Michał Oliwa: „Chcieliśmy sprawdzić, czy mamy potencjał na dłuższym dystansie”
Michał Oliwa zadebiutował na dystansie 70.3 z czasem 3:39 i zajął 5. miejsce wśród PRO. Jak ocenia swój występ i czy wróci na połówkę?
Michał Oliwa zadebiutował na połówce w imponującym stylu, bo w Poznaniu zszedł poniżej 3:40 i zajął 5. miejsce. W rozmowie z Akademią Triathlonu opowiada o tym, co dało mu doświadczenie z ze sprintu i czy po tak udanym starcie zobaczymy go jeszcze na średnim dystansie.
Niedawno Michał Oliwa zadebiutował na średnim dystansie. Podczas Enea IRONMAN 70.3 Poznań uplasował się na 5. miejscu, najwyżej wśród Polaków. Wrażenie zrobił jego czas 3:39:09, jeden z najlepszych debiutów polskich PRO na tym dystansie. Jak ocenia ten start? Czy pomogło mu doświadczenie ze sprinterskich startów i czy wróci?
Grzegorz Banaś: Analizując wyniki polskich zawodników PRO, trudno znaleźć szybszy debiut na połówce niż Twoje 3:39. Jak odbierasz ten rezultat i czy przed startem zakładałeś, że jesteś gotowy na tak mocne otwarcie?
Michał Oliwa: Myślę, że nie mam się czego wstydzić. To był bardzo udany debiut i wynik, z którego mogę być zadowolony. Czułem, że w tym sezonie jestem bardzo dobrze przygotowany i gotowy na każde wyzwanie, dlatego jechałem na ten start z myślą o mocnym wyniku. Nie wiedziałem dokładnie, gdzie jestem na tle specjalistów od połówki, ale wierzyłem, że mogę powalczyć o czołowe miejsca, a nawet podium.
GB: W jakim stopniu ten wynik odzwierciedla Twoje możliwości? Czujesz, że masz jeszcze rezerwy wynikające z braku doświadczenia na tym dystansie?
MO: Dopiero po pierwszym starcie mogę obiektywnie ocenić, jak duża jest różnica między ściganiem na krótkim dystansie a połówce. W Ironmanie 70.3 ogromną rolę odgrywa doświadczenie, nie tylko sam poziom sportowy. Zresztą podobnie jest na dystansie olimpijskim czy sprincie - potrzeba wielu startów, żeby w pełni wykorzystać swój potencjał. Jestem przekonany, że wraz z kolejnymi wyścigami będę w stanie znacząco poprawić swój poziom na tym dystansie.
GB: Jak wyglądał ten wyścig z Twojej perspektywy? Czułeś, że to może być mocny debiut na tym dystansie?
MO: Przed startem nie do końca wiedziałem, czego się spodziewać. Mieliśmy określone założenia, ale rzeczywistość dość szybko je zweryfikowała. Tak naprawdę zgodnie z planem wyszło tylko pływanie - tutaj nie odczułem większej różnicy względem krótszych dystansów. Na rowerze pojechałem znacznie mocniej, niż byłem przygotowany i wynikałoby to z treningów.
Około 60. kilometra dopadł mnie poważny kryzys - ból pleców, ogromne zmęczenie nóg i różnego rodzaju spięcia mięśniowe. Do tego doszły wątpliwości, czy po takiej jeździe będę jeszcze w stanie dobrze pobiec. Były również problemy żywieniowe. Ten miks sprawił, że zacząłem tracić kontakt z bardzo mocną grupą zawodników.
Na biegu byłem gotowy na zdecydowanie szybsze tempo, ale brak doświadczenia i niedopracowana strategia żywieniowa skończyły się dwiema wizytami w toalecie. To oczywiście część tego sportu. Najważniejsze jest to, że razem z trenerem wiemy już, gdzie mamy największe rezerwy.
GB: 4. Który z elementów dłuższego dystansu był największym wyzwaniem?
MO: Chyba nikogo nie zaskoczę - zdecydowanie rower. To właśnie ten element budził u mnie największe obawy przed startem. Biorąc pod uwagę, że na rowerze czasowym przygotowywałem się zaledwie od miesiąca, uważam, że poszło naprawdę dobrze. Złapałem już pewien komfort i czucie tej pozycji, ale jednocześnie zobaczyłem, jak wiele mogę jeszcze poprawić.
GB: W których momentach najlepiej przydało Ci się doświadczenie z krótkich dystansów i olimpijki?
MO: Było kilka momentów, w których czułem przewagę wynikającą ze ścigania na krótkim dystansie, choć nie wszystkie udało się wykorzystać. Na pewno pomógł mi start z plaży i pierwsze minuty pływania. Wiedziałem, że w tym elemencie mogę narzucić swoje tempo i od początku być z przodu. Przed wyścigiem wskazałbym też strefy zmianStrefa zmianWyznaczona część zawodów, w której zawodnicy zostawiają sprzęt i przechodzą między pływaniem, jazdą na rowerze i biegiem. jako swój atut, ale tutaj system workowy okazał się dla mnie sporym wyzwaniem. Strefy były zdecydowanie wolniejsze niż zwykle, bo zabrakło automatyzmów, które mam wypracowane po latach ścigania na krótkich dystansach.
GB: Mówiłeś jasno, że ten start to mała odskocznia. Ale czy nie pojawiła się myśl, że może kiedyś wrócisz na połówkę?
MO: Bardzo cieszę się z tego debiutu. Był to ważny sprawdzian zarówno dla mnie, jak i dla mojego trenera. Chcieliśmy zobaczyć, czy po latach ścigania na krótkim dystansie mamy potencjał również w nieco dłuższej formule. Ten start pokazał, że zdecydowanie warto wrócić do tego tematu. Na pewno zobaczycie mnie jeszcze na połówce, choć w tym sezonie moim priorytetem pozostają starty na krótkim dystansie. Start w połówce zostawiamy na kolejny sezon.
GB: Dziękujemy za rozmowę.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.