Trening

Powiedz TAK dla draftingu?

ITU w imprezach dla amatorów towarzyszących serii WTS w tym roku postanowiło zaryzykować, dopuszczając drafting na dystansie sprinterskim.

Powiedz TAK dla draftingu?

ITU w imprezach dla amatorów towarzyszących serii WTS w tym roku postanowiło zaryzykować, dopuszczając drafting⁠DraftingJazda blisko za innym kolarzem, który osłania przed pędem powietrza. Dzięki mniejszemu oporowi można utrzymywać tę samą prędkość przy mniejszym wysiłku. na dystansie sprinterskim. Jeżeli nie pozabijamy się w seryjnych rowerowych kraksach, w przyszłości jazdy w grupach spodziewać się będziemy mogli również na olimpijce dla grup wiekowych. Szczerze mówiąc, dzisiejsze imprezy z zakazem draftingu wyglądają dziwacznie. Przecież przy 1500 uczestników jadących na rundach nie da się nie draftować, szczególnie tam, gdzie krzywa rozkładu statystycznego powoduje największe zagęszczenie. Uściślijmy, korzyść aerodynamiczną uzyskujesz nie tylko z jazdy bezpośrednio na kole. Tam jest co prawda największa, ale mijanki, tasowanie, czy jazda w przepisowej odległości za dużą grupą również bardzo pomaga. Chcecie dowodów?

Dowód nr 1
Odkąd zaczęto dzielić się odczytami z mierników mocy⁠Miernik mocyUrządzenie mierzące moc wytwarzaną podczas pedałowania, podawaną w watach. Pozwala kontrolować intensywność jazdy niezależnie od samej prędkości. elity na Hawajach, zauważono zdecydowanie zbyt wysokie wskazania prowadzącej grupy na pierwszych kilometrach (pierwsze ok.30-40 min.). Wszyscy z nich doskonale wiedzą, że jeżeli odpuścisz tę prowadzącą grupę, twoje szanse na końcowy sukces drastycznie maleją. Przecież według wszelkich teorii powinno się pojechać „swoje” nie patrząc na rywali. A już na pewno nie przekraczać magicznych progów, „palić zapałek” itp. Jeżeli zasada ta jest łamana, musi coś w tym być. Nawet doświadczeni trenerzy przyznają, że jechać swoje, to jechać po przegraną.

IM Hawaje2015_bikeout1

Ironman na Hawajach 2015. Wyjazd na trasę rowerową z T1⁠Strefa T1Strefa, w której zawodnik po pływaniu przygotowuje się do jazdy na rowerze. T1 oznacza też samą zmianę z pływania na rower oraz jej czas.

Dowód nr 2
Zapytajcie Mikołaja Lufta o wyścig w Meksyku, gdzie dobrze jadąca grupa dogoniła Tima Dona. Żaden z zawodników w tej grupie nie był lepszym kolarzem od Brytyjczyka. Mikołaj opowiadał mi również, że nie było w tej grupie draftingu, lecz sprawnie jadąca ekipa potrafiąca odpowiednio podkręcić tempo, również dzięki wspomnianym zmianom. Mikołaj na rowerze jeździć umie, a doświadczenie w dużych imprezach pozwala mu na wykorzystywanie takich szans.

non draft

Ironman na Hawajach. Zawodnicy jadą w grupie z zachowaniem przepisowej odległości.

Nie te czasy
Zakaz draftingu powstał na potrzeby imprezy dla grupki kilkunastu zapaleńców. W żaden sposób nie przystaje do dzisiejszych imprez masowych. Setki, a nawet tysiące uczestników rozciągniętych na niewielkiej przestrzeni musi oznaczać nagminne łamanie nieżyciowych przepisów o zachowaniu regulaminowych odległości, nieprzekraczaniu osi jezdni itp.

Raz w życiu pojechałem w 100% zgodnie z przepisami, a nie uważam się za draftera. Było to w Piasecznie i startowałem tam zupełnie rozrywkowo. Mogłem więc przyhamować, aby nie trzymać się w ogonie jadącej grupy i nie przejmować się powtarzaniem tego manewru, gdy doganiała mnie następna. Rozmawiałem jednak z zawodnikami startującymi np. w Barcelonie, którzy na taki komfort pozwolić sobie nie mogli. Walcząc o kwalifikację w grupie wiekowej nie odpuszczą peletonu, ponieważ nie jest ich winą, że organizator doprowadza do takiej sytuacji. Co ma zrobić człowiek, który poświęcił wiele czasu i pieniędzy na realizację marzeń, a sytuacja zmusza go do przyjęcia takich warunków gry?

