Świat

Spektakularny finisz w Cozumel. Henri Schoeman przerywa milczenie po 10 latach. „Otrzymywaliśmy groźby śmierci”

Henri Schoeman wraca do wydarzeń w Cozumel z 2016. Ujawnia, jak zwycięstwo i legendarny finisz braci Brownlee wpłynęły na jego życie.

Triathlonista w stroju z napisem SCHOEMAN RSA podnosi pięść na mecie przed tłumem kibiców
Fot. Delly Carr/Triathlon.org

Finisz braci Brownlee w Cozumel przeszedł do historii triathlonu. Dla zwycięzcy tamtego wyścigu, Henriego Schoemana, stał się początkiem problemów, które ciągną się za nim i jego rodziną od ponad 10 lat. Teraz ujawnia, z czym musiał się mierzyć.

Henri Schoeman postanowił po raz pierwszy otwarcie opowiedzieć o ciemnej stronie jednego z najbardziej pamiętnych momentów w historii triathlonu. W opublikowanym nagraniu wrócił do wydarzeń z 2016 roku, przedstawiając perspektywę, która przez lata pozostawała w cieniu niezwykłego gestu braci Brownlee.

Legendarny finisz braci Brownlee

Rok 2016. Wielki finał cyklu ITU World Triathlon Series w Cozumel. Każdej osobie zainteresowanej triathlonem ten wyścig przypomina tylko o jednym – legendarnym finiszu, który zapisał się na kartach historii triathlonu.

Jonathan Brownlee był o krok od zwycięstwa i zdobycia tytułu mistrza świata. Na ostatnich kilkuset metrach biegu, w ekstremalnym upale, jego organizm odmówił jednak posłuszeństwa. Brytyjczyk zaczął się zataczać i niemal stracił przytomność. Wtedy do akcji wkroczył jego starszy brat Alistair – zamiast walczyć o jak najlepszą lokatę, chwycił Jonathana i pomógł mu dotrzeć do mety. Tuż przed linią finiszu popchnął młodszego brata do przodu, dzięki czemu ten zajął 2. miejsce. Alistair ukończył rywalizację na 3. pozycji.

Nagranie z finiszu obiegło największe światowe media i szybko stało się triathlonowym symbolem.

W cieniu całego wydarzenia znalazł się Henri Schoeman z RPA. To on, biegnąc na trzeciej pozycji, wyprzedził dwóch braci Brownlee – i to on, jako pierwszy przekroczył linię mety, odnosząc jedno z największych zwycięstw w swojej karierze.

Jak się jednak okazuje, wygrana miała dla Schoemana słodko-gorzki smak. Sprawa okazała się na tyle poważna, że zagrażała jego rodzinie, a jej konsekwencje odczuwa do dziś. Ponad dziesięć lat po pamiętnym wyścigu.

YouTube

Kliknięcie załaduje treść z serwisu YouTube. Serwis może wtedy zapisać na Twoim urządzeniu swoje pliki cookie.

Otwórz w serwisie YouTube

"Otrzymuję wiadomości, w których ludzie obwiniają mnie za to, co się wydarzyło"

Henri Schoeman zamieścił niedawno w swoich mediach społecznościowych filmik, w którym opowiedział o wydarzeniach z Cozumel ze swojej perspektywy. Przyznał, że przez ostatnie dziesięć lat musiał mierzyć się z ogromną falą hejtu. Choć to on wygrał tamten wyścig, za każdym razem, gdy nagranie z finiszu ponownie zyskiwało popularność, w jego kierunku kierowano setki negatywnych komentarzy.

Internauci obwiniali go o to, co wydarzyło się na ostatnich metrach rywalizacji. Schoeman otrzymywał obraźliwe wiadomości, komentarze i e-maile. Sytuacja stała się na tyle poważna, że zarówno on, jak i członkowie jego rodziny zaczęli otrzymywać groźby śmierci. Negatywne komentarze pojawiały się nawet pod zdjęciami jego dzieci.

– Za każdym razem, gdy to nagranie ponownie staje się viralem, otrzymuję wiadomości i komentarze, w których ludzie obwiniają mnie za to, co się wydarzyło. Atakują mnie, a czasami nawet moją rodzinę – tłumaczy.

Przez lata zawodnik próbował ignorować ataki. Usuwał wiadomości i blokował ich autorów, jednak – jak sam przyznał – nie pozostawało to bez wpływu na jego psychikę. Z czasem zaczął nawet podważać własne umiejętności i wartość odniesionego zwycięstwa. Schoeman nie ukrywa, że finisz z Cozumel bardzo wpłynął na jego zdrowie psychiczne.

