Malbork Malbork Malbork!
Po trzykroć Malbork!
Po trzykroć Malbork! Czytając blogi ma sie wrażenie, ze wszyscy startują w Sierakowie więc musze choć trochę podbić notowania Malborka:)
Masa debiutantów zmierza na start zawodow w ten weekend, robię to takze ja. To już jest koniec. Koniec pewnego etapu w zyciu. Koniec mirażu. Koniec ściemy. Przez ostatnie miesiące mozna było pisać co sie chciało. Mozna było koloryzowac. Raz umniejszać swoje dokonania w treningu, raz dodać sobie co nieco, żeby nie wyglądało słabo na tle innych. Ale to już nie ma żadnego znaczenia. Teraz przychodzi czas próby. Cokolwiek robiliśmy przyjdzie nam to skonfrontować z rzeczywistością.
Każdy z nas ma jakis cel. Każdy inny. To jest w tym sporcie piękne. Na mecie mogą być setki wygranych a nie tylko jeden. Dla większości debiutantów podstawowy cel jest jeden - ukończyć swoje pierwsze w zyciu zawody tri. To wbrew pozorom, nie ważne jak dobrze czujemy sie przygotowani, nie jest takie oczywiste. Dużo niechcianych zdarzeń moze nam to uniemożliwić.
Przed startem mamy głowę pełną obaw, dziesiątek pytań. Jak choćby temat nieszczęsnych opasek kompresyjnych na łydki. Startują w nich zawodnicy, startują inne znane z ekranu osoby, chcielibyśmy i my, żółtodzioby. Wiążą się z tym pewne niebezpieczeństwa na etapie plywackim ale przede wszystkim na długich dystansach, wiążą pewne niedogodności w T1Strefa T1Strefa, w której zawodnik po pływaniu przygotowuje się do jazdy na rowerze. T1 oznacza też samą zmianę z pływania na rower oraz jej czas., które mogą utrudnić zdjęcie pianki ale w dużej mierze zależne od tego z jakiego materiału opaski są zrobione i jak dobrze dopasowane. Wkladanie ich na mokrą/wilgotną nogę w T1 lub T2 moze być bardzo trudne, moje zakładam na suchą nogę wygodnie siedząc i męczę sie z nimi po ok. 20-30 sek na jedna stronę chcąc je dobrze ułożyć. Nie wyobrażam sobie robić tego na zawodach. Wniosek? Lepiej z nich zrezygnować jak radzi Artur i problem znika. To tylko jeden przykład jak możemy sobie zaprzątać głowę w sumie nieistotnymi sprawami.
To i temu podobne 'problemy' piętrzące się w naszych głowach oddalają nasze myśli od celu. Nie pozwalają nam sie skupić nad startem. Ja sie skupiam. Zaczynam wizualizacje. Widzę sie płynącego, jadącego na rowerze, biegnacego, dokonujacego zmian. Jestem mocny. Jestem silny. Moja kondycja jest na poziomie jakiego nie byłem sobie w stanie wyobrazić w ub roku. Przebyłem długa drogę. Z ponad 90 kg wagi i zadyszki podczas wchodzenia na pierwsze piętro i trudności podczas takich czynności jak wychodzenie z auta doszedłem do miejsca, w którym jestem teraz. Wykonałem dużą prace. Prawdziwy amator, bez jakiegokolwiek przygotowania sportowego, bez jakiejkolwiek przeszłości w sportach wytrzymalosciowych. Ja już wygrałem. Wy tez już wygraliscie. Bez względu na to jak skończą sie pierwsze zawody.
Najważniejsze co musimy zabrać ze sobą na zawody to nasza głowa! Pozytywne nastawienie. Wiara w to, ze możemy. Wiara w to, ze jesteśmy mocni!
Ostatni miesiąc przed zawodami wyglądał następująco:
(niestety obowiązki zawodowe i po części lenistwo, które nazywam wtedy zdrowym rozsądkiem, nie pozwoliły mi realizować treningow tak jakbym chciał)
Plywanie - bardzo mała objętość - nie umialem sie mobilizować do wczesnego wystawiania - ok. 8 razy po ok. 1.5 do 2.0 km
Rower - duży postęp - przesiadka z trenazera na szosę - 350 km na trenażerze i 450 km na szosie
Bieg - mało - 80 km ale pare razy musiałem zrobić sobie nieplanowaną przerwę z powodu zagrażających przeczuwanych kontuzji.
Do zobaczenia na starcie!
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.