Jak wielu triathlonistów stosuje doping?
Wydarzeniem, które poruszyło triathlonową społeczność, było udowodnienie Chartierowi stosowania dopingu. Istnieje rozwiązanie tego problemu?
Wydarzeniem, które w ostatnim czasie poruszyło całą triathlonową społeczność, było udowodnienie Collinowi Chartierowi stosowanie dopingu. Po ogłoszeniu wyników postępowania antydopingowego w środowisku rozgorzała dyskusja na temat powszechności używania zakazanych środków. Czy istnieje rozwiązanie tego problemu?
ZOBACZ TEŻ: Czy media muszą pisać o Karasiu i ultratriathlonie?
Pod koniec kwietnia tego roku Międzynarodowa Agencja Kontroli Antydopingowej ogłosiła w imieniu IRONMANa, że Collin Chartier naruszył przepisy antydopingowe. W próbce pobranej od zawodnika 10 lutego 2023 wykryto zakazaną substancję – EPO (erytropoetynę), znajdującą się na Liście Substancji i Metod Zabronionych opublikowanej przez Światową Agencję Antydopingową.
Collin Chartier nie odwoływał się od decyzji i zgodził się z konsekwencjami zaproponowanymi przez Międzynarodową Agencję Kontroli Antydopingowej. Zawodnik otrzymał dyskwalifikację na 3 lata do 23 marca 2026 roku, jednak zgodnie z jego zapowiedziami ostatecznie zakończył sportową karierę, całkowicie rezygnując z triathlonu.
"Szprycuje się masa ludzi"
Jak mówi IronWay, Collin Chartier naraził cały triathlon: „na budowanie narracji, takiej jak w kolarstwie - że wszyscy biorą”. I o ile jest to stwierdzenie niezwykle krzywdzące, o tyle IronWay podkreśla, że niestety przypadek Chartiera nie jest jedynym przypadkiem stosowania dopingu w triathlonie.
- Uważam, że w triathlonie amatorskim i w Polsce i na świecie szprycuje się [stosuje doping] masa ludzi. W triathlonie PRO szprycuje się zapewne mniej [osób], ale też ma to miejsce - tłumaczy.
Zdaniem IronWaya w interesie wszystkich dużych organizatorów wyścigów triathlonowych powinno być badanie zawodników. Zasadniczym problemem jest jednak fakt, że wprowadzenie systemu badań jest trudne logistycznie, a przede wszystkim bardzo kosztowne. I o ile w wypadku zawodników PRO, których jest zdecydowanie mniej, jest to łatwiejsze, o tyle większy problem stanowią amatorzy.
"Amatorów nie bada prawie nikt"
- Amatorów nie bada prawie nikt. Ani na Zachodzie, ani w Polsce. Badań na amatorach jest robionych bardzo mało […] Jeśli próbka kosztuje kilkaset euro i chcielibyśmy przebadać na mistrzostwach Polski podium z każdej kategorii wiekowej to mamy nagle kilkadziesiąt osób i 100 czy 200 tysięcy złotych na przebadanie amatorów - mówi IronWay.
Taka sytuacja sprawia, że: „wiele osób mogłoby być złapane, ale nikt ich nigdy nie złapał”, a tym samym wśród zawodników, którzy zdają sobie sprawę z braku kontroli, rośnie pokusa stosowania dopingu. Kolejnym z powodów, który wymienia IronWay jest fakt, że triathlon to stosunkowo drogi sport, a osoby w nim startujące są osobami o dobrej sytuacji finansowej. Przekłada się to na większe możliwości korzystania z pomocy tzw. „doradców suplementacyjnych”, czyli osób odpowiedzialnych za odpowiednie ułożenie planu stosowania dopingu. Naturalnym aspektem jest również chęć rywalizacji z innymi zawodnikami i zwycięstwa w niej, co jak podkreśla IronWay, jest błędne.
- Lepiej jest rywalizować z samym sobą, ze swoimi postępami i swoimi wynikami, niż bezpośrednio z kimś - wyjaśnia IronWay.
"Wyścig o marchewkę"
Podstawowym pytaniem, które zadaje IronWay, jest pytanie: „czy warto psuć sobie zdrowie?” Bo o ile stawki, o które walczą zawodnicy PRO są wysokie, o tyle w większości wyścigi amatorów, to wyścigi: „o marchewkę”. Stosowanie dopingu zdaniem IronWaya może przynieść tak naprawdę więcej negatywnych skutków.
- Ścigamy się w większości o marchewkę. Jak dobry amator zrobi 4:30:00 w połówce Ironmana, czy 9 godzin na całym, to usłyszą o nas głównie koledzy i znajomi w naszym mikroświatku. Oczywiście to jest sukces, ale raczej jest szansa, że krócej pożyjemy, możemy sobie coś uszkodzić, przedawkować. Moim zdaniem to totalnie bez sensu, plusów widzę niewiele […] Najbardziej nie rozumiem, jak są osoby, którym ekstremalnie zależy, triathlon stanowi całe ich życie i wszystko podporządkowały pod ten sport i co kiedy zostaną przyłapane? Stracą wszystko, na czym im zależy? Korzyści nie ma, a potencjalne ryzyko jest gigantyczne - tłumaczy.
Problem bez rozwiązania?
Przy tak kosztownym procesie, jakim jest kontrola antydopingowa Polski Związek Triathlonu, który jak mówi IronWay: „i tak ma problem z zapinaniem budżetu”, prawdopodobnie nie dysponuje tak dużymi środkami, aby walczyć z dopingiem na skalę ogólnokrajową.
Jednym z pomysłów może być przekazywanie przez organizatorów konkretnych zawodów określonej puli pieniędzy na testy antydopingowe, jednak przy obecnej sytuacji, w której organizatorzy muszą mierzyć się z nieustannie rosnącymi kosztami, takie rozwiązanie również może okazać się niemożliwe.
Niesprawiedliwym dla zawodników niestosujących dopingu wydaje się również wprowadzenie dodatkowej opłaty w ramach pakietu startowegoPakiet startowyZestaw materiałów przekazywany uczestnikowi zawodów, zwykle zawierający numer startowy, oznaczenia sprzętu lub chip do pomiaru czasu., która przekazana zostałaby na zbadanie najlepszych sportowców, zajmujących najwyższe miejsce na danych zawodach.
W wypadku Collina Chartiera wśród wielu zawodników PRO pojawiły się głosy mówiące o tym, że oprócz kary trzech lat dyskwalifikacji, zawodnik powinien ponieść dotkliwszą karę finansową poprzez odebranie mu wygranych pieniędzy z ostatnich kilku lat. I jak mówi IronWay, w wypadku PRO takie rozwiązanie może się sprawdzić, jednak dla amatorów, którzy nie walczą o duże nagrody finansowe, nic się nie zmieni.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.