Najczęstszymi moimi przewinieniami były wyprzedzanie „na trzeciego”, lub przekraczanie osi jezdni, tam gdzie jest to zabronione, lecz liczba uczestników nie pozwala na inne zachowanie. Powiecie, że to normalne lub akceptowalne? Ja wciąż uważam, że nie i czuję się niekomfortowo stając przed wyborem pomiędzy realnymi możliwościami a zasadami, na które się zgadzałem podczas zapisów.

koszulka nodraft

Przyjaciel katem?
Polską specyfiką jest również płytkość rynku. Prawie wszyscy się znamy, a wielu z nas podejmuje się kilku ról w jednym czasie. Redaktor, dystrybutor, sprzedawca, trener, zawodnik, sędzia, działacz, sponsor. W normalnych warunkach funkcje te podzielone są na grupy, które nie powinny się mieszać. U nas jeszcze tak się nie dzieje, ponieważ brakuje fachowców, lub ograniczenie się do jednej działalności nie pozwoli na opłacenie rachunków. Nie na darmo mówi się, że triathlonista różni się od balkonu tym, że balkon potrafi utrzymać rodzinę.

Przykładem mogą być sędziowie w Gdyni, którzy na co dzień prowadzą sklep triathlonowy. Wyobraźmy sobie sytuację, gdzie widzą zawodnika, któremu sprzedali sprzęt za ciężkie pieniądze. Wiedzą przy tym, że dla tych zawodów poświęcił on również mnóstwo czasu i cierpliwości najbliższych, aby wywalczyć slota do Australii. Jestem w stanie uwierzyć, że bez wahania udzielą mu ostrzeżenia, ale kara, która pozbawi go marzeń to trudna decyzja. Po zawodach życie przecież toczy się dalej. To przykład, który z autopsji doskonale rozumiem, ale podobnych jest więcej.

Sprawiedliwość dla wszystkich
Przepis o zakazie draftingu jest problemem, który kiedyś będzie musiał być rozwiązany. Dopuszczenie jazdy w grupie w profesjonalnych zawodach ITU nie było tylko wymysłem na potrzeby telewizji. Duża grupa zawodników domagała się tego, aby wyeliminować wpływ subiektywnej oceny sędziów na końcowy wynik rywalizacji. Poziom amatorskiego triathlonu rośnie, o kwalifikacje na najważniejsze imprezy jest coraz trudniej. Nie można tolerować sytuacji, gdzie rozwój wydarzeń kreowany jest przez niezależne od uczestników czynniki. Przecież przymykając oko na okazjonalny nawet drafting w czołówce znacznie zmniejszamy szanse słabych pływaków na dogonienie konkurencji. Niech sprawiedliwość będzie dla wszystkich, niezależnie od miejsca rozgrywania zawodów, umiejętności pływackich, znajomości królika czy innych zmiennych.

d71df926789b99e41162ef85600e8793 XL

Co dalej?
Mamy trzy możliwości. W pierwszej udajemy, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. W drugiej organizatorzy dostosowują imprezy do realiów narzuconych przez regulamin. Oznacza to ograniczenie liczby uczestników, skutkujące lawinowym wzrostem opłat, lub nieopłacalnością imprezy. W trzeciej dopuszczony zostaje drafting, co spotka się ze sprzeciwem osób, które chciałyby mieć wybór formuły startu (również ja), choć pozwoli na puchnięcie list startowych w nieskończoność.

Jest jeszcze jedna możliwość. To renesans małych, kameralnych zawodów i powrót do korzeni sportu. Choć brzmi to romantycznie, bez marketingowego szumu korporacji, na które tak często narzekamy, byłby to początek końca triathlonu.

Nie mam na dziś pomysłu na rozwiązanie poruszonego problemu. Nie mogę jednak udawać, że go nie widzę, bo obawiam się, że w najważniejszych zawodach może mi on zabrać sporo z wyobrażeń samodzielnej walki z dystansem, które mnie do triathlonu w wydaniu Ironman przyciągnęły.

Maciej Żywek

Podziel się tym tekstem z innymi na Facebooku, polub naszą stronę i włącz się do dyskusji. Jesteśmy ciekawi Twojej opinii.

facbook-like-and-share-thumbs-up

Zobacz też inne teksty o draftingu! Pisaliśmy o nim sporo. M.in:

1. Triathlonisto! Nie oszukuj. Daj szansę kolarzowi - Zbyszek Gucwa

right-arrow-md
gucwa4 grudzien2015

2. Oszukiwanie = konsekwencja. Sędzia Ironman dla AT - Łukasz Grass & Jimmy Riccitello

right-arrow-md
sit

3. Życiówka⁠Rekord życiowyNajlepszy wynik osiągnięty przez danego zawodnika na określonym dystansie lub w danej konkurencji, często nazywany życiówką. na drafcie. Słowo do tych, co oszukiwali - Marcin Konieczny

right-arrow-md
100ee607e4feb32847876130800bcc02 XL

Redaktor i triathlonista, który pisał o triathlonie dla magazynu „Bieganie”. Właściciel marki TRIPOWER i twórca podcastu o tym samym tytule.