Blogi

25.02.2013. Pierwszy wpis, czyli jak tak dalej pójdzie, to się pewnego dnia utopię...

25.02.2013 - Pierwszy wpis. Przygotowania 'jakoś' przebiegają. 'Jakoś' w pełni oddaje ten stan, bo same przygotowania póki co mają w sobie tyle konkretu, co owe 'jakoś'.

Akademia Triathlonu

25.02.2013 - Pierwszy wpis.

Przygotowania 'jakoś' przebiegają. 'Jakoś' w pełni oddaje ten stan, bo same przygotowania póki co mają w sobie tyle konkretu, co owe 'jakoś'. Powoli dociera do mnie, że to nie takie 'hop-siup' i samo się nie zrobi. Ktoś to musi zrobić i w tym przypadku będę tym ktosiem.
No, ale słowo się rzekło... wpisowe już na rachunku organizatora, więc teraz odwlec się nie da.

Treningi biegowe ruszyły, pływackie 'ruszyły', a kolarskie we śnie głębokim trwają i od czasu do czasu słychać lekkie pochrapywanie. Tym ostatnim dam jeszcze spokój, bo sprzęt w fazie przygotowań, a pierwsza docelowa impreza ma charakter stricte biegowy. Niemniej jednak coś tam ruszyło i nie zamierzam się nadmiernie rozpisywać jakie to mam zaległości w stosunku do bardziej doświadczonych i zawziętych koleżanek i kolegów... Jakie mam - takie mam i pozostaje powalczyć o niwelowanie różnic.

Najwięcej do zrobienia zdecydowanie jest na basenie. Woda w ilościach większych niż ta potrzebna do wzięcia prysznica jest dla mnie środowiskiem wrogim, po prostu nie-do-zdobycia. Mimo to brnę. I kiedyś dobrnę - oby nie do dna. Dziś było bliżej dna niz zwykle. Zaczęło się niewinnie, choć już wtedy wiedziałem, że nie będzie tak jak ma być - zapomniałem klamerki na nos. Niby nic, ale bez niej nie daję sobie rady (zupełnie jakbym z nią dawał radę). Kilka kropelek w nosie i zaczyna sie dramat. Już wolę pływać bez okularków. No ale nic... Po pierwszym wlaniu sie wody do nosa miałem dosyć ale brnąłem. W ramach ulżenia nam w cierpieniach trener podarował nam płetwy i na początek kilka długości na plecach - 'pracują same nogi'... pech chciał, że tuż przed końcem basenu woda wlała mi sie do nochala> zakręciło mnie> zamknąłem oczy na sekundkę> przegapiłem oznaczenie końca basenu> z pewnym impetem uderzyłem głową w ścianę końcową> lekko mnie zamroczyło i skierowałem sie ku dnu. Sekundę trwało zanim się połapałem i chwyciłem linę przy torze, ale no trzeba było wyjść z wody i dojść do siebie... po kilku minutach powrót i dalsze brnięcie przed siebie. Na koniec jakby tego było mało przy szafce okazało się, że ręcznik chyba został w domu... Mogłem zostać i ja. Tak czy siak jeden trening do przodu.
Jestem jednak ssakiem lądowym i wolę treningi na lądzie, na sucho. Poki co, te na mokro to przykra konieczność.