Zakochany od 12 lat, marzy o kategorii 90+
Triathlon? Faktycznie to chyba miłość od pierwszego wejrzenia.
Triathlon? Faktycznie to chyba miłość od pierwszego wejrzenia. Pływanie trenowałem „od zawsze” wyczynowo, po studiach zacząłem trochę ścigać się na rowerze MTB, kiedy więc przeczytałem w Gazecie Lekarskiej o Mistrzostwach Lekarzy w Triathlonie pomyślałem: TAK! To jest sport dla mnie. Pojadę i wygram ! Trochę martwiłem się bieganiem, ale dam radę. To był rok 2001 – Sława. Kiedy dojechałem z małżonką na miejsce, zaniepokoił mnie nieco widok młodych wysportowanych ludzi o nienagannych sylwetkach z kosmicznym sprzętem, ale „przecież to nie są lekarze” – nie moja kategoria. Na 18-tą w pokoju nr 6 odprawa lekarzy startujących w mistrzostwach. Wpadłem lekko spóźniony. Pokój składał się z dwóch pomieszczeń, w jednym siedzieli zgromadzeni uczestnicy, a w drzwiach stał … organizator. Usiadłem z rozdziawioną gębą. Organizator- IDOL! Miał na sobie obcisły strój z lycry, szczupły, wysportowany, konkretny. - Chyba jednak nie wygram - pomyślałem.
- Każdy z zawodników musi mieć ze sobą kask ochronny - rzekł IDOL, później sięgnął ręką do pokoju z tyłu i wyciągnął aerodynamiczny kask Rudy Project ze zintegrowaną szybą.
- Uooooo - rozeszło się po sali cichutko.
- Każdy zawodnik musi posiadać rower wyścigowy – jedną ręką sięgnął do pokoiku i uniósł w górę niebiesko–żółtego Peugeota. Cacuszko…
- Uoooo - rozeszło się znów po pokoju.
Z odprawy wracałem nieco przestraszony. Kurcze, co ja sobie myślałem, jutro start, a ja jestem całkiem zielony. A on - IDOL - jest wspaniały. Start! No cóż, bardzo wiało i była ogromna fala. Popłynąłem swoje i wyszedłem z wody dość wysoko, ale IDOL szybko minął mnie na rowerze z prędkością TGV i… tyle go widziałem. O biegu w ogóle nie chcę mówić. Masakra, ale...byłem drugi!
Rok szybko minął i już za chwilę Kędzierzyn Koźle i kolejne Mistrzostwa Polski Lekarzy w triathlonie. Niestety martwił mnie fakt, że tym razem na dystansie olimpijskim. 10 km biegu na koniec? Dam radę! Popłynąłem swoje i wyszedłem wysoko z wody. Teraz tylko na rowerze nie dać się dojechać IDOLOWI , szybko….nogi słabe.. i wtedy zdarzył się CUD! Jechałem na maksa - 30 km/h, nagle wyprzedził mnie inny zawodnik, stanąłem w korby, tętno maksymalneTętno maksymalne (HRmax)Najwyższa częstość uderzeń serca osiągana podczas maksymalnego wysiłku. Może różnić się zależnie od dyscypliny i nie jest miarą wytrenowania. i… jadę za nim.. 35km/h - jadę, 40 km/h- jadę.. jakbym Pana Boga za nogi złapał, a nigdy wcześniej nie jeździłem na kole i w grupie. Cóż, nie muszę wspominać, że ani razu nie wyszedłem na zmianę, bo nie miałem siły. Mój KOŃ początkowo grzecznie mnie zachęcał, później coś krzyczał o jakiś „patafianach”, ale byłem tak ugotowany , że nie zwróciłem na to uwagi. Bieg był straszny…. Kiedy przebiegałem przez starówkę Starego Miasta w Kędzierzynie Koźlu, usłyszałem głos pewnej „uroczej pani po przejściach” zamieszkującej pobliską bramę „k…a taki młody, a ledwie biegnie”. Ale dobiegłem - PIERWSZY ! Okazało się, że IDOL złapał dwie gumy i dlatego mnie nie wyprzedził…..
