić się w ścieżkę dźwiękową z filmu "Teksańska Masakra Piłą Mechaniczną". Około 16.00 mkon wymknął się cichaczem i rozpalił ogień w piecu, z komina poleciał biały dym, a ja wiedziałem, że to nie na cześć naszego "Papierza". Upewniłem się, że nie mam ogolonych łydek, co miałem nadzieję, pozwoli nam pominąć listę dialogową pierwszego filmu i spokojnie czekałem na rozwój wypadków. Te potoczyły się błyskawicznie i zaskakująco. Na początek zostałem zaproszony do tajemniczego domku, gdzie na ścianach zobaczyłem to:

{gallery}mkon_sauna1{/gallery}

Co prawda gospodarz zapewniał, że to rozlewająca się żywica, ale widok narzędzia, które nagle pojawiło się w rękach mkona, pozbawiło mnie złudzeń, że rozmawiam z leśnikiem amatorem. Gość rzucił tylko krótko: "Dawaj, idziemy za szopę". Tych kilka metrów były najdłuższymi w moim życiu. Oczyma wyobraźni zobaczyłem sceny z najgorszych horrorów. Chwilę później dostałem siekierę do rąk i rozkaz - rozbić lód w czymś, co wyglądało jak zbiornik na deszczówkę. Rozbijaliśmy na raty, a ja myślałem tylko, czy najpierw mnie w tym utopią i później poćwiartują, malując krwią wnętrze drewnianego domku, czy na odwrót?

{gallery}mkon_sauna2{/gallery}

Kiedy skończyliśmy, mkon zaprosił jeszcze na kawę i ciasto. Kawy nie piję, ciasto zeżarłem w ilości podwójnej, delektując się sernikiem jak skazaniec ostatnim papierosem, wypalonym chwilę przed ścięciem.

Wreszcie wybiła moja godzina. Kazano mi się ubrać w kąpielówki, zabrać ze sobą kurtkę i w ciemnościach przemaszerować do drewnianej szopy. Wewnątrz panowała już tak wysoka temperatura, że stało się jasne, że najpierw będą mnie smażyć, co potwierdzał rozgrzany niemal do czerwoności stos kamieni. Na początek położyłem się jednak na drewnianej półce, wlepiając wzrok w plamy krwi na ścianach. Po kilku minutach dostałem rozkaz: "Połóż się na brzuchu, twarz zakryj rękoma!". - O fuck! Po co był mi ten triathlon?! - pomyślałem. Nic nie widziałem, ale gospodarz oznajmił mi, że będzie mnie biczował dębowymi witkami, które pół dnia moczyły się w wodzie. Najpierw wytrząsł je z wody nad kamieniami, co spowodowało, że temperatura wzrosła do prawie 100 stopni Celsjusza, a później zaczął wprawiać w ruch gorące powietrze nad moimi plecami i nogami, okładając mnie na koniec dębowymi liśćmi. Cała wieś słyszała z pewnością odczytaną przeze mnie listę dialogową porno produkcji. Na koniec padło hasło: "A teraz jak najszybciej do lodu!". Wiedziałem, że zaczynamy podkładać dźwięk pod "Teksańską piłę". Zresztą sami zobaczcie. Oglądacie na własną odpowiedzialność.

YouTube

Kliknięcie załaduje treść z serwisu YouTube. Serwis może wtedy zapisać na Twoim urządzeniu swoje pliki cookie.

Otwórz w serwisie YouTube

I tak pięć razy...

Nie pamiętam jak doszedłem do domu, nie pamiętam jak zasnąłem, ale wiem, że muszę albo wybudować taką szopę u siebie, albo częściej obierać kierunek na Olsztyn. A! I tak już zupełnie na koniec...nie zdążyłem zrobić zdjęć dębowych lub brzozowych witek, ale już dawno temu namalował je rosyjski malarz Borys Kustodijew...

640px-Kustodiev russian venus

Łukasz Grass

Dziennikarz radiowy i telewizyjny. Założyciel i były redaktor naczelny Akademii Triathlonu. Autor książek, między innymi „Najlepszy. Gdy słabość staje się siłą”, opowiadającej o Jerzym Górskim.