Trening

"Stawić czoła kultowemu!" - Arek Cichecki

Niespełna cztery lata temu moja wizyta u lekarza skończyła się niczym wyrok:,,Zaniechać aktywności sportowej, żadnych nart, windsurfingu i innych wygłupów. Pora spojrzeć w metrykę!

"Stawić czoła kultowemu!" - Arek Cichecki

Niespełna cztery lata temu moja wizyta u lekarza skończyła się niczym wyrok:,,Zaniechać aktywności sportowej, żadnych nart, windsurfingu i innych wygłupów. Pora spojrzeć w metrykę! Rozwiązanie problemu z kręgosłupem? Skalpel”. Na szczęście nie dałem się omamić tytułem profesorskim ( nie Ciebie mam na myśli drogi Arturze, Ty jesteś cacy, tamten był be). Drugi lekarz, bez tytułu naukowego, zalecił dużo pływać. Do tego na horyzoncie pojawił się Ludwik Sikorski- znany podżegacz i agitator triathlonowy. I tak to się zaczęło… Zrzucone zbędne 15 kg, systematyczny trening, a za tym wzmocnienie gorsetu mięśniowego sprawiły, że zapomniałem o bólach kręgosłupa. W trzecim sezonie zabawy w tri uznałem, że czas zmierzyć się z kultowym dystansem 226 km. Zrealizować marzenie, wejść do elitarnego grona ,,ludzi z żelaza”. Ten przydługi wstęp jest celowy, może zabrzmi górnolotnie, ale jest przesłaniem dla ludzi po pięćdziesiątce. Można jeszcze w tym wieku zmienić styl życia, podnosić swoją sprawność, cieszyć się sportem, przy okazji poznawać ciekawych ludzi i zwiedzać nowe miejsca….

Zaproponowany przez mojego przyjaciela ,,blogowego ” Michała Budzika ,,Ostseeman’ spełniał moje wszystkie kryteria. Bez niepotrzebnego blichtru, gonitwy za slotami, ale za to z trzynastoletnią tradycją, właściwą pompą i świetnymi recenzjami za organizację, a także z dodatkową atrakcją, bo ogłoszony jako Mistrzostwa Północnych Niemiec. Poza tym Glücksburg, czyli miejsce ,,potyczki” , to piękny kurort, turystycznie atrakcyjne okolice. Dla mnie wyjątkowo pasujący termin zawodów. Po drodze starty w Ślesinie i Suszu dobrze współgrały z moją koncepcją przygotowań. Ubolewałem tylko, że w trakcie tych przygotowań wypadło kilka dni tu, kilka dni tam, uzbierałby się z tego dobry mikrocykl⁠Mikrocykl, mezocykl i makrocyklJednostki planowania treningu o rosnącej długości: mikrocykl obejmuje zwykle kilka dni, mezocykl kilka tygodni, a makrocykl dłuższy etap przygotowań.… A przydałyby się jeszcze dwa długie wyjeżdżenia i chociaż jedno długiego wybieganie. Zresztą nie miało to już znaczenia, kogo będzie interesować, czy jakiś tam dziadzio Cichecki zrobi IM 15 min w jedną czy druga stronę!? To miała być moja prywatna walka z samym sobą, ogromna próba charakteru ….

Dzień startu

Start przy molo, na którym zalegały już tłumy. Brama przy wyjściu z wody z kurtyną wodną. Przy mecie rozstawiona trybuna, w pobliżu startu zawieszony w powietrzu, monumentalny balon załogowy. Widać niemiecką dbałość o szczegóły. Zapodający muzę, znający się na rzeczy, odpowiednio potęguje nastrój. Czekamy na start. Spiker zapowiada odegranie skróconej wersji hymnów państw biorących udział, chyba pięć …. Nagle słyszę Mazurek Dąbrowskiego. Jesteśmy z Polski tylko z Michałem, dla nas ekstra to grają! Ściska za gardło, ciary na plecach! Takie chwile pamięta się do końca życia. Nagle wszystko milknie, cisza jak makiem zasiał… Scenariusz godny Hickoka! Z głośników wydobywa się odgłos bijącego serca: tu-du, tu-du, tu-du….. W tym momencie dociera do mnie w jakim wydarzeniu przyszło brać mi udział.

