Domestiques, czyli zaproszenie do dyskusji
Wkrótce, bo już 6 marca w Dubaju rusza seria ITU WTS, co można uznać za symboliczne rozpoczęcie sezonu poważnego ścigania.
Wkrótce, bo już 6 marca w Dubaju rusza seria ITU WTS, co można uznać za symboliczne rozpoczęcie sezonu poważnego ścigania. Rywalizacja będzie w tym roku tym ciekawsza, że zawodnicy wejdą w kluczową fazę zdobywania punktów do kwalifikacji olimpijskich. Nie o punktach będzie jednak ten artykuł, a raczej o sposobie budowania taktyki poszczególnych federacji na Igrzyska w Rio. Wbrew pozorom nie będzie to tekst skierowany do wąskiej grupy zawodników wyczynowych, lecz przede wszystkim do nas, amatorów. Ale o tym nieco później.
Zawodnicy zdobywają punkty dla swoich związków narodowych, te wybierają reprezentację na Igrzyska. Zwyczajowo wybiera się najwyżej stojących w rankingach, lecz od pewnego już czasu nie jest to tak oczywiste. W triathlonie olimpijskim jeden niewielki błąd może kosztować cztery lata ciężkich przygotowań i niemałych funduszy przeznaczonych na szkolenie zawodnika. Dużą popularność zyskuje więc koncepcja lidera (lub dwóch) plus pomocnika w razie nieprzewidzianych kłopotów. Taki zawodnik nie musi być triathlonistą kompletnym, wystarczy jeżeli będzie umiał kontrolować grupę pływacką, lub dociągnąć swojego lidera do czołówki na rowerze. Siłą rzeczy ma niewielkie szanse na znalezienie się w pierwszej trójce swojego kraju w rankingu olimpijskim. Tym bardziej, że wyznaczeni do pomocy „domestiques” już kilka miesięcy przed docelową imprezą mają zakaz mocnego treningu biegowego, czy startu w którym dają z siebie wszystko do samej mety. Mają być maksymalnie sprawni w wodzie i na rowerze. Budzi to czasem kontrowersje, szczególnie wśród pominiętych nominacjami zawodników, ale pomysł współpracy wydaje mi się bardzo rozsądny. Tak właśnie działają Niemcy, Hiszpanie, Amerykanie, czy Anglicy. Igrzyska Olimpijskie to miejsce, gdzie walczy się nie tylko o swoją sławę, ale również dla kraju, który reprezentujemy. W takim przypadku triathlon przestaje być sportem indywidualnym, a na sukces pracuje cały zespół. Może to być nieco trudne do zaakceptowania dla przeciętnego amatora wychowanego na przykładach wielkich indywidualności, w szczególności z dystansu Ironman.
Ta sytuacja nasunęła mi pewien pomysł. A co gdyby zastosować koncepcję pomocników wśród amatorów i to na najbardziej popularnych dystansach bez draftinguDraftingJazda blisko za innym kolarzem, który osłania przed pędem powietrza. Dzięki mniejszemu oporowi można utrzymywać tę samą prędkość przy mniejszym wysiłku.? Już dziś znam przypadki „prowadzenia” amatorów na wynik w maratonach przez trenerów, nie mówiąc już o koleżeńskich przysługach. W triathlonie jednak sytuacja jest bardziej skomplikowana i wymagająca zaawansowanej logistyki.
Ze swojej strony od razu chcę zadeklarować, że nie widzę nic zdrożnego w śrubowaniu życiówek przy wsparciu z zewnątrz, jeżeli tylko trzymamy się regulaminu zawodów. Za oszustwo uważam skracanie trasy, drafting, doping, ale nie omawiany problem. W przypadku sportu wyczynowego uważam wręcz, że „domestiques” są prawdziwymi bohaterami stojącymi za sukcesami swoich liderów. Dla sportowca igrzyska olimpijskie są celem najwyższej wagi. Poświęcenie własnych, choćby niewielkich szans na medal dla innego zawodnika jest przejawem pokonania osobistych ambicji na rzecz dobra wyższego rzędu. Ciekaw jestem jednak waszej opinii. Czy widzicie miejsce na przykład na usługę komercyjną polegającą na pomocy na trasie, w celu uzyskania wymarzonego czasu. Czy wykupilibyście taki pakiet na start?
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.