Końcowa część treningu polegająca na stopniowym zmniejszaniu intensywności, np. przez spokojny trucht, marsz lub lekkie pedałowanie.
Strefa zrzutu
Oznaczony odcinek trasy, na którym wolno wyrzucać odpady, np. opakowania po żelach i bidony, zgodnie z regulaminem zawodów.
Strefa zrzutu to wyznaczony odcinek trasy, na którym zawodnicy mogą pozostawiać określone odpady zgodnie z regulaminem imprezy. W triathlonie dotyczy to m.in. opakowań po żywności i zużytych bidonów. Jej granice porządkują miejsca zbierania odpadów i odróżniają dozwolone pozbywanie się wyposażenia od wyrzucania go w dowolnym punkcie trasy.
Wyznaczone miejsce ma konkretne granice
Strefa jest oznaczana przez organizatora i może występować na wybranych etapach zawodów. Jej początek i koniec mają znaczenie regulaminowe. Sama obecność innych opakowań na poboczu nie jest informacją, że w tym miejscu wolno wyrzucać kolejne. Źródłem zasad są oznaczenia oraz komunikaty dotyczące konkretnej imprezy.
Zawodnik może korzystać z produktów przez dłuższy odcinek, ale możliwość pozbycia się opakowania jest związana z miejscem przewidzianym przez organizatora. Te dwa momenty nie muszą następować bezpośrednio po sobie. Strefa zrzutu nie określa więc, kiedy należy jeść lub pić, lecz gdzie wolno pozostawić związane z tym odpady.
Relacja z punktem żywieniowym
Strefy zrzutu bywają umieszczane w pobliżu punktów z napojami i jedzeniem. Ułatwia to zbieranie rzeczy, których zawodnik pozbywa się przy uzupełnianiu zaopatrzenia. Nie oznacza jednak, że dowolne miejsce przed punktem, za nim lub wzdłuż całej jego obsługi jest automatycznie częścią dozwolonego obszaru.
Punkt żywieniowy i strefa zrzutu pełnią inne funkcje. Pierwszy służy pobieraniu produktów, druga pozostawianiu odpadów. Mogą występować blisko siebie, lecz ich zakres wynika z organizacji trasy. Przebieg i oznaczenie tych miejsc mają znaczenie również dla wolontariuszy oraz pozostałych uczestników poruszających się tym samym odcinkiem.
Dlaczego zasady dotyczą także drobnych opakowań?
Zużyte opakowania i wyrzucone bidony mogą pozostawać na trasie po przejeździe lub przebiegnięciu zawodnika. Znaczenie ma zarówno porządek, jak i dostępność przejazdu dla kolejnych osób. Dlatego regulaminy określają odpowiedzialność uczestników za pozostawiane rzeczy i mogą przewidywać sankcje za postępowanie poza dozwolonym obszarem.
Rodzaj kary oraz sposób oceny zdarzenia zależą od przepisów zawodów. Nie istnieje jedna stawka obowiązująca na wszystkich dystansach i imprezach. Wyrzucenie opakowania w miejscu niedozwolonym jest zagadnieniem regulaminowym niezależnym od tego, czy zawodnik odniósł w ten sposób korzyść czasową. Strefa nie jest jedynie sugestią miejsca sprzątania.
Zakres dozwolonego zrzutu może obejmować różne przedmioty zależnie od organizatora. Nie każde wyposażenie porzucone na trasie staje się odpadem, którego można pozbyć się bez konsekwencji. Zasady odbioru rzeczy osobistych, pomocy technicznej i pozostawiania śmieci mogą stanowić osobne części regulaminu.
Drop zone, littering zone i nazwy pokrewne
W anglojęzycznych przewodnikach pojawiają się nazwy drop zone, litter zone lub littering zone. W polskich materiałach używane są strefa zrzutu i strefa wyrzucania odpadów. Dokładny zakres tych określeń wynika z legendy mapy oraz instrukcji organizatora, zwłaszcza jeśli na trasie wyznaczono kilka rodzajów punktów.
Strefa kar nie jest synonimem strefy zrzutu. Oznacza miejsce odbywania kary czasowej. Również punkt żywieniowy nazywa inną funkcję, nawet jeśli obsługuje sąsiedni fragment trasy. Rozróżnienie nazw pozwala odczytać mapę zawodów bez utożsamiania wszystkich oznaczonych miejsc z jednym obszarem obsługi.
Więcej haseł na S
Cały słownik-
Schłodzenie -
Slot kwalifikacyjny Miejsce uprawniające do udziału w zawodach docelowych, np. mistrzostwach świata, przyznawane według zasad kwalifikacji danej imprezy.
-
Start falowy Sposób startu, w którym zawodnicy są podzieleni na grupy. Każda grupa rusza jednocześnie na wspólny sygnał, a kolejne fale startują w ustalonych odstępach.