Ustalony przez organizatora limit czasu na ukończenie całych zawodów lub dotarcie do określonego punktu trasy.
Lemondka
Przystawka do kierownicy z podparciem przedramion, umożliwiająca przyjęcie pochylonej pozycji, która może zmniejszyć opór powietrza.
Lemondka to przystawka do kierownicy pozwalająca oprzeć przedramiona i ustawić dłonie przed tułowiem. Ułatwia przyjęcie pozycji aerodynamicznej podczas jazdy na rowerze. W triathlonie jest kojarzona z równym wysiłkiem na etapie kolarskim, zwłaszcza w zawodach bez draftingu. Sama nazwa sprzętu nie określa jednak, czy wolno go używać w każdym wyścigu.
Jak przystawka zmienia pozycję zawodnika?
Podpórki przejmują część podparcia przedramion, a wysunięte uchwyty zmieniają ułożenie ramion i tułowia. Pozwala to ograniczyć powierzchnię wystawioną na przepływ powietrza, jeśli całe ustawienie jest odpowiednie. Rzeczywisty opór zależy od sylwetki zawodnika, roweru i sposobu utrzymywania pozycji. Sam montaż przystawki nie dowodzi uzyskania konkretnej korzyści.
Ułożenie wpływa także na podparcie, widoczność drogi i dostęp do elementów sterowania. Dłonie oparte na uchwytach przystawki nie znajdują się w tym samym miejscu co na standardowej kierownicy. Dlatego pozycja aerodynamiczna musi być rozpatrywana wraz z możliwością kontrolowania roweru. Nie jest tylko statycznym ustawieniem widocznym na zdjęciu.
Lemondka a rower triathlonowy
Przystawki mogą być dołączane do kompatybilnej kierownicy albo stanowić część bardziej zintegrowanego kokpitu. W rowerze triathlonowym podpórki i uchwyty zwykle tworzą ważny element docelowej pozycji. Na rowerze szosowym lemondka zmienia sposób podparcia, lecz nie zmienia automatycznie całej geometrii roweru w geometrię konstrukcji triathlonowej.
Znaczenie mają wzajemne odległości siodła, podpórek i uchwytów. Pozycja możliwa do przyjęcia przez kilka chwil może okazać się trudna do utrzymania podczas długiej jazdy. Z tego powodu ustawienie lemondki jest częścią dopasowania roweru do zawodnika. Nie ma jednego układu odpowiedniego dla każdej budowy ciała i każdego dystansu.
Aerodynamika, komfort i przepisy
Zmniejszenie oporu powietrza ma znaczenie, jeśli zawodnik jest w stanie rzeczywiście korzystać z danej pozycji. Ustawienie ograniczające ruch, oddychanie lub kontrolę może zmieniać możliwość utrzymania planowanego wysiłku. Ocena sprzętu obejmuje zatem relację pomiędzy aerodynamiką, komfortem i funkcją, a nie tylko niskim ułożeniem tułowia.
Dopuszczenie przystawki zależy od reguł wyścigu. Przepisy dotyczące zawodów z draftingiem oraz bez niego mogą się różnić. Ograniczenia mogą dotyczyć budowy kokpitu i sposobu jego użycia. Fakt, że dany rower był dopuszczony w innych zawodach, nie jest automatycznym potwierdzeniem zgodności z regulaminem kolejnej imprezy.
Sposób mocowania musi odpowiadać konstrukcji kierownicy. Możliwość fizycznego założenia obejmy nie jest równoznaczna z dopuszczeniem jej przez producenta danego elementu. Ma to znaczenie zwłaszcza przy materiałach i kształtach wymagających określonego sposobu obciążania. Ocena kompatybilności jest odrębna od dopasowania pozycji i od zgodności roweru z regulaminem zawodów, choć wszystkie te kwestie dotyczą jednego zestawu.
Aerobary, przystawka czasowa i pozostałe nazwy
W polskim użyciu występują lemondka, przystawka czasowa oraz aerobary. Angielskie nazwy to aero bars i aerobars, a clip-on aerobars określa przystawki dołączane do kierownicy. Nazwy mogą odnosić się do całego zestawu albo do jego uchwytów, dlatego dokładny opis konstrukcji ma znaczenie przy rozmowie o wyposażeniu.
Kierownica czasowa i lemondka nie zawsze oznaczają ten sam element. Pierwsze określenie może obejmować szerszy układ kokpitu, a drugie same podpórki i wysunięte uchwyty. Również pozycja aero jest sposobem ułożenia ciała, nie nazwą przystawki. Te rozróżnienia pomagają oddzielić sprzęt od efektu, który ma umożliwiać.
Więcej haseł na L
Cały słownik-
Limit czasu -
Linia wsiadania i zsiadania Oznaczenia wyznaczające, gdzie można rozpocząć jazdę po T1 i gdzie trzeba zakończyć ją przed T2: wsiada się za pierwszą linią, a zsiada przed drugą.