Waga...
... urządzenie do pomiaru masy. Potocznie masa... w tym przypadku ciała. Odwieczny problem ludzkości... przynajmniej od czasów paleolitu. Generlanie nigdy się zgadza.
... urządzenie do pomiaru masy. Potocznie masa... w tym przypadku ciała. Odwieczny problem ludzkości... przynajmniej od czasów paleolitu. Generlanie nigdy się zgadza. Jest jak cena akcji na giełdzie - przez 90% czasu swojego istnienia są albo przewartościowane albo niedowartościowane a tylko 10% to czas, w którym giełda odzwierciedla ich rzeczywistą wartość. Z wagą, rzecz porównując w wielkim uproszczeniu, jest podobnie - albo jest za duża albo za mała, rzadko kiedy Nam odpowiada.
Jeśli akurat jesteś zwykłym zjadaczem chleba (o nim później) to jeszcze masz szansę, że walka z wagą Cie nie wykończy. Jeśli masz to niezwykłe szczęście, że zostałeś triatlonistą.. no cóż... na 99% jesteś spaślakiem. Do tej pory mogło Ci jedynie wydawać, że masz lekką nadwagę, no może początki otyłości ale spaślak? tłuszczobeczka? słoń morski? Jakże to? Nie godzi się!
Po chwili kiedy przychodzi opamiętanie stwierdzasz, że fakty mówią same za siebie - BMI 30,4 to początki otyłości. Nie ważne czy chcesz być tri czy nie. Tak coś Ci się wydawało już wcześniej, że to chyba nie może być normalne, żeby trzeba było położyć nogę na nogę, żeby móc ubrać skarpetkę (cenne spostrzeżenie 'Grubego') ale kto by się przejmował drobiazgami. W końcu sztuka dostosowania się do trudnych warunków to Twoja specjalność. Jeśli spostrzegłeś ten fakt zanim pomyślałeś o zostaniu tri Twoje szczęście. Oszczędzi Ci to kolejnego szoku w przyszlości jak już zrzucisz kilka kilo. Jak to zrobić - bardzo prosto - mniej jeść i więcej się ruszać. Ale jak TO zrobić? To już sprawa bardzo indywidualna. Każdy z nas ma inny organizm i musi odnaleźć własną drogę. Inni mogą tylko dodać motywacji albo uzupełnić braki w elementarnej wiedzy o żywieniu, jeśli takowe były. Mnie ta 'sytuacja' zastała w marcu br. Tzn. nie braku wiedzy tylko uświadomienia sobie nadmiaru tłuszczu. Pierwszym krokiem była eliminacja pieczywa z diety. Poza tym jadłem jak dotychczas wszystko. To pomoglo mi na początku. Czy sprawdziłaby by się u innych? Nie wiem. Pieczywa praktycznie nie jem do chwili obecnej poza kilkoma dniami w m-cu w bardzo małych ilościach. Po porannym biegu mała świeża, pachnąca bułeczka z dżemem pomarańczowym... mniam mniam. Stop. Nadal zrzucam. Ponieważ lubię nabiał więc jogurty, serki wiejskie, mleko z musli i płatkami pełnoziarnistymi są ze mną na codzień. Poza tym mięso, warzywa... słodyczy przez długi czas zero... oczywiście teraz mogę pozwolić sobie na trochę więcej niż jeszcze w czerwcu na ten przykład.
W czerwcu bowiem olśniło mnie i postanowiłem zostać tri. Wtedy jeszcze nieśmiało oswajałem się z tą myślą czytając 'jakąś' AT. Waga wskazywała 82 kg. Dumny jak paw pytany ile zrzuciłem mówiłem 10 kg - nie ważyłem tyle od kilku lat. Nagle miałem znowu w szafie kilka pasujących koszul, spodnie z garnituru nie powodowały zawrotów głowy, euforia. Kupiłem sobie pierwszy garnitur serii slim - wszedłem a jakże, trochę tylko musiałem wypuścić powietrze ale pomyślałem z czasem się dopasuje do niego.
Od maja oprócz diety dołączyło pływanie i rower, który wyciągnąłem po raz pierwszy od chyba 5 lat.
Czytając Biblię Treningu można znaleźć prosty sposób na obliczenie optymalnej startowej masy ciala triatlonisty. Podane wartości odpowiadają prawidłowemu BMI mniej więcej w połowie zakresu czyli ok. 22. ILE? 22... 22 - głupiego nie udawaj. To ile ja mam ważyć? Przy moim wzroście wychodzi na to, że optymalna masa to 67 kg. Raz tyle ważyłem, jak po studiach pojechałem do Turcji i przez m-c żywiłem się suchymi bułkami, kefirem, ostrą papryką i pomidorami... takie to były ciężkie czasy. Pod koniec wyjazdu spokojnie mogłem chodzić w mini szortach drobnej od urodzenia koleżanki (nic innego nie przymierzałem - słowo daje!).
Długo granica 80 kg broniła dostępu do niższych wskazań wagi - przez parę tyg. raz poniżej raz powyżej. Przyjąłem bezpieczny plan, że do końca roku przynajmniej 76 kg. Kiedy oswoiłem się tą myślą to poleciało. Teraz jest 75,5 ale tak naprawdę na ok. 1 kg biorę poprawkę, bo nie zawsze piję tyle ile potrzeba. Do 67 kg nie zamierzam dochodzić. Moja waga 'licealna' to 74 kg, myślę, że teraz mogę dojść do 72, co daloby BMI <24. Teraz jednak mimo wszystko mam trochę więcej mięśni i widok znikającego tłuszczu na flankach cieszy choć do rzeźby Natalii pewnie mi daleko i chwalił się nie będę:-)
Na koniec ostrzeżenie - taka pogoń za 'optymalną' wagą może się skończyć anoreksją - dążenie do 'doskonałości' może być zgubne dla psychiki. Dotyka często ludzi bardzo ambitnych, perfekcjonistów, nie godzących się z porażką, najczęściej kobiet. Dlatego po czasie można przekroczyć niewidzialną granicę, za którą problem z wagą może być odwrotny. Wszystko jest w Naszych głowach. Ale nie ma takiego problemu, z którym triatlonowiec by sobie nie poradził. Triatlon to sposób na życie w równowadze. Na wielu plaszczyznach.
...a rower stoi nadal dumnie w mieszkaniu... nadal patrzę z uczuciem dreszczy przebiegających po plecach ale zaczynam się już powoli z lekkim przerażeniem zastanawiać jak tym diabelstwem jeździć - przecież to jest zupelnie coś innego niż mój poczciwy staruszek mtb... jutro ostatnie regulacje i w drogę...
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.