Strzał!

Nie śpieszę się. Zamarudziliśmy trochę z Michałem, nie wystarczyło czasu na porządną rozgrzewkę, musiała ograniczyć się tylko do 5 min truchtu, wejścia i wyjścia z wody. Od samego początku mam wrażenie, że cierpię na rozdwojenie jaźni. Arek Rozsądek, podchodzący z pokorą do kultowego, zaciągający lejce fantazji i Arek Narwaniec, z tych, co z bagnetem na czołgi żelazne… Pierwsze z dwóch okrążeń luźno, zachowawczo. Chcę dogrzać ,,maszynerię”. W drugim stawka rozciąga się - przyśpieszam. Z ciekawością obserwuje dno, dużo rozgwiazd i muszli, po przejęciu kontroli nad techniką prawie wpadam w samozachwyt . Zapominam o nawigacji. Wystawiam łeb. O w mordę! Zły azymut! Odpłynąłem od grupy dobre 20 m! Nie cierpię frajersko straconego czasu! Wychodzę z wody, czas 1:11. Miało być lepiej, ale nie odczuwam włożonego wysiłku, pocieszam się, że odda to na rowerze.

T1⁠Strefa T1Strefa, w której zawodnik po pływaniu przygotowuje się do jazdy na rowerze. T1 oznacza też samą zmianę z pływania na rower oraz jej czas.

System ,,woreczkowy”. Starannie wycieram nogi z piasku w celu uniknięcia otarcia. Celowo nie zakładałem koszulki startowej pod piankę, rano temperatura 12 stopni, chciałem mieć suchą. Teraz koszulka utkwiła na mokrym karku i za cholerę nie mogę jej wciągnąć, jakby zassała! Czas ucieka a ja bluźnie na siebie pod nosem. Dodatkowo zaciągam na ramiona ,,rękawki” zrobione ze skarpetek poprzez rozerwanie czubków. Niech maj inni radochę a ja zaoszczędzę utraty kalorii… Zeszło ponad 5 min!

Tors

Rower

Wymagająca trasa, powiedziałbym, że wręcz interwałowa, podjazdy, zjazdy. Sześć pętli, trudnych technicznie, dużo zakrętów, trasa z drogi wchodząca w wąskie ścieżki rowerowe, z zakrętami 90 stopni. Na jednym z nich źle oceniam prędkość, hamuje i wyrzuca mnie za asfalt, cudem unikam gleby. Podjazdy zaliczam bez spinki, trzymam w ryzach tętno, na tych sztywnych zwalniam nawet do 14 h/km. Przy zjazdach przybieram optymalną pozycję areo , daje nogom odpocząć, rozwijam przy tym prędkość do 55 km/h i o dziwo podganiam zawzięcie pedałujących. Normalna praca tylko na wypłaszczeniach. Jest dobrze 37-39 km/ h jakoś nie robi na mnie wrażenia. Cały czas utrzymuję dyscyplinę przyjętej strategii żywieniowej, czyli 300 kal/ h. Co pół godziny przyjmuje na zmianę żel – baton. Kończę rower i śmieje się w duchu do siebie! Planowałem 6h a jest 5.26! Dwutygodniowy tapering⁠TaperingZaplanowane zmniejszenie obciążeń treningowych przed ważnymi zawodami, aby ograniczyć zmęczenie i zachować wypracowaną formę. pomógł. Tak miało być, w końcu to start A tego sezonu…. ale, że aż tak? Cuda! Co ciekawe, dwa razy tylko widziałem przejeżdżającego sędziego, a zero prób draftingu!

image1

T2⁠Strefa T2Strefa, w której zawodnik odstawia rower i przygotowuje się do biegu. T2 oznacza też samą zmianę z jazdy na rowerze do biegu oraz jej czas.

Znowu zeszło ponad 5min…. Byłem zmuszony odwiedzić toi toi, no ale zawsze to trochę lżej…

Bieg.

