Urządzenie mierzące moc wytwarzaną podczas pedałowania, podawaną w watach. Pozwala kontrolować intensywność jazdy niezależnie od samej prędkości.
Mikrocykl, mezocykl i makrocykl
Jednostki planowania treningu o rosnącej długości: mikrocykl obejmuje zwykle kilka dni, mezocykl kilka tygodni, a makrocykl dłuższy etap przygotowań.
Mikrocykl, mezocykl i makrocykl to okresy planowania treningu o różnej długości. Tworzą powiązaną strukturę: krótsze odcinki przygotowań składają się na dłuższe, a cel całego etapu wpływa na zadania poszczególnych tygodni i sesji. W triathlonie taki podział porządkuje wspólny plan pływania, jazdy na rowerze, biegania i odpoczynku.
Mikrocykl: najbliższy odcinek przygotowań
Mikrocykl jest najmniejszym z tych trzech poziomów planowania. Obejmuje kilka kolejnych dni z określonym układem wysiłku i regeneracji. Często odpowiada tygodniowi kalendarzowemu, ponieważ taki rytm pasuje do pracy i innych obowiązków zawodnika. Siedem dni nie jest jednak częścią definicji. W niektórych planach mikrocykl ma inną długość, wynikającą z dostępności treningu lub reakcji na obciążenie.
Na tym poziomie ustala się następstwo jednostek, ich intensywność i rozmieszczenie przerw. W triathlonie znaczenie ma obciążenie łączne, nawet jeśli poszczególne sesje dotyczą innych dyscyplin. Trudny trening kolarski i mocny bieg w kolejnych dniach nie są od siebie niezależne tylko dlatego, że odbywają się na innym sprzęcie.
Mezocykl: blok ze wspólnym zadaniem
Mezocykl łączy kilka mikrocykli podporządkowanych wybranemu celowi. Może służyć rozwijaniu wytrzymałości, zwiększaniu tolerancji określonej intensywności albo przygotowaniu do wymagań najważniejszego startu. Zazwyczaj obejmuje kilka tygodni, lecz jego granice wynikają z założeń planu. Nie każdy miesiąc kalendarzowy jest automatycznie osobnym mezocyklem.
Poszczególne mikrocykle w takim bloku mogą się różnić. Jedne przynoszą większe obciążenie, inne pozwalają odpocząć lub sprawdzić reakcję na wykonaną pracę. Mezocykl opisuje więc kierunek rozwoju, a nie wymóg powtarzania identycznego tygodnia. Zmiana zmęczenia, zdrowia czy kalendarza zawodów może wymagać korekty jego przebiegu.
Makrocykl i związek między okresami
Makrocykl obejmuje szerszy etap przygotowań, w którym mieszczą się kolejne mezocykle. Może dotyczyć całego sezonu albo przygotowania do jednego głównego startu. W sezonie z kilkoma celami możliwe jest wyodrębnienie więcej niż jednego makrocyklu. Dlatego utożsamianie tego terminu zawsze z pełnym rokiem upraszcza jego znaczenie.
Zależność między poziomami działa w obie strony. Cel makrocyklu pomaga określić zadania bloków, ale wykonanie krótszych okresów pokazuje, czy plan wymaga zmiany. Podział ma ułatwiać ocenę ciągłości treningu, a nie wymuszać realizację wcześniej zapisanych obciążeń mimo zmienionych warunków. Jest narzędziem periodyzacji, czyli organizowania przygotowań w czasie.
Różne długości okresów pozwalają opisać także przygotowania, które nie mieszczą się w regularnym rytmie tygodni. Zgrupowanie, podróż lub zmiana daty startu mogą zmienić rozkład pracy bez zmiany głównego celu. Ocena wykonania jednego mikrocyklu nie jest równoznaczna z oceną całego makrocyklu. Niektóre zadania mają znaczenie dopiero jako suma powtarzanej pracy w dłuższym czasie.
Nazwy cykli w planach treningowych
W materiałach anglojęzycznych występują nazwy microcycle, mesocycle i macrocycle. Odpowiadają polskim określeniom mikrocykl, mezocykl i makrocykl. Frazy cykl tygodniowy, blok treningowy czy plan sezonu mogą opisywać podobną perspektywę, lecz same nie wskazują jednoznacznie formalnego poziomu planowania.
Jednostka treningowa oznacza pojedynczą sesję i nie jest synonimem mikrocyklu. Z kolei określenie blok bywa używane swobodnie: czasem nazywa mezocykl, a czasem krótsze zgrupowanie treningów. Znaczenie wynika wtedy z opisu celu oraz czasu trwania. Precyzyjne nazwanie okresu pozwala odróżnić pojedynczy trening od szerszej części przygotowań.
Więcej haseł na M
Cały słownik-
Miernik mocy -
Mleczan Mleczan, czyli związek powstający podczas przemian glukozy i wykorzystywany jako paliwo. Jego stężenie we krwi pomaga oceniać intensywność wysiłku.
-
Moc znormalizowana Obliczana z pomiarów mocy wartość, która uwzględnia zmienność wysiłku i pomaga oszacować jego obciążenie lepiej niż sama średnia moc.