Wrocław Maraton
Czytając teraz wpisy blogerów na temat warszawskiego Maratonu postanowiłem coś naskrobać odnośnie mojego maratonu sprzed dwóch tygodni...jakoś cięzko było mi się zebrać do tego - okres…
Czytając teraz wpisy blogerów na temat warszawskiego Maratonu postanowiłem coś naskrobać odnośnie mojego maratonu sprzed dwóch tygodni...jakoś cięzko było mi się zebrać do tego - okres roztrenowania, wiadomo... :)
Niestety sezon zakończyłem porażką. Porażką, która na szczęście motywuje mnie do cięższej pracy i udoskonalenia metodyki treningu. Cel był taki aby złamać 4h i mieć życiówkęRekord życiowyNajlepszy wynik osiągnięty przez danego zawodnika na określonym dystansie lub w danej konkurencji, często nazywany życiówką. z trójka z przodu.
Miesiąc poprzedzajacy start nie byl za bardzo obfity w treningi. Czułem, że mam mało km w nogach jednak byłem dziwnie spokojny o wynik. Za spokojny a wręcz podzszedłem do startu z zupełnym brakiem szacunku dla tego dystansu. Co gorsza wpadłem na najgłupszy z możliwych pomysłów. Pomyslałem, że ustawię się z peacemakerem na 3:45! Wiedziałem, że będę slabnął ale myslałem, że nie na tyle aby dobiec powyżej 4 godzin! Nie wiem co mną kierowało aby wymysleć tak idiotyczną taktykę. Kompletnie odwrotnie niż zazwyczaj. Dodatkowo spotkałem kumpla, który chciał złamać 3:45. Męska ambicja i duma w tym momencie nałożyła mi klapki na oczy i myślę dobra biegnę z nim.
No i pobiegłem. I tak biegliśmy, rozmawialismy, biegliśmy, rozmawialiśmy, biegliśmy, rozmawiał, biegliśmy, przestałem go słuchać...., biegłem i straciłem go z oczu. To był 19 km - pierwszy kryzys. Tempo spadło niemiłosiernie.
Kolejny na 26 km gdzie musiałem przejść do marszu. Od tego momentu było tylko gorzej. Apogeum nastapiło między 33 a 38 km. W pewnych momentach nie byłem w stanie przebiec odcinków dłuższych niż 100 m. Trochę sobie pomaszerowałem. Kondycyjnie nie było źle ale ból nóg - kości, mięśni, stawów skokowych i odcisków na palcach był niesamowity. Wyszło moje lenistwo. I tak jakoś dobrnąłem do 38 km, po którym poczułem sie jakby trochę lepiej. Zwiekszyła sie chyba moja odporność na ból :). Zacząłem częściej biec niż iść. Odcinki biegowe stawały się coraz dłuższe. Na 40 km zaaplikowałem sobie ostatni żel i ... dobiegłem od mety bez marszu. A nawet zacząłem przyspieszać. Średnia prędkość 42. kilometra w okolicach 5:10. Co najlepsze na ostatnich ok. 800 m wyprzedziłem ok. 60 osób :)
Bieg zakończyłem na 2157 pozycji z czasem 4:15. Cel nieosiągnięty.
Wyzwoliło to we mnie dawkę solidnej porcji złości sportowej, która mam nadzieje będzie moją siłą napędową w okresie zimowym.
Pozdrawiam wszystkich i życze jak najmniej przyrostu w pasie podczas roztrenowania!
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.
Współprace pomagają finansować Akademię Triathlonu i tworzyć niezależne media.