Trening

Praga – bieganie po wodzie. Z cyklu "Trenuj, gdziekolwiek jesteś"

Trenuj, gdziekolwiek jesteś, czyli nie poddawaj się przeciwnościom losu i wykorzystaj wolną chwilę na trening poza domem. Warunek? Bądź zdrów! Ja nie byłem.

kon

Trenuj, gdziekolwiek jesteś, czyli nie poddawaj się przeciwnościom losu i wykorzystaj wolną chwilę na trening poza domem. Warunek? Bądź zdrów! Ja nie byłem. Ale siła woli połączona z naturalnymi metodami terapii pozwoliła mi pozbyć się bardzo nieprzyjemnej infekcji, która dopadła w mnie w czwartek w nocy, w dniu wyjazdu, w jeden dzień. Dlatego już w piątek od rana, uczestnicząc w zaplanowanych zajęciach, zastanawiałem się nie czy tylko, o której godzinie pójść pobiegać. Jedyne okienko to była pora lunchu – przy dobrej organizacji mogłem zmieścić się z ok. godzinnym biegiem i jeszcze zdążyć wrócić na lunch.

Trasa? Z hotelu przed siebie w kierunku Starego Miasta, pokonanie mostu na Wełtawie, dobiegnięcie na Hradczany i z powrotem do hotelu, bardzo ogólny plan. Zaplanowana godzina biegu czyli mniej więcej 10 km. Pomiar tętna szczególnie dzień po infekcji był bardzo ważny i pozwolił na optymalny dobór tempa do możliwości organizmu. Z powodu nowego miejsca, ale chyba także pogody gps złapał sygnał dopiero po kilku minutach.

Pogoda? Zniechęcająca. Temperatura ok. -6 st.C, ale do tego wiatr dokuczający szczególnie przy pokonywaniu bardziej otwartych przestrzeni, jak chociażby mosty na rzece. Do tego zachmurzenie i padający bardzo drobny śnieg, zmieniający się w wodę zaraz po zetknięciu z ziemią. Zakładać kaptur czy nie? Raz za zimno, raz za gorąco. Dopiero po ok. 2 km organizm osiągnął równowagę cieplną.

Miasto? Pełne ludzi więc trzeba było bardzo ostrożnie nawigować, żeby nie doszło do kolizji szczególnie, że spacerowicze turyści, co zauważyłem dopiero teraz, poruszając się w szybszym od nich tempie, mają niespotykaną wręcz zdolność szybkiej zmiany kierunku marszu w najmniej spodziewanym momencie. Poruszając się w grupie zachowują się jak ławica ryb albo klucz ptaków tak więc ruch jednego z nich oznacza również ruch pozostałych, co znacznie utrudnia ich ominięcie w ostatniej chwili.

Biegacze? Jeden. Ja. Innych brak. Jak rozumiem w porze lunchu w taką pogodę są przyjemniejsze rzeczy, którym można poświęcić swój cenny czas. Spojrzenia przechodniów na mój widok były mieszanką politowania i współczucia i zdawały się pytać „co Ty u licha wyprawiasz?”, „czy on nie wie, że jest przeraźliwie zimno?”. Wbrew pozorom rzesza pieszych turystów oceniając mnie ze swojej perspektywy myliła się. Im było zimno pomimo grubych kurtek, czapek i szalików. Ja czułem ciepło (pomijając pierwsze minuty). Czułem też radość, że pomimo takich przeciwności udało mi się wybiec na krótki trening.

Takie bieganie po mieście pozwala także w miarę w krótkim czasie zobaczyć to, co w tempie spacerowym zajmuje kilka godzin. Oczywiście nie ma mowy o uważnym zwiedzaniu. Natomiast można wbiec tam, gdzie idąc piechotą byśmy nie weszli, bo szkoda by nam było czasu. W małe, wąskie, brukowane, ślepe uliczki z urokliwymi kamienicami, pod strome wzniesienia, na których przejście trudno by nam było się zdecydować. Bo generalnie zwiedzając biegiem trzymamy się zasady im trudniej tym lepiej. Trening podbiegów nie stanowi w Pradze problemu, bo ilość wzniesień szczególnie w okolicy Hradczan jest duża. Można wykorzystać do tego Petřínské Skalky czyli rodzaj parku miejskiego z wijącymi się stromymi (jak na moje możliwości tego dnia) podbiegami. Do rzeczonego parku dotarłem przemierzając most Legii, będący przedłużeniem ulicy Nařodni, a wcześniej ulicy Na Přikope. Tam wykonałem telefonem komórkowym jedyne zdjęcie tego dnia przedstawiające rzeźby stojące u podnóża parku – mogę jedynie zgadywać, czy są to rzeźby Czernego, bo nie znalazłem ich opisu (może ktoś mi pomoże).

ludzie praga

Co przedstawiają rzeźby i kto jest ich autorem? Osoba, która jako pierwsza poprawnie odpowie otrzyma nagrodę książkową od autora – Kolarstwo Podstawy treningu lub Mój pierwszy triatlon)

David Černý to czeski artysta, którego rzeźby umieszczane w miejscach publicznych mają wzbudzać kontrowersje. Jest autorem mi.n. takich rzeźb jak Koń, Sikający, Wisielec czy Niemowlęta.

sikajcy
kon

Wzdłuż parku, ulicą pobiegłem w kierunku Hradczan i po solidnym podbiegu znalazłem się na szczycie, z którego rozciągała się piękna panorama Pragi, jednak ze względu na pogodę widoczność była gorsza. W drogę powrotną w dół udałem się schodami, niezliczoną ilością schodów, następnie zbłądziłem w urokliwej ślepej uliczce, a po wydostaniu się z niej w drogę powrotną do hotelu pobiegłem przez most Karola i Stare Miasto, mijając pod drodze Zegar Astronomiczny. Zdążyłem na kończący się lunch, po którym z czystym sumieniem i uśmiechem na twarzy mogłem zjeść parę porcji deseru wliczając w to lody, ciasto czekoladowe i migdałowe, co wywołało „falę zazdrości” moich współbiesiadników i zmobilizowało ich do wyjścia na 30 minutowy spacer dla poprawy samopoczucia. Analizując ścieżkę, jaka została wytyczona na podstawie sygnału gps okazało się, że bieganie po wodzie nie jest takie trudne jak mogłoby się wydawać i w trakcie biegu nawet nie zauważyłem, że biegnę obok, a nie po moście. Oczywiście jest też taka możliwość, że sygnał nie w pełni precyzyjnie pokazał trasę… ja zdecydowanie będę się trzymał jednak pierwszej wersji, bo odkąd trenuje triatlon, to mam wrażenie, że nie ma rzeczy nie możliwych.

praga mapa

Dr n. med. Marcin Stajszczyk (Ekspert Akademii Triathlonu)

Jest specjalistą reumatologiem i specjalistą chorób wewnętrznych, absolwentem Wydziału Medycznego Śląskiej Akademii Medycznej (obecnie Śląski Uniwersytet Medyczny) w Katowicach, na której w 1998 r. obronił pracę doktorską. Aktualnie pracuje w Śląskim Szpitalu Reumatologiczno-Rehabilitacyjnym im. Gen. J.Ziętka w Ustroniu, w którym pełni funkcję kierownika Oddziału Reumatologicznego oraz koordynatora leczenia biologicznego.

marcin stajszczyk