Życiówka na drafcie. Słowo do tych, co oszukiwali - Marcin Konieczny
Czytając felietony "poimprezowe" publikowane na AT, często widać w nich dość powtarzalny schemat zaczynający się poranną wizytą w toalecie w celu zrobienia odpowiedniej wagi startowej, a kończący…
Czytając felietony "poimprezowe" publikowane na AT, często widać w nich dość powtarzalny schemat zaczynający się poranną wizytą w toalecie w celu zrobienia odpowiedniej wagi startowej, a kończący się triumfem/porażką, z dość szczegółowym opisem tego, co działo się po drodze. Pozwolę sobie trzymać się tej konwencji, no bo w końcu tradycja zobowiązuje. Mniej więcej 10 dni po Roth, gdzie naprawdę się upodliłem, miałem pomysł na wystartowanie w Herbalife Triathlon Gdynia. Pamiętałem świetną atmosferę, dobrą organizację, genialną trasę biegową, więc kusiło. Nawet zacząłem lekkie negocjacje z Darkiem Sidorem, ale pierwszy trening biegowy pokazał mi, że regeneracja to nie jest obecnie moje drugie imię. Skontaktowałem się z Piotrem Netterem informując go o rezygnacji z uczestnictwa i zacząłem się szykować do kibicowania. Piotr zaproponował mi bycie sędzią na trasie rowerowej, na co chętnie się zgodziłem, bo pamiętałem, co działo się w zeszłym roku oraz miałem świadomość tego, co działo się w Poznaniu i np. Nieporęcie. Moje sędziowanie miało być "do potwierdzenia". Zaplanowany na niedzielny dzień 4-godzinny rower chciałem zrobić po trasie rowerowej, więc wystartowałem o 7 rano, żeby ostatnie 2 godziny kibicować zawodnikom. Dopiero ok. 10 zobaczyłem na moim „s..ajfonie” (dlaczego tak, o tym później), że tuż po 7 rano dzwonił Piotr, więc domyśliłem się, że było jakieś emergency z sędziami, ale było lekko za późno. Początkowo skupiałem na sobie uwagę wszystkich wolontariuszy, policjantów, a nawet kibiców i często musiałem się tłumaczyć, że nie skróciłem trasy pływackiej oraz, że mam świadomość, że od 9.30 będę musiał jechać chodnikiem. Potem jednak moja uwaga skupiła się na tym, co zobaczyłem na odcinku od estakady do Rumii. A zobaczyłem tabor PKP.
A właściwie moich znajomych i innych jadących jak po sznurku. Najpierw nie chciałem w to uwierzyć, potem starałem sobie to tłumaczyć - 10 km, wyszli grupami z wody, więc nie było jeszcze okazji na przyciśnięcie, ale jak zobaczyłem to samo na ich drugiej pętli, to starałem się zareagować. Po pierwsze, doganiałem grupy draftujące i moim super hiper telefonem nagrywałem te grupy mijając ich (tak oto moje rozjeżdżenie zamieniło się w interwałyTrening interwałowyTrening z powtarzanymi odcinkami wysiłku rozdzielonymi przerwami lub lżejszą aktywnością. Długość i intensywność odcinków zależą od celu sesji. po 450 wat) z okrzykiem – Panowie jesteście w telewizji w odcinku „draftujące parówy”. Niektórzy narzekali na tych co z przodu, ci z przodu narzekali na tych co z tyłu i właściwie okazywało się, że jestem jedynym na danym odcinku, co może/potrafi/chce albo wyminąć grupę albo ją odpuścić. Czasami zdarzały się sytuacje komiczne (jak dla kogo oczywiście), kiedy dojeżdżałem zawodnika, któremu ewidentnie formuła non drafting pomyliła się formułą non iron i mówiłem mu - „Jak draftujesz, daj chociaż zmianę”. Na co padała odpowiedź - „Za szybko jedzie”. Nosz ku.. ..ać. Jaja jakieś. Czy widziałem sędziów? Widziałem. Czy dawali upomnienia?Dawali. Czy widziałem, żeby ktoś się tym przejmował? Nie.
No to czas kończyć relację, a zacząć swoje przemyślenia, którymi już trochę podzieliłem się na swoim profilu twarzakowym. Otóż Szanowni Państwo, czas przestać narzekać na sędziów, trasę, drafterów, nieuczciwie jadących. Czas zacząć patrzeć na siebie. Po tych zawodach mogę stwierdzić, że mało mam znajomych, którzy nie jechali w grupie. Nie wnikam z jakiej przyczyny i motywacji. JECHALIŚCIE. Każdemu to powiedziałem. Tylko jeden miał JAJA żeby za to przeprosić. Nie mnie. W ogóle. BO TO WSTYD! Co z tego, że złamałeś w niedzielę 5h, co z tego, że zrobiłeś mega 4:32 czy 37, albo inne kilkanaście minut życiówkiRekord życiowyNajlepszy wynik osiągnięty przez danego zawodnika na określonym dystansie lub w danej konkurencji, często nazywany życiówką.. OSZUKIWAŁEŚ! Po co wydawać kilkanaście tysięcy na karbon. Lepiej wydać kasę na lusterko, żeby kontrolować, czy nie jedzie sędzia. Większy price performance. A jeśli ciągle masz poczucie, że to inni a nie ty, to chciałbym zadedykować Tobie właśnie inspirację, której nauczyłem się w House of Skills.
W geście, gdzie za pomocą palca wskazujesz winnego, trzy inne palce wskazują na Ciebie.
Cześć. Miłych snów z nową życiówką!
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.