Najsprawiedliwsza konkurencja. Tu wszystko zależy od tego, co masz w nogach, sercu i głowie. Nie super pianka, czy umiejętność nawigacji i omijania razów, nie wypasiony rower za grubą kasę, mierniki mocy⁠Miernik mocyUrządzenie mierzące moc wytwarzaną podczas pedałowania, podawaną w watach. Pozwala kontrolować intensywność jazdy niezależnie od samej prędkości. czy niefart z gumą…. Ty i Twoja wola walki! Po czasie widzę, że wystarczy ,,tylko” zrobić maraton w 4 h i będzie ok 10.50! Nie ma takiej opcji, żebym nawet przy zajeżdżonych nogach nie mógł tego dokonać! Oczywiście tak szeptał Narwaniec. I poniosło głupola! Za wcześnie uwierzyłem w swoją moc. Andrzej Kozłowski , który dzwonił do mnie dzień wcześniej przestrzegał, zacznij wolno, nawet od marszu… przytaczał nawet Bonapartego ,, Euforia to delirium rozumu”. Taaa… ale Narwaniec zaraz wyłuskał gdzieś wypowiedź Naczelnego, że wygrywa ten kto zdoła jak najmniej zwolnić…. Międzyczas w półmaratonie 1.49! Nieuchronnie zbliżał się moment, zapłaty za szarżę. Podbiegi zaczynają być coraz bardziej upierdliwe, punkty żywieniowe rozstawione w dobrych odległościach, jakby ktoś ekstra oddalał . Jednocześnie obserwuję ,,tubylców” biorących udział w zawodach. Totalny luz, podchodzą do znajomych, którzy biesiadują przy trasie, piją piwo, śmieją się i biegną dalej. Sędziowie przymykają oczy, nie ma nadgorliwców, co potrafią zdyskwalifikować za rzucenie bluzy w niewłaściwym miejscu. Trochę mi się ten luzik udziela… Rozkoszuje się już domniemanym wynikiem, przestaje walczyć… Atmosfera wspaniała! Co rusz słychać eksplozję aplauzu dla finiszujących.

image2

A ja wolniej, wolniej…. Na kilometr przed metą wzbieram się w sobie, przyspieszam, przed wbiegnięciem na dywan żona, która dwoiła się i troiła, podaje mi szalik z napisem Polska. Wbiegam i widzę na zegarze 10.38…. Dzika radość, cholerna satysfakcja, wręcz duma!

Za metą czekał już Michał, ukończył wcześniej coś ok. 16 min. Wpadamy sobie w ramiona, jesteśmy szczęśliwi. Jedziemy na kwatery, wracamy wieczorem na zakończenie. Dużo startujących jeszcze walczy. Atmosfera w dalszym ciągu rewelacyjna. Ogromny doping, tańczące czirliderki, pochodnie….. O 22 zamknięcie zawodów zakończone pięknym akcentem – fajerweki!

certyfikat

Ceremonia wręczania nagród w ekskluzywnym hotelu. Zwycięzcy w open kasują po 4,5 tys euro. Trwa dekoracja poszczególnych kategoriach, w pewnym momencie spiker zaczyna się jąkać ,, Ci-ci-ceki” … hehe… można powiedzieć, że niechcąco zostałem Mistrzem Północnych Niemiec w AG. Po prostu jaja!

Na koniec:

Marcinie, wiem, rozczarowałem. Nie dokonałem analizy wpływu gęsiej skórki na długość poślizgu w wodzie ani innych badań, mających kluczowy wpływ na końcowy wynik. Jam prosty człek, ,,naturszczyk”, nawet nie założyłem pulsometru. Wszystkie analizy zostawiam Wam, ekspertom. Przyjacielowi Arturowi wymierzam publicznego klapsa w pupkę za nazwanie tych zawodów ,,wiejskimi i podwórkowymi” ! Wstydź się! Teraz mogę Ci dołożyć, przecież jestem już ,,żelaznym” !

Szczególne podziękowania dla żonki! Oj, jest mega wsparcie!

Michale, druhu mój – wielkie dzięki za wszystko!!!

Micha z_moj_onk

Arkadiusz Cichecki

Były bloger Akademii Triathlonu. W latach 2013-2017 relacjonował swoje treningi i starty oraz pisał o motywacji. Opisywał własną drogę od debiutu do dłuższych dystansów.