Świat

"Trzy kilometry do mety. Kona pokazała mi moje granice". Taylor Knibb wspomina mistrzostwa świata

Jaka była Kona oczami Taylor Knibb? Zawodniczka mówi, że w pewnym momencie myślała, że będzie to jej dzień. Brakło 3 kilometrów.

Taylor Knibb Kona
fot. Talbot Cox/IRONMAN

Taylor Knibb do zwycięstwa w mistrzostwach świata zabrakło trzech kilometrów - wycofała się tuż przed końcem maratonu. Teraz wyjaśnia, co stało się na Hawajach i jak wyglądał start tego dnia. - Kona to miejsce, które sprowadza cię na ziemię, ale też sprawia, że dajesz z siebie wszystko - mówi.

Przez większą część tegorocznej rywalizacji na Hawajach wydawało się, że zwycięży jedna z dwóch faworytek - Lucy Charles-Barclay lub Taylor Knibb. Obie zawodniczki zeszły jednak z trasy. Teraz możemy dowiedzieć się, jak oczami Amerykanki przebiegał ten start. Jak go zapamiętała?

Chciała zrezygnować na początku pływania

Knibb pierwszy raz odwiedziła Hawaje kilkanaście lat temu. Miała wtedy 12 lat i przyleciała tam z rodzicami. Obserwowała rywalizację triathlonistów i triathlonistek. Zapamiętała wtedy, że liderów śledził helikopter telewizyjny. Stąd w jej rodzinie powiedzenie "ścigać śmigłowiec". W tym roku znalazła się w tej sytuacji: relacja telewizyjna pokazywała ją jako liderkę. Ale od początku tego wyścigu coś było nie tak.

Początek na wyspie był dla niej bardzo dobry. Przed wyścigiem nie mogła spać. W dniu rywalizacji już na początku pływania "czuła się fatalnie i ciężko" - myślała, aby zrezygnować. Widziała, że temperatura jej ciała była bardzo wysoka - stąd na rowerze przez 1,5 godziny nie jechała na maksa możliwości. Gdy temperatura ciała nieznacznie się obniżyła, "mogła zacząć się ścigać".

Podczas podjazdu na Hawi Knibb jechała już zgodnie z tym, jak jest przygotowana. Złapała tam Lucy Charles-Barclay, później ruszyła do przodu. W T2⁠Strefa T2Strefa, w której zawodnik odstawia rower i przygotowuje się do biegu. T2 oznacza też samą zmianę z jazdy na rowerze do biegu oraz jej czas. miała dwie minuty przewagi nad rywalką. Rywalka wyprzedziła ją na początku biegu, ale Knibb nie panikowała.

- Nauczyłam się, że trzeba się ścigać z ciekawością, a nie obawami tego, co może się wydarzyć. Parę mil później zauważyłam, że chodzi przy każdym punkcie odświeżania. Wcześniej tak nie było. Coś musiało się zmienić - wspomina.

ZOBACZ TEŻ: Lucy Charles-Barclay ujawnia, co stało się na Hawajach. „Nic nie działało tak jak zwykle”

To miał być jej dzień

Knibb zrównała się z rywalką. Później, po przekroczeniu Energy Lab wydawało się, że "to będzie jej dzień". Tak widzieli to widzowie, fani i komentatorzy. Jak wspomina zawodniczka, wszyscy mieli się przekonać, że "Kona nie powiedziała ostatniego słowa".

Przy jednym z punktów odświeżania Amerykanka zwolniła. Wykluczała, że zajmie 2. miejsce - musiała dać z siebie wszystko. Wkrótce miała znaleźć się na podbiegu do Palani.

- To jest ten punkt, o którym wszyscy mówią, że jak tam wbiegniesz, to już prawie zawsze wygrasz. Prawie dałam radę. Wtedy wszystko mi się wyłączyło. Zeszłam z trasy i usiadłam na ziemi. Tysiące osób oglądało, a ja zatrzymałam się trzy kilometry od celu.

Dzisiaj zawodniczka mówi, że cieszy się, że jej kariera wygląda właśnie tak. Ściga się, aby wygrać. Sytuacja na Hawajach nie była porażką - wolała zaryzykować, niż później myśleć, że może nie dała z siebie wszystkiego.

- Dowiedziałam się, że moje granice wytrzymałości są bliżej, niż myślałam. Zrozumiałam też, że łatwo doprowadzić się na sam skraj. Czasem nawet poza niego.

Knibb wystartuje na Konie jeszcze raz - możliwe, że nawet w 2026 roku. Chce znów "ścigać śmigłowiec", wbiec na Palani i tym razem zdobyć mistrzostwo.

YouTube

Kliknięcie załaduje treść z serwisu YouTube. Serwis może wtedy zapisać na Twoim urządzeniu swoje pliki cookie.

Otwórz w serwisie YouTube

Grzegorz Banaś

Redaktor Akademii Triathlonu, z wykształcenia polonista. Opisuje triathlonowe historie, rozmawia z zawodnikami i śledzi nowinki technologiczne. Kibicuje Lionelowi Sandersowi, więc emocji i tematów do pisania mu nie brakuje. Fan dobrej kawy i książek Jamesa S.A. Coreya.