Szybko minął kolejny rok, tym razem Górzno 1,5-40-10. No nie zna życia, kto nie startował w Górznie. Pływanie w uroczej dolince – i od razu sztywny podjazd kilkaset metrów. Wtedy w triathlonie startowało ze 150 osób, ale bycie w pierwszej 50- ce to był prawdziwy wyczyn. Miałem nadzieję, że ON nie przyjedzie, ale przyjechał, przygotowany, na nowym, jeszcze lżejszym rowerku. No cóż, przecież ja też trenowałem ! Biegałem! I kupiłem rower szosowy. Miałem już nawet piankę – uszytą „ na miarę” przez nurka z miasta Łodzi. Oczywiście nie przyszło mi do głowy, aby ją wypróbować. Rano otwarcie, hymn narodowy, trąbka i do wody!! Moja konkurencja. Tu muszę zdobyć przewagę i wygrać! Pierwszą setkę przeleciałem zdziwiony, jak wysoko leżę na wodzie, ale później w mojej piance „na miarę” zebrało się trochę wody, tak z pół wiaderka, może więcej. Kiedy rotowałem się w prawo, woda wokół bioder poruszała się w kierunku zgoła przeciwnym. CIĄŻA – to jednak wielki wysiłek dla kobiety, pomyślałem. Podobnie było ze mną, ale popłynąłem swoje i znów wyszedłem wysoko z wody. Na szczycie tego cholernego podjazdu już miałem maksymalne tętno, wszyscy mnie urwali, zostałem sam, czując, że IDOL się zbliża. Na szczęście dogonili mnie następni, powoli zebrała się grupka i znów pędziłem 40 km/h oddalając się od IDOLA. Wychodziłem nawet na niezbyt długie zmiany, po których walczyłem o życie na końcu grupy, ale dojechałem UGOTOWANY!
Wybiegłem z T2Strefa T2Strefa, w której zawodnik odstawia rower i przygotowuje się do biegu. T2 oznacza też samą zmianę z jazdy na rowerze do biegu oraz jej czas. i zabrakło mi ATP. Bieg ciągnął się w nieskończoność, a ja cierpiałem coraz bardziej. Przestałem już myśleć o zwycięstwie w kategorii lekarzy, a marzyłem tylko, żeby przetrwać. Na nawrocie zauważyłem, że IDOL biegnie lekko i zbliża się do mnie. Dogonił mnie gdzieś na trzy kilometry przed metą. Kurczę! Tak niewiele brakowało… Kiedy mnie mijał poklepał po plecach, nic nie mówił, ale ja słyszałem wyraźnie „ starałeś się, ale nie wyszło”. I wtedy zdarzył się CUD . Choć nie miałem już energii postanowiłem, że wyjdę z twarzą z tej rywalizacji i pokażę, że mam jaja. Wbrew logice, dysząc jak parowóz na ołowianych nogach, ruszyłem sprintem! „Tylko do tego drzewa” pomyślałem, później zdechnę i dojdę do mety na piechotę. Odwróciłem się – jest za mną.. 2 metry. No dobra, wytrzymam ten sprint do kolejnego drzewa i zobaczymy… 4 metry, droga zaczęła się nieco wznosić aż do kościółka w miasteczku, już się nie odwracałem, przekroczyłem swoją granicę bólu i byłem jakby zupełnie nieobecny, nie słuchałem swojego ciała, brnąć poza czerwoną linię .. na szczycie spojrzałem w tył.. było z 50m przewagi, do mety może z 500m, ale ja już biegłem w transie i nie było takiej siły, żeby mnie zatrzymać…
Minęło kolejne 12 lat, a ja wciąż jestem zakochany po uszy w tym sporcie. Teraz jestem obstawiony sprzętem i elektroniką, a na starcie staje 1500 osób albo więcej. Wszystko się zmieniło. Ale najpiękniejsze jest to, że przyjaciele, których wtedy poznałem, wciąż startują , są młodzi, w świetnej formie, a ja mimo, że dawno przekroczyłem 40-tkę wciąż się poprawiam. Cały czas mam tyle rzeczy do zrobienia, w pływaniu, rowerze, biegu, w T1Strefa T1Strefa, w której zawodnik po pływaniu przygotowuje się do jazdy na rowerze. T1 oznacza też samą zmianę z pływania na rower oraz jej czas. i T2. Jeżeli zdrowie pozwoli myślę, że triathlon zostanie za mną na zawsze. A z IDOLEM będziemy się ścigać w kategorii M 90+. Oczywiście , jeżeli żona pozwoli…..
Dla Pana Piotra mamy słuchawki Yurbuds Focus 200. Gratulujemy.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.