Blogi

Maraton bez papierosa

Maraton lub połówka IM oraz porzucenie palenia. Z tymi hasłami rozpocząłem blogowanie na tej stronie. Szast-prast i już w drugim sezonie mogę powiedzieć, że zadanie zostało wykonane.

Akademia Triathlonu

Maraton lub połówka IM oraz porzucenie palenia. Z tymi hasłami rozpocząłem blogowanie na tej stronie. Szast-prast i już w drugim sezonie mogę powiedzieć, że zadanie zostało wykonane. Tri jeszcze odkładam na potem, jak uda się opanować kraula. Do tej pory każde podejście do pływania kończyło się długotrwałym przeziębieniem. Więc maraton.

Dzięki wyrozumiałości, ba, nawet zachęcie bliskich, mogłem całe wakacje przygotowywać się do debiutu. Bardzo mi się to podobało. Zamieszkałem w lesie, po którym też latałem, dobrze jadłem, dużo odpoczywałem, a w pozostałym czasie kombinowałem, co by tu jeszcze fajnego... Ech, życie profi... Z trudniejszych spraw to uzupełnianie zapasów, innych niż tych dostępnych na wiejskim targu. Wtedy wyprawiałem się do najbliższej aglomeracji, czyli Piotrkowa Tryb i rozpytywałem „gdzie tu macie sklepy ze zdrową żywnością?' No i kierowali mnie do Rossmanna :-). A tak się porobiło, że przy okazji odfajkowania, objawiła się coraz mocniejsza odkrętka w stronę dobrego i zdrowego. Nie, żeby mocna korba, ale już np. wciąganie gorących kubków albo odwiedzanie McDonaldsa budzi moje współczucie.

W pierwszym wpisie założyłem, że zmieszczenie się w 4 godzinach byłoby wręcz moim sportowym osiągnięciem. A im bliżej startu, tym bardziej poprzeczkę podnosiłem. Po jakichś próbkach na krótszych kawałkach, wg danielsowskich papierów 3:30 miałem jak w banku. Sam Daniels zaleca, żeby na ostatnim etapie przed startem nieco wyluzować, wręcz poczuć, że za mało biegamy. No i świetnie, czułem to. A nawet z tym wrażeniem woziłem się już od dawna. Średni kilometraż z 18 tygodni programu to ledwie 39km, ale za to przebiegi sierpniowe, czyli w szczycie przygotowań, wynosiły ładnych 60km. Tak czy siak „Program dla chcących ukończyć maraton' został zrealizowany. 14 września byłem gotowy.

No i poleciałem po naszym Wrocku. Oj, spory ci on jest. Chciałem przebiec negative split⁠Negative splitSposób rozłożenia wysiłku, w którym druga połowa dystansu jest pokonana w krótszym czasie niż pierwsza.. Po mojemu to po kolei wszystkie trzy zakresy, jakie znam: przyjemnie lekko, przyjemnie trudno, przyjemnie w cholerę trudno. Plan zaczął się realizować z niejakim wyprzedzeniem. Znaczy w cholerę trudno zaczęło się zanim pomyślałem o przyspieszeniu. A jak przyszła na to pora, to zaprzątnięty już byłem drewnianymi nogami, wypatrywaniem wody, kolejnej tabliczki kilometrowej albo innego zbawienia. Fajnie pomagali załoganci punktów z wodą i bananami. No nie mogłem się zatrzymać choćby na moment, kiedy wolontariuszka biegła z kubkiem wody, bylebym nie tracił czasu przy stole. Thanks. Na początku, o 9.00 było w sam raz. Potem tylko cieplej. Ale co 2,5km było coś dla ochłody. Od połowy trasy przyjmowałem na klatę całe wiadra wody, a pomyśleć, że na pierwszych punktach spryskiwałem się delikatnie, żeby nie zachlapać okularów albo zegarka :-)

A co ze ścianą? Jeszcze nie tym razem. Jakoś mi się przesmyknęło. Ale liczyłem na trochę więcej; miałem przyspieszać, a z trudem udało się nie przejść do marszu. Jeszcze na 30km zrobiłem sobie remanent członków i głowy, zebrałem do kupy i... No i nie dało rady. Chwilę potem zaczęły się atrakcje Starego Miasta z brukiem, szynami i zakrętasami. Podeszwy już mnie paliły na maksa. Wprawdzie w kapciach bliskich naturalnym fajnie się lata, ale nie na kostce. Tempo siadło do 5:30. No to zgadzałoby się. Ledwie ukończyć - tak. Na łamanie trzeba jeszcze popracować. Dopiero przed metą, już wśród drzew alei dojazdowej do stadionu moc jakby wróciła, znowu rządziłem swoimi nogami. Znowu mogłem przyspieszyć, ale wcale tego nie potrzebowałem. Spływała na mnie wielka błogość. A może to wzruszenie? Czułem się jak dziecko, które mogło być zmiażdżone przez królewską potęgę. Niechbym tylko mocniej podskoczył. A teraz? Wielki Dystans stopniał do Ostatniego Kilometra, potem ostatnich metrów. Pik i 3:39:23. Wygrałem? Przegrałem? Właściwie to chyba stanęło na remisie.

I to by było na tyle. Dzięki. Aaa, i życzę wszystkim uprawiającym ukochaną dyscyplinę, żeby nie mówili że to cierpienie, łzy i wyrzeczenia, że to musi boleć, albo - że nikt nie mówił, że będzie łatwo i takie tam. Ja Wam mogę powiedzieć, że teraz jest najlepiej.