– Ludzie nie widzą tego, jak wielki wpływ na mnie i moją rodzinę miało ostatnie dziesięć lat nienawiści i hejtu. To, co w tym czasie działo się z moim zdrowiem psychicznym, jest tematem na zupełnie osobną historię. Nosiłem to w sobie bardzo długo i myślę, że nadszedł czas, żeby wreszcie się od tego uwolnić – przyznał.

"Byłem młody, głodny sukcesu i zdeterminowany, żeby coś udowodnić"

Schoeman opowiedział również o kontekście wyścigu w Cozumel. Zawody w Meksyku odbyły się zaledwie miesiąc po tym, jak niespodziewanie zdobył brązowy medal olimpijski w Rio de Janeiro, finiszując za Alistairem i Jonnym Brownlee. Finał w Cozumel był dla niego okazją, aby udowodnić, że olimpijski sukces nie był jedynie przypadkiem.

– Byłem młody, głodny sukcesu i zdeterminowany, żeby coś udowodnić. Po zdobyciu brązowego medalu olimpijskiego, co dla większości było zaskoczeniem, niektórzy twierdzili, że był to jednorazowy wyskok. Chciałem udowodnić, że moje miejsce jest w ścisłej czołówce – mówi.

Jak podkreślił w swoim filmiku, rywalizacja z Jonathanem Brownlee od początku była niezwykle zacięta. Obaj narzucali mocne tempo i wzajemnie mobilizowali się do jeszcze większego wysiłku. Gdy na ostatnich metrach Brytyjczyk zaczął mieć problemy, Schoeman koncentrował się przede wszystkim na własnym biegu. Przyznał, że nie zdawał sobie nawet w pełni sprawy z tego, co działo się za jego plecami. Tym bardziej że sam musiał uważać na goniącego go Richarda Murraya.

Jednocześnie Schoeman podkreślił, że darzy Alistaira ogromnym szacunkiem za decyzję o pomocy młodszemu bratu. Jego zdaniem był to wyjątkowy gest, który zasłużenie przeszedł do historii triathlonu. Nie powinien jednak umniejszać sportowego osiągnięcia zwycięzcy. Jak mówi triathlonista: „nie zmienia to faktu, że ja również dokonałem wtedy czegoś wyjątkowego”.

Trzech triathlonistów na podium z medalami olimpijskimi, w tym Henri Schoeman z brązowym medalem
Źródło: World Triathlon

Wyścig trwa aż do mety

Triathlonista zwrócił też uwagę na jedną z niezwykle brutalnych, ale podstawowych zasad sportów wytrzymałościowych – wyścig trwa aż do przekroczenia linii mety.

Nawet wielogodzinna przewaga nie gwarantuje zwycięstwa, a losy rywalizacji mogą odwrócić się w ciągu kilku sekund. Jako przykład przywołał tegoroczne mistrzostwa świata IRONMAN na Konie i problemy Solveig Løvseth na końcowym etapie zawodów.

– To właśnie na mecie wyłaniani są zwycięzcy. A w Cozumel to ja przekroczyłem ją jako pierwszy – zaznaczył.

Gotowy znów być dumnym

Po ponad dekadzie Schoeman zdecydował się publicznie opowiedzieć o swoich doświadczeniach, by wreszcie zamknąć ten rozdział. Jego nagranie spotkało się z ogromnym odzewem. W ciągu pierwszych 12 godzin zebrało ponad 20 tysięcy polubień i tysiąc komentarzy, w większości wyrażających wsparcie dla zawodnika. Wśród osób, które polubiły wpis, znalazł się także Jonathan Brownlee.

Dziś reprezentant RPA podkreśla, że nie żałuje niczego ze swojego występu w Cozumel. Wie, ile pracy kosztowało go tamto zwycięstwo, i nie zamierza dłużej pozwalać, by opinie innych odbierały mu satysfakcję z sukcesu.

– Nie mam wpływu na to, jaką historię ludzie zdecydują się opowiadać na mój temat. Ale ja wiem, co wydarzyło się tamtego dnia. Wiem, ile kosztowało mnie to zwycięstwo, i absolutnie niczego nie żałuję, jeśli chodzi o sposób, w jaki się ścigałem. Cozumel było jednym z największych zwycięstw w mojej karierze. I po dziesięciu latach wreszcie jestem gotowy, by znów być z niego dumnym – spuentował.


Nikodem Klata

Redaktor, dziennikarz z wykształcenia. W triathlonie szuka inspirujących historii, a każda z nich może taką być. Trzeba ją tylko odkryć, zrozumieć i dobrze opowiedzieć.